Ga direct naar inhoud
Profielen | Profielen translated
22 mei 2024

Zwart logo Profielen

Onafhankelijk nieuws van de Hogeschool Rotterdam

Photo of author

Donna is derdejaars student human resource management. Ze schrijft het liefst over klunzige momenten uit haar studentenleven, taalkundige fratsen die haar opvallen en als het nodig is geeft ze haar mening over alles dat in haar ogen niet deugt.

Foto: Paul van der Blom

Recente blogs

Recente artikelen

Blog

Hoe alles onverwachts op zijn plek viel

Gepubliceerd: 14 May 2024 • Leestijd: 2 minuten en 49 seconden • Donna

ledere hbo-student kent het gevoel: waarom doe ik deze studie ook alweer en wat heb ik nou eigenlijk geleerd al die tijd? Tot soms opeens een kwartje valt.

De laatste tijd kwam deze vraag wat vaker in me op. Niet dat ik spijt heb van mijn studie, of het niet begrijp. Het is meer dat ik af en toe vergeet dat ik student ben. Dat ik school zie als een soort side hustle. Het is me sowieso niet vreemd om mezelf regelmatig dit soort existentiële vragen te stellen, en met de reflecterende vakken die ik nu krijg kon ik mezelf eens goed bevragen.

Zo voelde het altijd alsof alles wat ik leerde gewoon allerlei losse eindjes waren. Maar geheel onverwachts kon ik deze losse eindjes voor het eerst aan elkaar knopen, door eigenlijk te doen wat elke docent hoopt: toepassen in de praktijk. Niet de praktijk van de hrm-prof trouwens, maar een wat alledaagsere omgeving.

Een week of twee geleden liep ik tamelijk ziek naar een niet nader te noemen supermarkt om wat gezonde sapjes en groente te halen. Dat ik mezelf uit bed had gesleept was al een prijs waard, naast dat ik de hersencapaciteit had aangesproken om überhaupt de juiste groente en fruit te kiezen om beter van te worden. 

Al wat opgefleurd door onder de mensen te zijn, maar nog steeds hondsziek, begaf ik mezelf naar de kassa. Aangezien ik daar vaak kom, en ik voor dezelfde winkelketen jarenlang gewerkt heb, kennen sommige medewerkers mij ondertussen als vaste klant. 

Afgepeigerd maar tevreden laadde ik mijn ultragezonde boodschapjes op de band. Ik herinnerde me dat er een spaarzegelactie was, waarbij de consument bij elke 10 euro 1 zegel ontvangt. Ik dacht terug aan mijn tijd als caissière. Je diende zorgvuldig met de zegels om te gaan, maar nooit te gierig. 

Je voelt hem natuurlijk al aankomen. Ik rekende een bedrag van 19,55 af, en ontving van de caissière met droge ogen één zegel. 

Eén zegel. Niet twee. Ik had er ook geen recht op, als je heel flauw van aard bent, maar zoiets gun je iemand toch?

Ik was verbijsterd. Een golf van woede, die overigens ook koorts kan zijn geweest, overspoelde me. Iets wat ik zelden heb, maar door alle secundaire emoties en gevoelens was dit, die ene zegel, echt de druppel.

Toen ik zo kwaad werd, besefte ik dat ik een heleboel reacties had om uit te kiezen. Ik kon gewoon klassiek kwaad worden op haar, ik kon vragen om een tweede zegel, ik kon verbaasd reageren. Ik kon ook zeggen ‘ik heb hier ook gewerkt’ of ik kon om de manager vragen. Talloze opties, waarvan ik me bewust was dat ik hoe dan ook voor lul zou staan. 

Het grappige was dat ik op de een of andere manier aan Stephen Covey moest denken, de bedenker van de cirkel van invloed en de cirkel van betrokkenheid. Niet heel complexe stof, maar wel iets wat in human resources, zowel op mijn werk als op school, naar voren komt en ik ook echt interessant vind.

De cirkel van betrokkenheid gaat over dingen buiten jezelf, zoals het gedrag van anderen, omstandigheden en bijvoorbeeld het weer. De cirkel van invloed gaat over hetgeen waar jij invloed op hebt, zoals emoties, gedachten, reacties op situaties enzovoorts. ‘Het regent, dat heb ik weer, dit overkomt alleen mij’, is een klassiek voorbeeld om de cirkel van betrokkenheid uit te leggen. Het regent, dus de plantjes krijgen water, en wat maakt het uit want ik moet toch m’n haar nog wassen, hoort weer bij die cirkel van invloed. Klinkt simpel, maar gaat in het echte leven toch niet altijd zo makkelijk.

Tot nu. Ik besloot in de winkel niks te zeggen, en pas buiten flink te zuchten. Ik was blij dat ik niet een van al die opties had gekozen, en toch een bepaalde eer aan mezelf had gehouden. En ook was ik stiekem een beetje trots. Op de één of andere manier had ik me de stof toch eigen gemaakt. Covey vergeet ik in ieder geval niet meer. En dat is heel wat meer waard dan die ene zegel.

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief!

Recente blogs

Recente artikelen

Reacties

Laat een reactie achter

5 Responses to Blog Donna: Hoe alles onverwachts op zijn plek viel

  1. Kijk, daarom is het slim om af en toe wat te rekenen met de pijzen. Had bijvoorbeeld een zakje stroopwafels erbij gekocht, lekker voor bij de koffie, en je had een tweede zegel gekregen. En anders als de prijs bij de kasa toch €19,55 blijkt te zijn roep je zelf nog even “Oeps, ik ben nog stroopwafels vergeten!” en dan ga je terug om ze nog even te halen. En de wcahtende klanten achter je? Jammer!

    Beetje lullig natuurlijk van de supermarkt om je voor €19,55 geen tweede zegel te geven, maar het zijn hun “spelregels” dus dan speel je het spelletje gewoon mee 😉

  2. Of je gaat gewoon niet mee in het meer geld uitgeven terwijl dat eigenlijk niet nodig is, voor een zegeltje voor iets wat je eigenlijk ook gewoon niet nodig hebt… Maar de cirkel van invloed is wel een hele goede om bewust van te zijn. 🙂

  3. @Yoeri, en dat is nu precies wat supermarkten willen met zulke acties: jou overhalen om net wat meer te kopen dan je nodig hebt.

    Spaarzegelacties zijn sowieso iets om je af te vragen of je er economisch voordeel mee behaald. Door systematisch naar een niet nader te noemen supermarkt die duurder is dan de concurrenten te gaan, is de besparing van je zegels snel teniet gedaan.

    Het is tevens opvallend dat naarmate de deadline van de actie van zo’n niet nader te noemen supermarkt dichterbij komt, medewerkers steeds guller worden met zegels. Het loont tenslotte ook niet om met veel voorraad te blijven zitten, het is beter voor de winst van niet nader genoemde supermarkten als klanten nog even de gelegenheid krijgen om hun zegels in te leveren in ruil voor een mooi, nuttig en zwaar afgeprijst artikel.

    Haha sorry, mijn fout. Ik bedoel, een boekje zegels met een extra bedrag neer te leggen voor een artikel wat je online voor een paar euro meer kan kopen zonder enige zegels.

  4. @Ik @S. Heikamp daarom suggereer ik ook stroopwafels. Stroofwafels heb je altijd nodig, en blijven ook nog eens lang houdbaar. Trouwens, mijn ouders zijn op vakantie en ik zag dat ze in de keukenla ook nog stroopwafels hebben liggen. Ik heb mijn keuze gemaakt voor de lunch! 😉

  5. @Yoeri Toegegeven is dat een ijzersterk argument waar niets aan af te dingen valt. Koop je wel nieuwe voor je ouders? 😉

 

Spelregels

De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.

  1. Comments worden door de redactie gemodereerd. 's Avonds en in het weekend gebeurt dat niet standaard, en kan het dus langer duren voor je opmerking online komt.
  2. Houd het netjes, beschaafd, vriendelijk en respectvol. Niet vloeken of schelden.
  3. Dwaal niet af van het onderwerp (blijf ‘on topic’).
  4. Wees kort, duidelijk en maak een punt.
  5. Gebruik argumenten, geen uitroepen.
  6. Geen commerciële boodschappen.
  7. Niet op de persoon spelen.
  8. Niet discrimineren, aanzetten tot haat of oproepen tot geweld (ook niet voor de grap).
  9. Van bezoekers die een reactie achterlaten op de site wordt automatisch het IP-adres opgeslagen.
  10. De redactie geeft reacties die dreigende taal bevatten door aan de veiligheidscoördinator van de Hogeschool Rotterdam.

Lees hier alle details over onze spelregels.

Back to Top