Nu ik mijn minor Nederlands heb afgerond en alle studiepunten binnen heb om daadwerkelijk te gaan afstuderen, realiseer ik me: ik moet alwéér een nieuwe fase in. 

Vorige week nam ik afscheid van de organisatie waar ik anderhalf jaar met veel plezier heb gewerkt. De minor die ik in Leeuwarden volgde is inmiddels ook afgelopen. Ik kan terugkijken op een half jaar waarin ik 33 (?!) boeken heb gelezen en er soms ook nog wat zinnigs over heb gezegd. Het was een enerverende periode. 

‘Pas na een half jaar voel je je thuis’,  zei ik toen een klasgenoot vroeg of ik het naderende einde jammer vond. Pas na een half jaar ben je zo ontspannen dat je je school of je werk binnenwandelt zonder er eigenlijk bij na te denken. Je raakt langzamerhand onbewust bekwaam, weet een beetje bij wie je een bepaald soort grap kunt maken en wat je aan elkaar hebt. Waar je lekkere koffie kunt halen en welke lift het snelst is. 

De afgelopen drieënhalf jaar HRM-studie bestonden vooral uit halfjarige blokken: een halfjarige stage, een halfjarig project, een halfjarige stage, een halfjarige minor. Op het moment dat je er lekker in zit, word je toch geacht weer een nieuwe stroming in te gaan.

En tuurlijk, een heel team van pedagogisch verantwoordelijken zal hier wel over nagedacht hebben, en tuurlijk heeft het ook wel z’n voordelen. Toch denk ik dat dieper en langer in projecten en stages duiken meer oplevert dan een halfjaar aan de oppervlakte zwemmen en meekijken. Hoewel in het bedrijfsleven weinig begrip is voor jobhoppers, lijkt het hbo daar juist op ingespeeld.  

De aankomende halfjarige stroming, waar niet tegen in te zwemmen valt, is het afstuderen. Om de komende periode wat te verzachten in stress, zal ik mijn leeshobby onderhouden. Boekentips zijn welkom!