Minstens drie dagen werken in de praktijk, een dag naar school en 12 uur zelfstudie per week: zo zullen de komende twee jaar eruitzien voor studenten van de masteropleiding advanced nursing practice. Donderdag doorliep de groep van bijna zestig studenten de introductiedag.

‘Jammer dat je er vanochtend niet was, dat was echt heel leuk, nu is het maar een beetje saai’, zegt opleidingscoördinator Ada van Bruchem met een knipoog tegen de verslaggever. De groep startte de dag bij Heilige Boontjes voor een ontbijt. Een plek waar meteen de verbinding van de zorgopleiding met de stad Rotterdam is aangestipt: ‘Daar laten ze jongeren hun kwetsbaarheid omzetten in kracht’, zegt Van Bruchem. Daarna een mooie wandeling en een opwindend ‘ritje’ met de watertaxi. Maar nu zit iedereen aandachtig te luisteren en worden er driftig notities gemaakt over de praktische ins en outs van de opleiding.

Het is een tamelijk gemengd gezelschap, al zijn de vrouwen – en zo te zien de dertigers – in de meerderheid. En, laat Van Bruchem in haar PowerPoint zien, de meeste studenten hebben een baan in het ziekenhuis. Daarna volgen ouderenzorg, huisartsenzorg en jeugdzorg. De opleiding is dit jaar gegroeid van 45naar 57 studenten, en dat is flink aanpoten.

‘Vios, pas dat nog even aan op je LinkedIn’

De masteropleiding is bijzonder, de studenten hebben allemaal een baan in de gezondheidszorg als vios, een term die er tijdens de bijeenkomst nog even goed in wordt gestampt. De beroepsgroep is inmiddels goed georganiseerd en een eenduidige benaming is belangrijk. Vios dus, met kleine letters, en dat staat voor ‘verpleegkundige in opleiding tot specialist’. ‘Pas het nog even aan op je LinkedIn als je daar bijvoorbeeld “student verpleegkundig specialist” hebt staan’, benadrukt de opleidingscoördinator. Als ‘vios’ moeten de studenten zich ook inschrijven in het opleidingsregister van de Registratiecommissie Specialismen Verpleegkunde (RSV); aan de hand van dat register kun je controleren of iemand bepaalde bevoegdheden heeft.

Elke student vios studeert ‘in de baas zijn tijd’ en ook op kosten van de werkgever. ‘Dat is wel een groot voordeel’, vertelt een van de nieuwe masterstudenten die in het Sophia kinderziekenhuis werkt. Veel studenten zijn net met een nieuwe baan begonnen; als er op hun werkplek geen vios-opleidingsplaats beschikbaar was, hebben ze elders gesolliciteerd. ‘Het wordt hard werken maar het is zeker te doen. ‘Plan ook vrije tijd in, organiseer het strak’, adviseert de Van Bruchem ‘Maar’, stelt ze de aanwezigen gerust, ‘bijna alle studenten lukt het om in twee jaar het diploma te halen.’ Daarna mogen de gediplomeerden de titel Master of Science, MSc, voeren. Die science, bijdragen aan de wetenschap, is dan ook een serieus onderdeel van de opleiding.

‘Kan ik van het handboek ook de zesde editie gebruiken?’

Waar bij veel bachelor-introducties de pret vooropstaat, heerst hier een sfeer van praktische efficiëntie. Coördinatoren geven uitleg over de leerlijn die ze onder hun hoede hebben en de studenten stellen volwassen vragen zoals ‘Hoe wordt X getoetst?’ of ‘Kan ik van handboek Y ook de zesde editie gebruiken?’ Tegelijkertijd zijn ze ook weer vers en onwennig op de opleiding, en dat realiseren de docenten zich. De lessen en practica zijn verspreid over het Erasmus MC en de locatie Rochussenstraat, en het zal in het begin even zoeken zijn. ‘Je kunt altijd verzamelen voor de eerste les bij de receptie, en dan loopt de docent met jullie mee. ‘Zo aardig zijn wij’, zegt Van Bruchem met een brede lach.

Tekst: Edith van Gameren
Foto’s: Monique Vahedi Nikbakht-van de Sande