Lieve Tosca,

Mijn zusje is een beetje doorgeslagen wat betreft sociale gerechtigheid. Het wordt steeds moeilijker om een normaal gesprek of gebalanceerde discussie met haar te houden. Zo zijn bijvoorbeeld in haar ogen blanke mensen met dreadlocks altijd racistisch (ook al zijn dreadlocks heel werelds en droegen vikingen ze ook) en wordt een discussie over slachthuizen afgekapt omdat het sowieso verkeerd is (zij is zelf vegetariër). Feiten en nuances maken kennelijk niks meer uit en dat is erg vermoeiend en frustrerend. Verder hou ik heel erg van haar, ze is m’n zusje. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?

Groetjes,
Nuancezoeker

Simon van der Horst van de opleiding social work is Docent van het Jaar 2019. Vanmiddag ontving de compleet verraste docent de bijbehorende wisselbeker uit handen van Tim, een van de studenten uit zijn slc-klas.

Ook met een 5,5 haal je je vakken. Heeft het eigenlijk wel zin om extra moeite te doen om hogere cijfers te halen? We vroegen het ons panel van studenten en medewerkers.

Donderdagavond. Mijn hart racet, mijn hoofd maakt overuren, mijn ogen kunnen niet dicht blijven en mijn spieren jeuken om te werken. De knop gaat maar niet om … ik kan mezelf niet uitzetten.

Allerlei maatregelen om studenten beter te laten presteren lijken ‘logisch’ en ‘vanzelfsprekend’ – zeker in het onderwijs, waar iedereen verstand van meent te hebben. Maar welke interventies en maatregelen zijn echt effectief? Maatregelen die studiesucces moeten bevorderen worden wetenschappelijk getest op de hogeschool, door een team van onderzoekers. Ze doen afzonderlijk experimenten maar werken ook veelvuldig samen.

Het mag weer: een intentie uitspreken over hoe jij je leven weer een beetje beter kunt maken. En in een wereld die soms letterlijk en figuurlijk aan de kook lijkt te zijn, moeten we nog beter het hoofd koel zien te houden. Maar hoe?