HR-student Floris Valentijn Albers heeft sinds zes weken een nieuwe nier. Eerder vertelde hij in Profielen over zijn zoektocht naar een donor. Nu is hij bezig met herstel en vooral vooruitkijken, bijvoorbeeld naar zijn afstudeerstage: ‘Eerst moest ik het doen met de energie die ik had, nu kan ik écht bijdragen.’

Met verschillende interviews in regionale media en zelfs een eigen website – ‘niervoorfloris.nl’ – zocht de vierdejaars ruimtelijke ontwikkeling op de HR intensief naar een donor. Door een zeldzame ziekte functioneerden zijn eigen nieren nauwelijks meer; dat betekende dat hij tien uur per dag moest dialyseren en amper energie had.

De oplossing kwam uit een andere hoek

Zijn zoektocht heeft dus uiteindelijk succes gehad: ‘Met name een artikel in het AD leverde veel reacties op, met wel tien potentiële donoren heb ik gesprekken gehad.’ Toch kwam de oplossing uit een andere hoek. ‘Ik heb contact opgenomen met mijn vader die ik al lang niet meer gezien had en die in het buitenland woont. Ik heb uitgelegd wat het voor mij betekende, en hij stond ervoor open. Hij bleek gezond genoeg om donor te zijn en had de juiste bloedgroep.’

Zijn vader bleek de meest geschikte donor; naast bloedgroep is genetische verwantschap ook een factor in een succesvolle transplantatie. ‘En de nier moet groot genoeg zijn. Ik ben zelf een vrij grote gast, mijn vader is een paar centimeter korter, maar dat was geen probleem.’

Uitzicht op Academieplein

Zes weken geleden werd hij geopereerd in het Erasmus MC. ‘Ik keek vanuit mijn kamer uit op het Academieplein waar mijn opleiding zit’, zegt hij. Het motiveerde hem extra bij zijn herstel. ‘Na zes weken is de eerste herstelfase nu voorbij, vanaf nu mag ik weer alles en ga ik rustig opbouwen. Maar ik voel me nu al goed. Vriendinnen hoorden het zelfs al aan de telefoon dat ik energieker klink. Meer zoals ik vroeger was.’

Floris is ambitieus en pakt zijn terugkeer als student procesmatig aan. ‘Ik ga beginnen aan mijn afstudeerstage bij het Rijksvastgoedbedrijf. Iedereen daar en op school heb ik op de hoogte gebracht; ik mag vier weken later beginnen, zodat ik nog tijd heb weer conditie op te bouwen. Ik ga onderzoek doen naar defensieterreinen en daar ben ik heel gepassioneerd over. In mijn eerdere stage moest ik het doen met de energie die ik had, en daar werd ook goed rekening mee gehouden. Maar nu kan ik écht bijdragen, lekker op stap naar die defensieterreinen.’

‘Banaan was een no-go’

Op zijn to-do-list staan meer dingen waar hij zin in heeft. ‘Straks start ik weer in de imr (instituutsmedezeggenschapsraad, red.) en ik ben gevraagd de HR te vertegenwoordigen in de Brede Rotterdamse Studentenraad. Die heb ik mede helpen opzetten.’

Floris is blij dat hij weer ‘stappen kan maken’. Zijn geluk zit ook in kleine dingen. ‘Ik kan weer fruit eten! Dat mocht ik niet omdat daar kalium in zit en mijn nieren dat niet konden verwerken. Een banaan was bijvoorbeeld een no-go, en dat is mijn favoriete fruit. Ik maakte altijd banaan-havermout pannenkoeken. Ik ben zo blij dat ik dat weer mag eten nu!’

Tekst: Edith van Gameren
Foto: Sanne van der Most

Volg ons op Instagram