In de zogenoemde Core-ruimte op de locatie Academieplein stroomt de collegezaal leeg. Studenten gaan op zoek naar de tafel waar ze zijn ingedeeld. Op die tafels grote vellen papier, stiften en vragen naar aanleiding van de watersnoodramp in Pakistan. Ronnie Tavares, tweedejaars watermanagement, zit met drie andere studenten aan een van die tafels.

Wat ben je vandaag aan het doen?
Ronnie: ‘We buigen ons over Pakistan. Wat is er gebeurd, wat zijn de gevolgen. We hebben net een presentatie gehad van Muhammad Atiq van de TU Delft, hij is er voor en na de overstromingen zelf geweest. Hij liet foto’s zien, dat was interessant. Mensen zijn er nog steeds aan het strijden.’

En nu de workshop…
Ronnie: ‘Ja, over de effecten van de klimaatverandering voor Pakistan, maar ik weet nog niet precies wat de vraag is…’

De studenten bespreken met elkaar wat er nou van hen verwacht wordt. Wat is de vraag, en wat gaan ze straks vertellen in hun ‘pitch’?
Ronnie: ‘Het is een heel moeilijke kwestie. De mensen moeten het eigen zelf doen. Eigenlijk moeten ze overstappen van rijst op gras en vee, dat bij een overstroming voor minder schade zorgt. Maar wat moeten we op papier zetten? ‘

De discussie gaat verder. Bij concrete maatregelen denken de studenten aan het aanwijzen van gebieden die je onder kunt laten lopen. Maar bovenal gaat het om bewustwording…
Ronnie: ‘Maar ja: zulke grote overstromingen vinden niet zo vaak plaats, denken ze. Als ze kiezen voor gras en vee en er vinden de komende jaren geen overstromingen plaats, gaan ze toch denken: had ik daar maar rijst neergezet …’

JvN