Zo’n tienduizend eerstejaars beginnen elk jaar op de Hogeschool Rotterdam aan een van de ruim honderd opleidingen: ad’s, bachelors en masters. Profielen volgt vijf (door)starters in hun eerste studiejaar. Andrea Fer studeerde vijf jaar geleden af op de HR en is nu terug voor een verpleegkundige master.

Je bent net begonnen, zit je er al een beetje in? 

‘Ja ondertussen wel, we hebben de introductiedag gehad en de eerste lessen, en ik heb echt leuke klasgenoten. Sommigen hebben dezelfde achtergrond, hebben bijvoorbeeld ook ervaring in de wijkverpleging. Ik ben in 2022 afgestudeerd hier op de hogeschool, dus dat is weer even geleden.’ 

Waarom besloot je om deze master te gaan doen? 

‘Tijdens de opleiding verpleegkunde deed ik de minor acute zorg. Dat vond ik enorm leuk en toen ontstond bij mij al de interesse om meer de diepte in te gaan op een bepaald terrein. Ook het “klinisch redeneren”, de vraag stellen “ik zie dit, wat zit daarachter” vond ik heel interessant. Met alle bijbehorende medische kennis: hoe werken je longen, je hart, et cetera. Daar leer je in de bachelor verpleegkunde het een en ander over natuurlijk, maar het was interessant om er dieper in te duiken.’ 

Student-paspoort

Naam: Andrea Fer 
Leeftijd: 28 
Opleiding: Master Nurse Practitioner 
Instituut: Instituut voor de Gezondheidszorg
Vooropleiding: Bachelor verpleegkunde 

Om de master te volgen heb je een opleidingsplaats nodig. Ben je daarvoor van baan veranderd?  

‘Ja, ik werk nu in de ouderenzorg met ouderen met dementie; je bent in mijn baan als verpleegkundig specialist degene die medische zorg coördineert, vergelijkbaar met een interne huisarts, en krijgt heel diverse problemen. Ik heb stage gelopen bij Erasmus MC en werkte tijdens mijn studie al bij Laurens. Daar ben ik uiteindelijk gebleven als wijkverpleegkundige, dat lag me ook heel goed, lekker zelfstandig. Ik heb een uitstapje gemaakt naar neurologie in het Maasstad Ziekenhuis en was wel een beetje zoekende. Met mijn leidinggevende heb ik op een moment besproken dat ik mezelf verder wilde ontwikkelen.

Ik vind alles leuk en interessant; via de Rotterdamse zorg heb ik ontdekt waar ik nou echt gepassioneerd voor ben. Dat bleek toch de functie van verpleegkundig specialist te zijn, en toen heb ik op een vacature gereageerd voor een verpleegkundig specialist in opleiding. In de wijk ben ik eigenlijk wel echt verliefd geworden op de verpleging.’ 

Waar kijk je speciaal naar uit, in de opleiding? 

‘Ik vind studeren op zich al heel leuk, nieuwe kennis opdoen. Ik kijk uit naar alle nieuwe dingen die mijn nieuwsgierigheid gaan opwekken, dat ik er enthousiast over word en meer wil weten.  

Het is ook fijn dat er zoveel aandacht is voor de praktijk in deze opleiding. Het voeren van anamnesegesprekken, lichamelijk onderzoek doen, werken met je medische instrumenten: op mijn werk doe ik dat aan de lopende band. Wij hebben in het verpleeghuis geen beeldvormende technieken in huis, zoals echo’s of scans, dus je moet het vooral met je eigen zintuigen doen. 

Verder lijkt de studiereis naar het buitenland me heel gaaf: hoe gaat het daar? Ik denk dat dat super leerzaam is. En ik kijk heel erg uit naar het moment dat het kwartje valt over nieuwe dingen die je hebt geleerd.’ 

Zijn er ook dingen waar je tegenop ziet? 

‘Blue zijn, ook al is het maar gedeeltelijk. Bij de eerste lessen die we kregen van Lilian Maas, die heel gepassioneerd is over haar vak dacht ik wel: whoa, hoe ga ik dit allemaal weten, onthouden en toepassen? Ik hou niet zo van het je-bent-er-nog-lang-niet-gevoel, de confrontatie met het feit dat je weer echt aan de start staat. Als wijkverpleegkundige voelde ik me inmiddels echt wel zeker. Ik weet dat ik moet accepteren dat ik niet alles meteen kan, maar stiekem vind ik toch dat ik dat wél moet kunnen. Vooral mijn eigen verwachtingen van mezelf zitten dan in de weg. Ik moet mezelf de ruimte gunnen het rustig op te bouwen. Ik heb ook veel reflecties geschreven tijdens mijn bachelor, daardoor weet ik nu dat ik zo in elkaar zit. Gelukkig heb ik een heel fijne begeleider die dit ook goed ziet.’ 

Je hebt een vol programma met werk en studie, wat doe je om te ontspannen? 

‘Sporten helpt goed om weer even uit je hoofd te komen. Toen ik mijn bachelorscriptie schreef over preventie en sport, ben ik gaan gewichtheffen. Dat doe ik nog steeds. Verder ben ik graag creatief bezig: ik speel piano, ik teken.’ 

Waar wil je volgend jaar om deze tijd zijn? 

‘Ik hoop al wat steviger en zelfverzekerder te staan in mijn nieuwe rol. En ik hoop dat ik heb ontdekt welke kant ik op wil qua verdieping. Ik vind veel dingen interessant, nu zijn dat met name de hersenen, het neuro-cognitieve. Maar ik ben ook nieuwsgierig. Ik ben er bíjna denk ik, qua ontdekken waar ik de diepte in wil, maar sta open voor verrassingen.’ 

Tekst: Edith van Gameren
Foto’s: Frank Hanswijk

Lees ook: