Het is bijna het einde van het eerste jaar van mijn opleiding en hoewel ik het heel gezellig vind met mijn studiegenoten, ben ik ook tot de conclusie gekomen dat dit niet de juiste opleiding voor mij is. Ik mis het enthousiasme dat ik bij mijn studiegenoten wel zie. Ik heb besloten te stoppen, maar nu moet ik dit nog aan mijn ouders vertellen en daar zie ik heel erg tegenop. Hoe vertel ik dat ik niet tevreden ben met mijn studie en wil stoppen?
  
Groetjes, Tegenopje 

Beste Tegenopje, 

Dapper dat je voor jezelf de beslissing hebt genomen om te stoppen, dat is geen makkelijke beslissing. Het klinkt als een weloverwogen beslissing, maar mocht je toch nog twijfels hebben, dan kan de hogeschool je ook helpen om alles voor jezelf op een rijtje te zetten. Als je niet enthousiast en gemotiveerd bent voor je huidige studierichting, is het een goed plan om je ergens anders op te focussen.

Het gesprek met je ouders… Ja, dat kan inderdaad spannend voelen. Misschien ben je bang dat ze teleurgesteld of bezorgd zijn of met een oordeel klaarstaan. Maar geloof me: uiteindelijk willen je ouders alleen maar dat jij doet wat goed voor je is en waar jij gelukkig van wordt. En als dat stoppen is met een opleiding waar jij niet op je plek bent, dan accepteren ze dat (uiteindelijk).

Stel het gesprek dus niet uit. Hoe langer je het uitstelt, hoe groter de drempel wordt. Voor je het weet raak je verstrikt in een web van leugens en voel je je verplicht om tegenover je omgeving de schijn op te houden.  

Als je niet al eerder hints hebt gedropt dat deze opleiding het niet voor jou is, dan kan de boodschap voor je ouders wel onverwacht komen. Dus misschien kan je voorafgaand aan het ‘grote gesprek’ misschien al laten doorschemeren dat je niet helemaal tevreden bent. 

Voor het ‘grote gesprek’ heb ik ook nog wat praktische tips. Begin met het kiezen van een plek waar jij je prettig voelt zodat jullie open en eerlijk met elkaar kunnen praten. Dat kan thuis aan de keukentafel zijn, maar misschien voelt het fijner en minder confronterend om dat al wandelend door het park te doen.

Kies ook een rustig moment uit en neem de tijd voor het gesprek. Het stoppen met je studie tussen neus en lippen melden net voordat je ouders de deur uit moeten is niet zo’n goed idee. Pak liever een moment waarbij zowel jij als je ouders geen andere afspraken hebben en er gefocust kan worden op het gesprek.

Durf je het niet in je eentje te doen? Je kunt ook vragen of een goede vriend(in) of broer of zus bij het gesprek aanwezig is. Dat kan als extra support zijn of om bij te springen als je even niet uit je woorden komt. Licht deze persoon van tevoren in over je beslissing en leg uit wat je van hem/haar/hen verwacht tijdens het gesprek. 

Bereid je voor op wat je wilt zeggen. Vertel niet alleen dat je gaat stoppen, maar leg ook uit hoe je tot je beslissing bent gekomen en hoe jij je erbij voelt. Zo maak je het makkelijker voor je ouders om begrip te tonen voor je keuze. 

‘Maar wat ga je nu dan doen?’ Deze vraag zullen je ouders je waarschijnlijk stellen tijdens het gesprek. Wees daar ook op voorbereid en toon begrip voor de vragen en zorgen van je ouders. Je kunt ze geruststellen door uit te leggen wat je vervolgstappen zijn. Heb je nog geen idee wat je na het stoppen met je studie wil doen? Wees daar dan ook eerlijk over. 

De volgende stap in het gesprek is aangeven wat jij van je ouders nodig hebt in deze periode. Bijvoorbeeld emotionele of financiële steun, hulp bij het uitzoeken van een nieuwe studie of gezelschap tijdens een open dag. Je hoeft het niet allemaal alleen te doen, je ouders willen waarschijnlijk juist graag iets ‘doen’ om je bij of aan nieuwe plannen te helpen. 

Besef dat – ondanks de hulpbereidheid van je ouders – je wel zélf aan de bak moet. Bij het beëindigen van een studie horen ook wat praktische zaken die geregeld moeten worden. Ook het uitzoeken wat je daarna wil met je leven, ligt bij jou. Je ouders kunnen je bijstaan en steunen, maar jij bent diegene die de knopen moet doorhakken en beslissingen neemt.  

Heb je na het gesprek het idee dat je ouders je keuze niet accepteren of respecteren? Geef ze tijd om alles te laten bezinken. Als je daarna toch geen begrip voelt van je ouders kan dat hard aanvoelen, maar onthoud dan dat het jouw leven is en vertrouw op jouw beslissingen.

Tekst: Daniela Silvestri
Illustratie: Marit Breuker