Stenden Hogeschool heeft vier buitenlandse vestigingen: in Zuid Afrika, Thailand, Bali en Qatar. Die vestigingen mogen geen publiek geld krijgen dat bestemd is voor het hbo-onderwijs aan Nederlandse studenten.

Maar dat gebeurde toch. Circa één miljoen euro publiek geld vloeide in 2009 naar de buitenlandse vestigingen. Als Nederlandse studenten tien of twintig weken aan een buitenlandse vestiging studeerden, namen ze hun bekostiging mee.

Het onderwijs aan de buitenlandse vestigingen zou een stuk minder moeten kosten, gezien het prijspeil: de lonen zijn er lager en de huisvesting is goedkoper. Toch rekent Stenden voor deze studenten hetzelfde bedrag als in Nederland. Lokale studenten betalen stukken minder.

Dus betalen Nederlandse studenten ook voor het onderwijs van de lokale studenten, concludeert de Onderwijsinspectie. En dat mag niet.

De Onderwijsinspectie twijfelt bovendien aan de kwaliteit van de opleidingen in het buitenland. Stenden Hogeschool beweert dat ze van dezelfde kwaliteit zijn als in Nederland, maar de inspectie stelt daar een onderzoek naar in, dat in het najaar zal verschijnen.

In februari nam de Volkskrant een voorschot op dit onderzoek. De krant liet enkele anonieme bronnen aan het woord die forse kritiek leverden op het onderwijs aan de campussen. De docenten zouden er nauwelijks Engels spreken en de studieprogramma's stelden niet veel voor.

Zijlstra maakt zich “geen grote zorgen”. De hogeschool moet voortaan uitleggen hoe de kosten voor het publieke onderwijs aan de buitenlandse vestigingen worden berekend. Verder moet de hogeschool vermenging van publiek en privaat geld voorkomen als haar studenten een tijdje aan een buitenlandse vestiging studeren. OCW wil de oplossing bovendien van tevoren te horen krijgen.

De inspectie vindt ook dat de hogeschool “niet altijd zuiver en consistent” de kosten van Stenden-medewerkers berekent die iets voor de buitenlandse vestigingen doen. De inspectie schat die indirecte kosten op ruim twee ton.

HOP, Bas Belleman