De lessen zijn bijna afgelopen. Her en der zie ik hoe studenten getoetst worden; zwetend en hakkelend zitten ze tegenover hun docenten. Studenten lanceren hun magazines, presenteren hun eindproducten of ze hebben een afstudeergesprek. We zien steeds minder studenten, in de gangen en klaslokalen. De school stroomt langzaam leeg. De zomer is begonnen.

Officieel is de school nog anderhalve maand open, maar over een paar weken kan je een kanon afschieten zonder iemand in de enorme gebouwen te alarmeren. Een school zonder studenten is een lege huls, een gebouw zonder reuring, een zielloos oord; zonder gelach, gegons, jeugdige energie. Een droevige plek, beroofd van haar raison d’être.

Ik mis ze nu al, die studenten. Hoewel ik van de week hoorde dat studenten mij eng en intimiderend vinden. Ik mis ze natuurlijk niet allemaal. Laten we wel wezen. Maar er zijn ieder studiejaar een aantal studenten die opvallen, boven het maaiveld uitsteken, die heel speciaal zijn. Dit zijn de studenten die we ons over enkele jaren nog goed kunnen herinneren. Die een extra grote kans hebben om succesvol te worden in hun loopbaan, door factoren die ze tijdens hun studie al lieten zien: nieuwsgierigheid, leergierigheid, diepgang, humor, ijver, discipline en een uitermate hoge gunfactor. Al die factoren die in beoordelingsformulieren niet terugkomen.

Ik kwam er laatst nog eentje tegen: Renée vond het tof om als oud-student de eerstejaars te komen jureren. Haar vrolijkheid, felgekleurde kleren, enthousiasme en energie waren net zo aanstekelijk als jaren geleden.

Studenten hollen nu een prachtige zomer tegemoet, vol avonturen, zonneschijn, reizen, nieuwe ervaringen, zomerflirts, nieuwe inzichten, festivals en wellicht zelfs een boek, ergens op het strand van Bali.

En wij, docenten, glijden zo zoetjesaan ook de zomer in. Maar het mooie aan lesgeven is dat het cyclisch is. Ieder studiejaar is een verse start; niet alleen met nieuwe eerstejaarsstudenten, maar ook met studenten die tijdens de zomer gegroeid zijn, alsof ze van huid verwisseld zijn. Ik kijk nu al uit naar september. Maar eerst van de zomervakantie genieten.