Marjolein Molenaar
Docent pabo

Hoe is je werk de afgelopen 10 jaar veranderd?
‘Ik kwam binnen als stagebegeleider en werkte altijd buiten de deur. Nu is dat maar één van mijn taken en ben ik meestal op school. Ze noemen mij het zwerfkatje van de pabo omdat ik breed inzetbaar ben. Dat maakt het wel heel druk. Ook de elektronische kant van het werk heeft de afgelopen tien jaar een vlucht genomen. Ik noem de smartboards, de mobiele telefoons in je klas, maar ook de e-mail. Per dag moet ik rond de vijftig mails verstouwen. Ik werk drie dagen, maar op die andere dagen gaat de mail door. Het werk is daardoor wel meer mijn privéleven binnengedrongen.’

Zijn de studenten van nu anders dan 10 jaar geleden?
‘Ben ikzelf veranderd of zijn de studenten anders? Dat is de vraag. Het lijkt wel alsof ze meer op hun recht staan terwijl ze niet altijd hun eigen verantwoordelijkheid nemen. Zelf vind ik het vak van docent het mooiste wat er is. Maar niet altijd zie ik dezelfde intrinsieke motivatie bij onze studenten. Laat dit niet te negatief klinken, want zo sta ik er niet in. De meerderheid van mijn studenten heeft dezelfde liefde voor kinderen als ik.’

Over tien jaar?
‘Diep in mijn hart zou ik wel opnieuw met schoolkinderen willen werken. Ik geloof nog steeds heilig in de uitspraak van Maria Montessori: “Door het kind naar een nieuwe wereld.” Maar ja, als ik die overstap maak, sta ik weer onderaan de piramide. Vanuit deze functie is mijn invloed op het onderwijs toch groter.’

Esmé van der Molen