Afgelopen week bezocht ik in het Oude Luxor de voorstelling Onbekommerd van filosoof en cabaretier Tim Fransen. Een avond onbekommerd lachen, dacht ik — even de ellende van me afschudden, de beelden uit het nieuws vergeten: Palestina, Oekraïne, en tegenwoordig ook Iran. Een paar uur lichtheid in een wereld die steeds zwaarder lijkt te worden. Maar of ik die onheil ook van me af kon lachen?

Eerlijk gezegd: niet helemaal. Misschien had ik ook niet helemaal de juiste voorbereiding. Voor ik naar het theater ging, had ik nog de Groene Amsterdammer gelezen. Geen aanrader als je je gemoedstoestand wilt beschermen. De stukken alleen al waren genoeg om mijn gevoel van rust al bij voorbaat af te breken:

• Progressief Nederland dat worstelt met solidariteit in een steeds individualistischer samenleving.
• De klimaatcrisis die jaar na jaar verergert, terwijl machthebbers liever de wetenschap aanvallen dan oorzaken aanpakken.
• En dan nog een oorlog waarvan niemand goed weet wat het doel eigenlijk is.

Je zou bijna denken dat een avond cabaret dan precies is wat je nodig hebt. Even weg van alles wat schuurt. Even niet nadenken over moreel verval, ecologische ontwrichting of de vraag hoe lang de wereld nog op deze manier doorgaat.

Maar Tim Fransen dacht daar duidelijk anders over. En al snel werd duidelijk dat Onbekommerd geen voorstelling was die de werkelijkheid wilde wegmoffelen, maar er juist recht in kijkt. Hij hield me een moreel kompas voor: de burger kan het tij keren, mits dat kompas goed staat. Misschien kunnen we allemaal influencers zijn – niet in volgers, maar in rechtvaardigheids- en verantwoordelijkheidsgevoel.

En ik begrijp dat de werkelijkheid onder ogen zien moeilijk is, omdat we die soms sussen met entertainment waarin we kunnen blijven lachen, scrollen of bingewatchen. Want we leven ook in een tijd waarin empathie soms pas wordt opgewekt als er een Netflix-serie over verschijnt – in acht afleveringen, met een morele twist in aflevering zeven. En ondertussen hopen we ook dat de Derde Wereldoorlog pas begint nadat we weten wie de mol is.

Spoiler alert: Op het wereldtoneel wemelt het van de mollen: politici, marketeers en big tech-miljardairs die zonder scrupules de gevoelens van de mens manipuleren. Misschien is dat mijn eerste inzicht, mag ik me daar over bekommeren.

Volg ons op Instagram