Met haar superpositieve instelling zou je niet zeggen dat Zoë Krijthe kampt met ernstige gezondheidsklachten. Hoewel de verpleegkundestudent eerst twijfelde of ze haar gezondheidsproblemen zo zichtbaar wilde maken, is ze met Profielen in gesprek gegaan over haar nominatie als Student van het Jaar. Zoë is een enorme doorzetter die ondanks alle obstakels blijft doorgaan. Zij is uiteindelijk op nummer vijf geëindigd in de Student van het Jaar-verkiezing.

Was je verrast door je nominatie?

‘Ja, ik kreeg een e-mail binnen en ik dacht dat ik in de maling werd genomen. Mijn SLC’er Elvira had de nominatie ingediend met, in eerste instantie, een veel uitgebreider verhaal. Dat heeft ze me doorgestuurd. We hebben een goede band, dus ik herkende mezelf en mijn verhaal daarin heel goed. Ik vind de nominatie erg bijzonder.’

Wat motiveert jou als student?

‘Ik volg de opleiding verpleegkunde en werk in de zorg terwijl ik kamp met heftige gezondheidsklachten. Mijn zicht is beperkt en dit jaar kwam daar ook nog een functionele neurologische storing bij. In februari zakte ik ineens in elkaar en raakte de linkerkant van mijn lichaam tijdelijk verlamd. Ondanks dat haal ik veel kracht en motivatie uit mijn werk. Daarnaast hebben mijn SLC’er, familie, vriendinnen, patiënten en klas mij er echt doorheen getrokken.’

In welk opzicht vind jij jezelf een goede student?

‘Ik zat veel thuis door mijn gezondheidsklachten, maar ik probeerde bij elke les te zijn. Ik liep bijna altijd op schema tijdens mijn studie en haalde mijn propedeuse in één keer, terwijl veel studenten stopten. Ik blijf positief, werk keihard en probeer ook anderen te helpen. Sommige patiënten denken dat ik al ben afgestudeerd. Wat ik vooral niet wil is dat mensen mij zielig vinden, dus ik probeer mezelf vaak genoeg een schop onder de kont te geven.’

Waar liggen je uitdagingen als student?

‘Leren uit boeken vind ik moeilijk, daarom volg ik een duale studie. Dan werk en leer je tegelijkertijd. Uitstelgedrag is mijn grootste valkuil. Bij elke stage is het ook mijn leerdoel om beter te plannen, maar ik presteer beter onder druk. Ik maak het mezelf ook niet makkelijk, want ik doe nu de minor acute zorg, die erg zwaar is.’

Wat doe je naast je opleiding?

‘Ik heb lang gehockeyd. Dat kan ik nu helaas niet meer doen, maar ik ben wel manager van het team. Daarnaast ga ik graag naar festivals en heb ik echt een shopverslaving. Ik breng veel tijd door met familie en vrienden en ik heb een hond, Diablo, een Stafford. Hij is een grote steun. Toen ik een periode niet uit bed kon komen, lag hij altijd bij me.’

Waar ben je het meest trots op?

‘Ik ben trots dat ik ondanks mijn beperkingen toch kan werken, studeren en mijn relaties goed kan onderhouden. Ook vind ik het fijn dat ik luchtig kan praten over iets wat eerst heel zwaar was. Ik ben vooral trots dat ik niet heb opgegeven.’

Waarom verdien jij de titel Student van het Jaar?

‘Ik vind het moeilijk om dat over mezelf te zeggen, maar ik denk door mijn doorzettingsvermogen. Er is een groot tekort aan mensen in de zorg en ik hoop dat mijn verhaal laat zien dat je los van je eigen problemen alsnog anderen kunt helpen. Ik wil mijn SLC’er ook even enorm bedanken, want zij staat altijd voor mij klaar.’

Tekst: Lieneke Prinsen
Foto: Darice de Cuba