Hogeschoolstudenten gaan alle kanten op. Profielen is nieuwsgierig naar hoe het nu met ze gaat, wat ze op de HR hebben geleerd en of ze misschien iets hebben gemist. Anil Cilek (26) fantaseerde op tienjarige leeftijd al van een eigen bedrijf. Tijdens zijn schooltijd vond hij de tosti opnieuw uit en kwam zijn droom van een eigen onderneming uit. Sindsdien is de geboren Rotterdammer bezig om met ToastUp heel Nederland te veroveren. ‘Voor ToastUp verklaarde iedereen mij voor gek.’

Gefeliciteerd! Je hebt onlangs al je derde ToastUp geopend en bent momenteel al bezig met een volgend filiaal.

‘Klopt. Drie weken geleden hebben we een vestiging geopend in het Alexandrium Shopping Center en we zijn ondertussen bezig met de verbouwing van een filiaal in Amstelveen. We testen veel qua smaak. Dat begon natuurlijk in Rotterdam en zo gaan we steeds iets verder het land in.’

Is een tosti eigenlijk een typisch Nederlands product?

‘Nou: tosti’s bestaan volgens mij overal ter wereld, alleen heeft iedere cultuur zijn eigen variant. De Nederlandse tosti is eigenlijk simpelweg boterhammen met ham en kaas. Daarnaast verschillen smaken nogal. Ik kom uit Rotterdam en ik weet wel een beetje waar ze hiervan houden: overvol met veel saus.’

De basis voor het idee ligt in het land van je ouders. Wat maakt de tosti daar zo speciaal?

‘Dat heeft voornamelijk met het Turkse brood te maken. De ingrediënten stemden we in het begin vooral af op Rotterdam dus. De manier waarop we het nu doen is uniek in de hele wereld. We brengen de traditionele tosti naar een ander level.’

Je familie speelt al vanaf het begin een grote rol bij ToastUp, toch?

‘Klopt. Mijn moeder bakte in het begin thuis het brood, maar ondertussen hebben we een eigen bakkerij in een loods, die zij nog steeds runt. Verder heb ik zeker in de opstartfase alles laten testen door familie en vrienden omdat ik bang was dat iemand mijn concept zou pikken. Ik vertrouwde niemand, want ik wist dat ik een uniek concept had en dat wilde ik niet verliezen.’

Waar komt die drang om te ondernemen eigenlijk vandaan?

‘Toen ik tien jaar oud was zei ik al: ik wil mijn eigen bedrijf. Ik had in die tijd geen idee nog waarin, natuurlijk. Maar ik kwam er al snel achter dat horeca iets voor mij was, omdat ik heel erg van eten houd. Ik ben toen op zoek gegaan naar wat er nog niet was en kwam toen bij de tosti met upgrade uit. Vandaar ook de bedrijfsnaam ToastUp.’

De eerste vestiging van ToastUp werd geopend in de Markthal. Dan leg je de lat meteen best hoog toch?

‘Ik had drie jaar lang kunnen testen en was echt heel erg overtuigd van mijn idee. Kijk, als je in een zijstraatje in bijvoorbeeld Rotterdam-Noord begint, heb je vaak grote locaties, waar je heel veel moet investeren. In de Markthal heb je een plek van drie bij vijf, wat veel minder geld vergt. Dus ik zag het eerder als een kleine instap dan een grote. De huur was dan wel hoog, maar de potentie ook. Ik wilde zorgen dat we als merk echt wat neer konden zetten en dan helpt een toplocatie absoluut.’

Sta je zelf eigenlijk nog weleens achter het tostiapparaat of heb je daar geen tijd meer voor?

‘Jazeker. Ik probeer ongeveer een keer per week in één filiaal in de keuken te staan. Vooral in het weekend – als ik geen zakelijke mailtjes en telefoontjes krijg – moet dat meestal wel lukken. Zo houd ik ook feeling met wat er allemaal gebeurt. Dat vind ik belangrijk.’

Wat zijn de toekomstdromen?

‘Ik droom altijd heel groot. Voor ToastUp verklaarde iedereen mij voor gek, maar nu geven mensen mij wel het vertrouwen. Ik wil binnen vijf jaar vestigingen in heel Nederland hebben en in Londen een eerste zaak in het buitenland openen. Dat moet in 2030 gelukt zijn.’

Hoe kijk je terug op je tijd op de Hogeschool Rotterdam?

‘Ik begon in de coronatijd met de associate degree (Ad) ondernemen. Dat was niet zo leuk. Ik behaalde wel alle punten in het eerste jaar, maar wilde toch stoppen. Achteraf kun je het een tussenjaar noemen, maar eerlijk: ik wilde niet meer terugkomen. Ik heb toen in de horeca gewerkt en dat heeft me echt heel veel ervaring gebracht op alle gebieden. In 2023 ben ik weer begonnen op school. Ik kon toen mijn eigen concept uitwerken, wat heel tof was. Dus er zijn eigenlijk twee delen: een leuke en een minder leuke periode.’

Wat was de belangrijkste les die je leerde?

‘Twee lessen: researchen en presenteren! Voor alle opdrachten moest je bronnen checken en onderzoek doen, maar ik begreep het nooit echt goed. Dat heb ik wel echt geleerd in die tijd. Onderbuikgevoel is belangrijk, maar als je het niet uitzoekt, ga je toch de mist in. Daarnaast moet je iets kunnen presenteren. Want hoe goed je plannen ook zijn, je moet kunnen overtuigen. In het bedrijfsleven heb je er namelijk constant mee te maken. Bij de makelaar, leveranciers, investeerders, noem maar op.’

Wat is je gouden tip voor de huidige studenten op de hogeschool?

‘Maak een lijstje voor jezelf met wat je echt leuk vindt om te doen in het leven. Zoek daarbij uit waar je geld mee kunt verdienen en ga ervoor. Ik heb ook tapijten en gordijnen verkocht, maar daar vond ik echt niks aan. Vind je reizen leuk? Misschien kun je dan een reisbureau beginnen? Bij mij was het een restaurant openen. Men sprak toen van ‘dat lukt nooit, want dan heb je een investering nodig van twee miljoen!’ Maar het is toch via een andere manier gelukt. Ook weer dankzij research. Durf dus te dromen en volg je passie.’

Tekst: John den Braber
Foto’s: Levien Willemse