Marieke Klip is directeur van het instituut RMI waar de zeevaart- en logistieke opleidingen van de Hogeschool Rotterdam onder vallen. Bijzonder is dat zij zelf ook als eerstejaars op de HR begon met een logistieke opleiding. ‘Na een bezoek aan een open dag was ik verkocht. Bij LTV voelde ik mij gelijk thuis.’

Marieke Klip koos ‘weloverwogen’ voor de opleiding logistiek en technische vervoerskunde (LTV, nu logistics engineering) op de Hogeschool Rotterdam, vertelt ze. ‘Ik was twee jaar daarvoor bij Inholland – toen nog Ichthus – begonnen aan de opleiding communicatie, maar ik zat daar niet op mijn plek. Het was een hele grote opleiding; ik voelde mij daar wat verloren en ik kwam erachter dat het vak communicatie niet bij mij paste.’

Na anderhalf jaar stopte ze en ging ze werken bij een cargadoor, een bedrijf dat ladingen koppelt aan schepen. ‘Daar werkte iemand die mij tipte over de opleiding op de hogeschool. Na een bezoek aan een open dag was ik verkocht. Bij LTV voelde ik mij gelijk thuis. Ik moest er in het begin wel even aan wennen dat 95 procent van mijn klas uit jongens bestond, daar had ik op voorhand niet over nagedacht, maar ik heb er een mooie tijd gehad.’

‘Ik moest er in het begin wel even aan wennen dat 95 procent van mijn klas uit jongens bestond.’

Gezien haar carriere op de HR – ze is een van de vijf beoogde domeindirecteuren – was ze vast enorm ambitieus en hardwerkend? ‘Ik ben nooit een enorme studiebol geworden, ik kon prima leven met een 6 en ook met een herkansing. Ik was wél een actieve student. Ik was betrokken bij het PR-team, ik organiseerde uitstapjes naar buitenlandse havens en ook met enige regelmaat een borrel voor de opleiding. En zat bijvoorbeeld ook bij de accreditatie van de opleiding in het studentenpanel.’

Ze stond ook met andere studenten op de voorkant van alle cursuswijzers van het instituut. ‘Samengevat: ik zei snel ja tegen heel veel dingen die niet direct met studeren te maken hadden maar waar ik wel veel van geleerd heb – en die ook heel leuk waren om te doen.’

‘Ik kwam erachter dat ik werken met studenten enorm leuk vond, leuker dan in het bedrijfsleven werken.’

Na haar afstuderen verdween ze naar het bedrijfsleven, maar dat duurde maar kort: ‘Ik heb een klein jaartje gewerkt bij een expediteur. Toen benaderde de toenmalige onderwijsmanager van de opleiding mij of ik een dag in de week projecten wilde komen begeleiden. Dat heb ik een half jaar gedaan en toen heb ik de overstap gemaakt naar het onderwijs. Ik kwam erachter dat ik werken met studenten enorm leuk vond, leuker dan in het bedrijfsleven werken.’

‘Als je mij in mijn studietijd had verteld dat ik bij de hogeschool zou gaan werken dan had ik je niet geloofd.’

Dat had ze overigens niet verwacht: ‘Als je mij in mijn studietijd had verteld dat ik bij de hogeschool zou gaan werken dan had ik je niet geloofd. Ik zag mijzelf carrière maken in het bedrijfsleven. Door het begeleiden van studentprojecten kwam ik er achter hoe leuk ik het vind om met mensen te werken, veel leuker dan logistieke stromen aansturen of ladingruimte verkopen. Als je net begint met studeren dan denk je daar minder over na, dan ga je er vanuit dat je ook gaat werken in het vakgebied waarin je een opleiding volgt. Maar soms loopt het anders en dat is ook prima.’

Ook grappig: docenten van toen zijn collega’s van nu. ‘Ik ben docent geworden bij de opleiding waar ik zelf studeerde, dat is inmiddels al twintig jaar terug, maar een aantal van de docenten van wie ik les heb gehad werkt er nog steeds. Enkelen zaten zelfs in mijn sollicitatiecommissie voor mijn huidige functie als directeur van het Rotterdam Mainport instituut.’

‘Ik vind het bijzonder om voor een organisatie te werken waar mensen zo lang werken. Dat zegt iets over de betrokkenheid en de liefde voor de hogeschool.’

De samenwerking met deze collega’s is ook echt prima. ‘Zij hebben mij opgeleid en dat heeft best goed uitgepakt, vind ik zelf. Ook bijzonder: de persoon die onze diploma’s moest voorbereiden voor de diploma-uitreiking werkt ook nog altijd bij de hogeschool, en ook een aantal van de huismeesters en receptionisten ken ik nog uit mijn studententijd. Ik vind het bijzonder om voor een organisatie te werken waar mensen zo lang werken. Dat zegt iets over de betrokkenheid en de liefde voor de hogeschool.’

Tekst: Edith van Gameren
Foto’s: Archief Marieke Klip

Volg ons op Instagram