Ga direct naar inhoud
Profielen | Profielen translated
20 september 2020

Zwart logo Profielen

Onafhankelijk nieuws van de Hogeschool Rotterdam

Portret van Ben Thomas

‘Voor het eerst ervaar ik wat onvoorwaardelijke liefde is’

Ben (37, eerstejaars fysiotherapie) is aan zijn tweede jeugd begonnen. Hij brak met de Jehovah’s Getuigen en zijn gezin, en voelt zich nu vrijer en geliefder dan ooit.

Ben: ‘Ik ben opgevoed als jehovagetuige. Mijn overgrootoma was er al één, mijn oma en al haar zussen en hun kleinkinderen zijn of waren jehova’s. Ik zat mijn hele leven bij een sekte en het grootste gedeelte van mijn leven heb ik daardoor niet mezelf kunnen zijn. Nu wil ik anderen laten inzien dat dit het allerbelangrijkste is: jezelf zijn.

‘Iedereen wist dat ik homo was en ik wist dat ik nooit met iemand zou kunnen trouwen vanwege mijn seksualiteit. Dat mag niet, dat kan niet.  Toch was ik superactief binnen de kerk, ik geloofde oprecht. Ik deed aan alles mee en werkte minder zodat ik vaker langs de deuren kon. Maar ik werd weleens verliefd, dat gebeurt gewoon. Ja, en soms gebeurde het dat ik seks had met mannen. Dat moest ik dan opbiechten. Ongelooflijk vernederend. Dan zit je tegenover drie ouderlingen, de kerkleiders, en moet je alles opbiechten wat je hebt gedaan. Ze vragen tot in detail wat er is gebeurd en aan de hand daarvan bepalen ze of je echt spijt hebt. Als je niet genoeg spijt toont, word je uit de kerk gezet en verstoten door je familie.

Dan zit je tegenover drie ouderlingen, de kerkleiders, en moest ik alles opbiechten wat ik had gedaan. Ongelooflijk vernederend.

‘Als je ermee opgroeit, dan weet je niet beter. Pas vier jaar geleden kwam de kentering. De broer van mijn beste vriend – die niet meer deed dan af en toe langs de deuren gaan – was vreemdgegaan en werd uit de kerk gezet. Dezelfde avond deed zijn vader huilend het eindgebed. Het was één groot theater. De arme jongen betuigde spijt en kon gewoon weer terugkomen. Toen dacht ik: wat een stel huichelaars zijn jullie, zeg. Ik offer alles op, mijn leven en mijn seksualiteit en deze klootzak – die voor niemand iets doet – loopt straks zo het paradijs in. Alleen omdat hij als hetero is geboren.

‘Ik heb me uitgeschreven en wist wat mij te wachten stond. Ik wist dat ik mijn familie nooit meer zou spreken. Ik wist dat ik al mijn vrienden, iedereen, zou kwijtraken. Maar alles liever dan nog langer in die leugen leven. In die fase kwam ik een jongen tegen. Ik dacht: dit is het, met hem wil ik trouwen. Maar achteraf gezien was hij net zo beklemmend als het geloof. Ik mocht niet stappen, ik mocht helemaal niets, wat op dat moment overigens wel goed voor mij was.

‘Inmiddels is het uit. De afgelopen maanden ben ik echt helemaal opnieuw begonnen. Ik heb een maand op de bank geslapen van een vriend. Toen kwam ik iemand tegen die voor zijn werk als reisleider vaak weg is. Nu leef ik in zijn huis. Ik kende hem niet eens en hij bood zomaar zijn huis aan. Supertof! Voor het eerst in mijn leven ervaar ik wat onvoorwaardelijke liefde is.

‘Er komen zo veel mooie mensen naar mij toe. Eigenlijk heb ik de tijd van mijn leven. Van buitenaf lijkt het misschien het dieptepunt. Ja, dieper kan niet, maar ik kan alleen maar omhoog. Het kan alleen maar beter worden. En ik maak waanzinnig leuke dingen mee: voor het eerst in mijn leven stappen en om halfzeven ’s ochtends thuiskomen. Ik ben gewoon weer puber! Op mijn paspoort staat dat ik zevenendertig ben, maar eigenlijk ben ik gewoon weer drieëntwintig. Ik ontdek het leven opnieuw.

Van buitenaf lijkt het misschien het dieptepunt. Ja, dieper kan niet, maar ik kan alleen maar omhoog.


‘Mijn moeder appt af en toe een babyfoto, zo van: kijk hoe schattig je toen was. Voor de rest spreek ik haar niet. Laatst kwam ik mijn beste vrienden tegen op straat. Ze glimlachten nog naar mij, maar mogen verder geen contact maken. Anderen zijn nog veel strikter en wenden hun gezicht af. Maar ik heb een keuze gemaakt, ik ben geen slachtoffer meer. Als mensen me niet kunnen accepteren zoals ik ben, dan is dat hun gemis. Er zijn genoeg anderen die dat wel willen. Mensen die wel in mij geloven.

‘In september hadden we de eerste gaypride hier op school. Ik heb me meteen aangemeld. Ik ben een sterk persoon nu, ik kan dit aan. Ik wil me inzetten voor anderen en met mijn verhaal laten zien dat het wel goed komt. Je denkt dat je wereld instort en je alles kwijt bent, maar geloof me: it all works out in the end.’

Meer lezen over Humans of HR? Dat kan hier.

Tekst en beeld: Wietse Pottjewijd

Ken jij of ben jij iemand die met zijn/haar verhaal op Humans of HR thuishoort? Stuur een mailtje naar profielen@hr.nl om een afspraak te maken.
Wil je Humans of HR volgen? Dat kan via humansofhr.nl, via Instagram of de Facebookpagina.
Gepubliceerd: 22 February 2018 • Humans of Hogeschool Rotterdam

Humans of HR

Reacties

Laat een reactie achter

13 Responses to ‘Voor het eerst ervaar ik wat onvoorwaardelijke liefde is’

  1. Heel erg mooi hoe je hier je verhaal doet.
    Je bent een inspiratie voor velen!

  2. Wow, wat een heftig verhaal! Ik wens je enorm veel succes op de HR en geluk in je nieuwe leven!

  3. Zeker een dapper verhaal, Ben. Als decaan spreek ik regelmatig studenten die worstelen met hun geaardheid. Dit artikel zal een steun voor ze zijn, mooi! En ik begreep uit jouw woorden dat je ook een rol zou willen spelen als peercoach, klopt dat?!
    Je vertelde dat je je 23 jaar voelt…het lijkt me veel fijner voor studenten om met jou te praten dan met een 46-jarige decaan 🙂

  4. Kijk eens op wiljdekerk.nl en zet je verhaal erop , je zult zien dat er legio gemeentes zijn waar je als homo gelijk behandeld word .

  5. Hai Ben,
    Prachtig verwoord. Super tof en sterk dat zo’n stoer uitziende man, deze kwetsbare kant van zichzelf durf te delen.

    Ik weet zeker dat er genoeg mensen zijn die hierdoor meer power en zelfvertrouwen krijgen. ♡
    Veel liefs

  6. Wat bijzonder en wat ben je dapper! Dit verhaal is precies wat ik vandaag nodig had. Ik zit in een vergelijkbare situatie, maar net anders. Je verhaal geeft me moed!

    En ik ben zo zo blij dat je nu eindelijk vrij mag zijn!

  7. Hi Ben, voor mij is het al weer 12 jaar geleden dat ik op mijn 25ste uitgesloten ben door de Jehova’s Getuigen, maar jouw verhaal deed me erg aan mijn eerste jaren buiten het geloof denken. Inderdaad een tweede puberteit! Het gaat niet altijd even makkelijk zijn, maar het is zo mooi om eindelijk met eerlijkheid en open ogen en hart te leven 🙂 Er zijn veel soortgenoten (ex-JGs) bij wie je steun kan krijgen als je het nodig hebt. Dikke knuffel en geniet van jouw ECHTE leven 🙂
    *wappert regenboogvlag*

  8. Hi Ben,

    Wat gek dat ik nu bijna 7 maanden later nog hierop reageer. Ik wilde alleen maar even zeggen dat ik uit ervaring weet hoe het is om je zo te voelen. Nu ben ik niet persoonlijk uitgesloten, omdat ik nooit gedoopt ben geweest maar heb ik dit wel van dichtbij meegemaakt met mijn moeder.
    Voor mij kwam het moment om te breken met mijn familie, toen ik 13 jaar oud was, kanker kreeg en bloed transfusies nodig had om te blijven leven. Nu weet iedere Jehova Getuige dat bloed het meest onreinste is wat er in de wereld bestaat en is een bloed transfusie dus ook echt uit den boze.
    Toen mijn vader letterlijk in mijn gezicht zei, ´´ik heb liever dat je dood gaat omdat ik je dan nog in het paradijs zie´ liep de emmer over.
    Ik had er genoeg van, zeker van al dat Scheinheilige gedoe.
    Toch ging het jaren later weer aan me knagen en heb ik het weer opnieuw geprobeerd om contact te zoeken, maar dit is uiteindelijk op hetzelfde uitgelopen.

    Nu heb ik er niet meer zo veel last van, maar zie ik nog steeds elke dag de gevolgen van dichtbij bij mijn moeder. Ze gelooft niet, maar mist wel haar hele familie, die niet eens in het openbaar met haar gezien wil worden.

    Ik vind het in ieder geval heel erg knap dat je je verhaal hier hebt gedaan. Ik hoop dat je het geluk en de liefde kan vinden.
    Bedankt voor je verhaal, en geloof mij, je bent veel beter dan hun allemaal bij elkaar. Jij verdient alle liefde op de wereld!

 

Spelregels

De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.

  1. Houd het netjes, beschaafd, vriendelijk en respectvol. Niet vloeken of schelden.
  2. Dwaal niet af van het onderwerp (blijf ‘on topic’).
  3. Wees kort, duidelijk en maak een punt.
  4. Gebruik argumenten, geen uitroepen.
  5. Geen commerciële boodschappen.
  6. Niet op de man/vrouw spelen.
  7. Niet discrimineren, aanzetten tot haat of oproepen tot geweld (ook niet voor de grap).
  8. Van bezoekers die een reactie achterlaten op de site wordt automatisch het IP-adres opgeslagen.
  9. De redactie geeft reacties die dreigende taal bevatten door aan de veiligheidscoördinator van de Hogeschool Rotterdam.

Lees hier alle details over onze spelregels.

Back to Top

%d bloggers like this: