Kantine Museumpark. Op een van de banken zitten Sara en Yenora, studenten pedagogiek, ze praten wat. En wachten, zo blijkt…

Wat zijn jullie aan het doen?
Yenora: ‘We hebben een tussenuur en hebben net iets gegeten’

Hoe is dat, tussenuren?
Sara: ‘Als we geen stagebegeleiding hebben, hebben we op vrijdag vier tussenuren. Dat is wel veel.’
Yenora: ‘Maar nu hebben we er maar vier. Meestal gaan we iets eten en dan weer aan de slag met huiswerk. Soms gaan we even de stad in.’

Wat voor stage doen jullie?
Sara: ‘Een superleuke, op een kinderdagverblijf voor kinderen van 0 tot 4 jaar. Het is de bedoeling dat we taken van de pedagoog gaan overnemen.’
Yenora: ‘We zitten op hetzelfde kinderdagverblijf en zijn begonnen als leidster.’

Jullie vinden het dus wel wat, op een kinderdagverblijf…
Yenora: ‘Ja, dit is het helemaal. Een kinderdagverblijf is wel de instelling waar ik wil werken.’
Sara: ‘We willen allebei zelf een kinderdagverblijf beginnen.’

Niet met z’n tweeën één kinderdagverblijf?
Yenora: ‘Nee, dan ga je teveel rekening houden met elkaar. En als je samen zoiets begint, dan gaat het ook ten koste van de vriendschap. En dat willen we niet.’
Sara: ‘Nee, dat willen we niet.’

Jos van Nierop