Hij woont in hartje Amsterdam, maar reist sinds juni dagelijks naar de Maasstad voor zijn nieuwe baan als lid van het college van bestuur van de HR. Met Erik Boels is het bestuur weer compleet. En dat is prettig want er komen uitdagende tijden aan, al lijkt Boels niet iemand die snel in de stress schiet.

‘Je komt het station uit en ziet al die grote gebouwen. Of hier (rondom Museumpark, red.), of als ik langs de Maas fiets. Alles wat er uit de grond wordt gestampt, de energie, fascinerend. En zoveel leuke tentjes, winkels en voorzieningen om te ontdekken in centrum Rotterdam….’ Erik Boels heeft geen moeite om in een lofzang op Rotterdam uit te barsten, ook al zal hij zijn woonplaats Amsterdam niet snel verlaten.

Hij ziet wel verschillen, maar geen tegenstelling tussen de twee steden: ‘Er is veel meer dat de grote steden verbindt, dan dat ze scheidt’, zegt hij. ‘Ik zie de dynamiek, ook de maatschappelijke dynamiek, in allebei terug.’ Heeft hij al aanvechtingen om hier te gaan wonen? ‘Aanvechtingen wel’, lacht hij. Praktische redenen binden hem aan Amsterdam. Al mijmert hij desondanks wel over een leuk appartement aan de Maas. ‘Ik ben een Rotterdammer in opleiding’, zegt hij met een brede lach.

Kennismaken met de hogeschool

Eerstejaars studenten krijgen na honderd dagen een enquête over hun eerste ervaringen. ‘Sense of belonging’ speelt daarin een grote rol. Hoe is dat bij Boels, na honderd dagen – of eigenlijk 102, zoals hij uitrekende op de dag van het gesprek. Boels constateert dat hij zich eigenlijk al goed op zijn plek voelt. ‘Iedereen die ik ontmoet is leuk en kan iets heel slims of verstandigs. Ik voel me ook heel welkom.’

Aangezien hij in juni startte, begon zijn nieuwe baan ‘full on’ met de eindejaarsdrukte. Daarna volgde een relatief rustige periode. De hogeschool liep voor een groot deel leeg voor de zomervakantie en Boels had veel tijd om zich in te werken en in elk geval de fysieke kant van de hogeschool te leren kennen. Hij heeft het met veel plezier gedaan en maakte gebruik van het mooie weer. ‘Ik ben met Martijn Baarendse (hoofd vastgoed en facilitair, red.) langs de locaties gaan fietsen. RMI, met die fantastische faciliteiten (voor de maritieme opleidingen, red,), Kralingse Zoom met eindeloos veel ruimte, de labs op Academieplein, de bedden op Rochussenstraat. Op de Willem de Kooning sta je dan meteen op Blaak en tegenover de Markthal, bij de bibliotheek, de kubuswoningen. De wereld in het klein eigenlijk.’

Hij leerde in de zomerperiode vooral mensen bij de diensten kennen. Die werken, in tegenstelling tot studenten en docenten, in de zomer veelal door. ‘Ook zij zetten zich met veel passie in, in het belang van studenten.’

In zijn functie staat hij niet direct in contact met studenten, maar hij ontmoet ze dagelijks: ‘Naast mijn kamer beginnen meteen de klaslokalen. Ze zitten hier op de gang te studeren, het is echt heel leuk om ze dagelijks tegen te komen.’ Tijdens zijn eigen studie bedrijfseconomie was hij overigens niet vanaf dag één de ster van de show: ‘Ik had wat moeite om op gang te komen. Het begon pas te leven toen ik het ging toepassen, toen ging ik “aan” en wilde ik ook meer weten. Als ik het moet toepassen word ik gegrepen en wil ik me ook verdiepen in de theorie.’

‘Besturen van een hogeschool is een voorrecht’

Boels studeerde bedrijfseconomie en startte zijn loopbaan bij Deloitte. Sinds 2008 werkt hij in het onderwijs, in financiële- en directiefuncties bij de Hogeschool van Amsterdam en de Universiteit van Amsterdam. ‘Ik vond de complexiteit van de vraagstukken interessant, net als de mensen die er werken’, zegt hij over de overstap naar het onderwijs.

‘We doen het samen, in een klein team met elk een eigen rol en verantwoordelijkheid, waarbij we zo goed mogelijk afstemmen.’

Op de UvA was hij ook verantwoordelijk voor de implementatie van de strategie. De strategische agenda en de besturingsfilosofie van de HR trokken hem aan, vertelt hij. Wat bestuur betreft spreekt ‘het dienend leiderschap’ hem aan – ‘besturen van een hogeschool is een voorrecht’, zegt hij. ‘En impact maken op de toekomst. Daar voel ik me in één keer bij thuis.’ Ook het werken in een team met twee collega’s sprak me aan. ‘We doen het samen, in een klein team met elk een eigen rol en verantwoordelijkheid, waarbij we zo goed mogelijk afstemmen.’

Zijn rol is nu een andere dan in zijn vorige banen, maar is ook weer niet compleet nieuw. ‘Mijn huidige baan heeft veel overeenkomsten met mijn eerdere functies; door mijn ervaring in het hoger onderwijs had ik al een aardig beeld van wat de functie inhoudt. In een bestuursfunctie kijk je breder.’

De focus van Boels is – net als van zijn voorganger Wijnand van den Brink – bedrijfsvoering. ‘Gestandaardiseerde ondersteuning die zo goed mogelijk is’, karakteriseert hij hoe die tak van de HR er voor hem uit moet zien. ‘Ik ben bezig met vraagstukken over inkomsten, uitgaven, nieuwe technologie, vastgoed, duurzaamheid.’ In zijn laatste functie bij de UvA was hij ook verantwoordelijk voor cyber-crisismanagement, maar dat is hij op de HR niet: ‘Crisismanagement is de portefeuille van Sarah en daar hoort dit ook bij. We hebben een enorm goeie crisisorganisatie.’

Geen gebrek aan uitdagingen

Boels begint op een moment dat er geen gebrek is aan uitdagingen. De nabije toekomst ziet er financieel niet per se rooskleurig uit voor het hoger onderwijs. ‘We zitten in een periode van minder geld: er komen minder studenten en subsidies lopen af. Dat is jammer, we kunnen minder impact maken. Maar we zullen ons ertoe moeten verhouden. Beter opletten. Met de directeuren en de centrale medezeggenschap kijken we goed vooruit.’

Het belangrijkste instrument daarvoor is de meerjarenbegroting. ‘Gecombineerd  met de studentenprognoses hebben we een goed beeld van de baten en de lasten. Er zijn zeker financiële uitdagingen, maar we hebben de vaardigheden ermee om te gaan. Net zoals we gewend zijn met wisselende studentenaantallen om te gaan.’

‘Er zijn zeker financiële uitdagingen, maar we hebben de vaardigheden ermee om te gaan.’

De baten en lasten in overeenstemming brengen betekent de komende jaren: bezuinigen. Een van de belangrijkste knoppen om aan te draaien, stelt hij, als het gaat om bezuinigen is het terugbrengen van de ‘vierkante meters’. ‘Dat is heel concreet en tastbaar. Naast de besparing op meters, bespaar je ook op energie, dus ook uit duurzaamheidsoogpunt zijn dat goeie stappen.’

Een ander uitdagend dossier is het herschikken van de organisatie. In het voorjaar werd bekend dat de HR van een organisatie met instituten en kenniscentra, een organisatie wil worden van kennisdomeinen. Hoe staat het met de plannen? Boels geeft aan dat hij er niet veel over kan loslaten. Er wordt hard gewerkt aan de plannen, maar dat heeft nog even tijd nodig. Zodra het kan, wordt iedereen daar uiteraard goed over geïnformeerd. (In de tussentijd verscheen er dit bericht over op Hint, red.).

Rock en gamen

‘Ik speel graag strategiespellen, maar ik speel ook wel Fortnite.’

In een eerdere ontmoeting kwamen we te weten dat hij van gamen houdt. Daarnaast speelde hij bas in een (hobby-)rockband. Tijdens de jaaropening vertelden zijn cvb-collega’s over hun liefde voor de klassieke muziek. Voelt hij zich een vreemde eend in de bijt? ‘Ik luister ook wel naar Bach hoor’, lacht hij, ‘maar gamen doe ik meer, dat wel. Mijn vader werkte al in de jaren tachtig met computers en wij hadden er al vroeg een thuis staan’, verklaart hij de oorsprong van zijn hobby. ‘Ik speel graag strategiespellen, maar ik speel ook wel Fortnite.’

Gamen is een liefhebberij waar niet veel bestuurders mee uit de kast komen, maar dat maakt hem niet zo veel uit. ‘Zo ben ik, ik ben niet alleen aan het besturen.’

Tekst: Edith van Gameren
Foto’s: Darice de Cuba