Een van de mapjes in mijn mailbox heet: “nog lezen!”, op mijn sportschoolapp krijg ik vaak de melding dat ik te veel lessen heb geboekt, mijn fotoarchief neemt zeker de helft van mijn One Drive in beslag, de andere helft zijn gedigitaliseerde cd’s die niet op Spotify staan. En recent nam ik een Remarkable-2 in gebruik voor digitale notities. Ben ik een Digi-hoarder? 

Verzameldrift. Een interessant fenomeen dat – als je er even induikt – tal van oorzaken kan hebben. Van verlieservaringen tot perfectionisme, en van cognitieve klachten tot angst en onzekerheid. Als je een beetje uitzoomt lijkt de gemeenschappelijke deler dat er sprake is van moeite met loslaten, en dat het voorziet in een mate van controle en houvast.  

Tot zo ver de psychologieles. Mijn huis is – op een enkel legitiem rommellaatje en kastje na – redelijk netjes, schoon en opgeruimd. Mijn verzameldrift speelt zich vooral digitaal af. Ik ben een echte Opslaan Als – Koning: quotes, een mooie afbeelding, een interessant artikel of post, een filmpje waarvan de tranen me over de wangen rollen uit ontroering of omdat het kapot grappig is, ik sla het allemaal op! Gebruik ik het ook? Nee. Of zelden. En nu komt het: ‘Maar misschien in de nabije of verre toekomst is het precies wat ik nodig heb in een situatie die ik nu nog niet ken?’ En ja, dan heb je het maar vast. Zoiets.  

Of is het toch meer dat ik mezelf het idee gaf dat – als ik het alvast opsla – ik min of meer kan zeggen: ‘Ja, ik weet ervan!’ Want al die stukken, artikelen en posts om nog te lezen zouden me gerust een ruim bemeten zomervakantie kosten. En zo maak ik regelmatig mee dat ik aan iets werk, en er later pas (weer) achter kom dat ik nog een heel interessante bron had opgeslagen en het mosterd na de maaltijd blijkt. Het resultaat was er tegelijk niet minder om en de benodigde informatie is toch wel gevonden. 

Zou het dan vooral een verlangen zijn om de optie te hebben? Je bijvoorbeeld inschrijven voor een workshop, maar puntje bij paaltje niet gaan. Want ja, wat je op dat specifieke moment écht wilt, besluit je last minute. Er zijn tenslotte zo veel opties voorhanden. Een ontwikkeling die me in bredere zin opvalt dan alleen bij studenten, zoals ook ik met de sportschoolapp.  

Of ik nu wel of niet een digi-hoarder ben, het levert me vooralsnog geen probleem op. Hooguit dat soms vage, knagende verlangen me er helemaal van te bevrijden, het allemaal te control-alt-deleten en los te laten. Maar dat moment komt hoe dan ook een keer vanzelf.  

Volg ons op Instagram