Hogeschoolstudenten gaan alle kanten op na hun afstuderen. Hoe gaat het daarna verder met ze? HR-alumnus Jara Tees wil met haar stichting De Veilige Nacht het uitgaansleven voor jongeren veiliger maken en daarmee verrijken. Ze startte het project met studiegenoot Anouk Bol mede door eigen kroeg- en dansvloerervaringen. ‘Sociale veiligheid tijdens het stappen is echt een onderschat probleem.’

Wanneer is het idee voor De Veilige Nacht ontstaan?

‘Het is begonnen als een studieproject voor de opleiding leisure- en eventmanagement, ik deed het met een aantal medestudenten. Aanvankelijk zou het een half jaar duren, maar Anouk en ik vonden het zo leuk en zinvol, dat we zijn doorgegaan tot het derde studiejaar. We kregen er zoveel energie van dat zelfs onze stage uiteindelijk onderdeel werd van De Veilige Nacht. Ik noem het altijd een uit de hand gelopen schoolproject, dat plots een organisatie werd.’

Hoe staan jullie er nu voor?

‘In de eerste jaren focusten we nog vooral op het organiseren van feestjes om naamsbekendheid te krijgen en een community op te bouwen. Nu zetten we vooral in op talks, podcasts en dat soort dingen om meer het gesprek over veiligheid in het nachtleven aan te kunnen gaan.

We zijn sinds december een stichting met een bestuur en vijftien medewerkers die op evenementen worden ingezet. Dat was echt een stap die we moesten zetten om meer opdrachten, naamsbekendheid en recht op subsidies te krijgen. We hebben inmiddels veel contacten opgedaan en ook een samenwerking met Rotterdam Festivals. Via de gemeente beheren we nu ook de Safer Spot op het Stadhuisplein. Mensen weten ons steeds beter te vinden.’

Werd de basis voor het project vooral gelegd door jullie eigen nachtervaringen?

‘Toen ik begon met studeren, was de coronatijd bijna ten einde. De clubs en barretjes gingen weer voorzichtig normaal draaien, maar er was ook een hele nieuwe generatie van studenten die net achttien waren geworden en de ongeschreven regels van het uitgaan niet zo goed kenden. En ja: wij maakten natuurlijk zelf ook mee dat het niet altijd even veilig is, maar uitgaan is natuurlijk vooral erg leuk. Het nachtleven is een tijd en plaats om jezelf te uiten en nieuwe mensen te leren kennen.’

Waar lopen jullie zoal tegenaan?

‘Vooropgesteld: wij focussen ons op de sociale veiligheid. Er worden dingen gezegd tijdens het uitgaan die niet leuk zijn, maar ook ongewild aangeraakt worden is een probleem. Dat kan vrij onschuldig en klein lijken, zoals het haar strelen, maar dat kan toch als intimiderend en onveilig worden ervaren. Wij willen er zijn voor die mensen als ze willen praten. De lijn van veiligheid is immers heel breed. Wat voor de een onveilig voelt, is voor de ander heel normaal.’

Hoe ziet dat er in de praktijk uit?

‘Onze mensen zijn makkelijk herkenbaar en goed aanspreekbaar. Wij noemen onze medewerkers daarom ook wel floor angels. Ze gaan op in de menigte, dansen mee op de muziek en zijn een spiegelbeeld van het publiek. Dus als er bijvoorbeeld een queer-feestje is, kijken we vooraf goed welk crewlid daar het beste heen kan gaan. We handelen proactief als ons iets opvalt. Dat kan een simpel praatje zijn, puur om te kijken of het goed gaat, maar we kunnen ook de beveiliging of EHBO inschakelen als het helemaal misgaat. Iedereen verdient het om veilig uit te kunnen gaan.’

Draait het vooral om vrouwen die zich onveilig voelen of gaat het breder?

‘Het merendeel is inderdaad vrouw, maar veiligheid is in de breedte een onderschat probleem. Ook mannen of mensen die zich anders definiëren hebben ermee te maken, blijkt in de praktijk. Natuurlijk speelt geld ook een rol. Er is simpelweg weinig budget voor sociale veiligheid, al zien we daar nu gelukkig wel vooruitgang in komen.’

Hoe kijk je terug op je opleiding bij de hogeschool?

‘Ondanks dat het in een heel gekke tijd startte, met de coronapandemie, ben ik heel tevreden. Het was wel vaak lessen thuis volgen en niet weten wanneer je weer naar school mag. En dat bij een studie waarbij je zoveel in de praktijk doet en organiseert. Maar je kunt met deze opleiding zoveel kanten op. Je leert daarbij echt om gewoon de stad in te gaan en het zelf te doen.’

Was dat de grootste les van je schooltijd?

‘Ja, dat denk ik wel. We moesten altijd heel hard lachen als een leraar voor de honderdste keer zei: “Ga het maar gewoon doen!” Maar ze hadden wel gelijk. Zo kom je achter dingen. Ga het gesprek aan en leer waar behoefte aan is. Durf letterlijk en figuurlijk op iemand af te stappen om iets te bereiken.’

Tot slot: wat is je droom voor De Veilige Nacht?

‘Ik hoop dat we met De Veilige Nacht een concept kunnen zijn voor andere steden, dat het uitbreidt buiten Rotterdam. Dat hoeft niet zozeer door ons te gebeuren, maar meer in samenwerking, met ons als inspiratie. We groeien gestaag en het zou mooi zijn als we iets meer vastigheid krijgen door bijvoorbeeld met grote festivals samen te werken. De behoefte is er. Wij zijn hier op het juiste moment mee aan de slag gegaan, daar ben ik van overtuigd.’ 

Tekst: John den Braber
Foto: Paul van der Blom

Volg ons op Instagram