Profielen volgt vijf (door)starters in hun eerste studiejaar. Tristan van Grinsven is daar één van. Twee maanden geleden stelden we hem aan je voor. Hij was toen net gestart met de opleiding informatica. Hoe is het nu met hem? En is hij een beetje geland bij de hogeschool?

‘Ik zit lekker op schema, het gaat eigenlijk best prima dus. Ik heb een paar opdrachten afgerond, maar nog geen toetsen gehad. Het vak dat ik nu volg – basecamp – loopt tot eind januari en dan hebben we pas toetsen. Maar met het inleveren van de opdrachten die we krijgen, ben ik meestal een van de eersten. Daarnaast heb je in elke periode van vier weken één week om aan je eindproject te werken.

De opdrachten zijn vooral individueel tot nu toe, en op het gebied van programmeren. We krijgen wel het advies om hulp te vragen aan elkaar, en dat doen we ook. Ik kom nu bijvoorbeeld net uit een meeting met een klasgenoot die iets wilde vragen. Zelf heb ik nog niet zoveel om hulp hoeven vragen, af en toe als ik er niet uitkom met de nakijk-app code grade. Daar kun je je eigen werk checken voor je het inlevert.

Ook qua tijdbesteding gaat het goed. Ik ben naast deze opleiding ook nog bezig met me voorbereiden op het wiskunde staatsexamen, en ik heb autorijlessen. Het lukt me ook nog steeds om me aan mijn goede voornemens te houden, vroeg opstaan en sporten. Gisteren was ik naar een concert, dus vanochtend heb ik wel even uitgeslapen.

Ik vind dat ik heel leuke mensen in de klas heb. Ik ben trouwens ook klassenvertegenwoordiger geworden, en het helpt dan wel dat ik ze allemaal mag haha. Als ik merk dat er iets niet goed gaat, kan ik vragen stellen aan docenten. De relatie tussen leerlingen en docenten is goed, vind ik. We hebben fijne docenten.

Ik heb best nog wat tijd over, deze week bijvoorbeeld was ik toevallig op dinsdag al klaar met de stof. Het is redelijk wiskundig en dat ligt mij wel, het is veel logica en ik denk dat ik het inzicht wel heb. Klasgenoten hebben er soms wat meer moeite mee of geven het sneller op. Ik heb nog best wat tijd over voor een baantje, ik werk bij een fietsverhuur en dat betaalt wel goed maar de uren zijn niet erg betrouwbaar. Dus ik zou er wel iets bij willen doen.

Het plannen gaat ook goed, ondanks mijn ADD-trekjes. De hogeschool heeft daar ook aanbod voor, maar daar heb ik tot nu toe niets mee gedaan, omdat ik ervan uitging dat het me wel zou lukken. En dat is ook zo. Mijn geheim is: gewoon beginnen. Tot ongeveer een jaar geleden was ik heel slecht in plannen, althans: ik hield me er niet aan. Juist omdat docenten er nu minder achteraan zitten, voel ik zelf een grotere verantwoordelijkheid. En het helpt dat ik het tot nu toe echt een heel leuke studie vind.

Uiteindelijk wil ik nog steeds met mijn propedeuse naar de universiteit. Ik moet dan wel eerst staatsexamen doen. Bij de TU Delft hebben ze een numerus fixus, dus ik moet eerst dat examen halen voor ik me kan inschrijven. Maar ik ben ook in Leiden wezen kijken en daar kan ik me ook in april nog aanmelden. Daar is het een beetje theoretischer maar dat vind ik misschien juist nog wel leuker.’

Tekst: Edith van Gameren
Foto: Frank Hanswijk