WIEWATWAAR: Twee achtergelaten donuts. Wat nu?
Op de tafel van de studieplek naast het redactielokaal van Profielen op locatie Museumpark liggen ineens twee donuts. Knus naast elkaar, in hun originele plastic verpakking.
De overige vier ‘MINI DONUTS SUIKER’ (Zo heet het product, is te lezen op de prijssticker, maar waarom al die hoofdletters?) zijn waarschijnlijk opgegeten door de studenten die hier eerder zaten.
Waarom namen ze de laatste twee niet mee? Ze kosten toch iets meer dan 28 cent per stuk – voor het pakje moest je bij de Jumbo 1,71 euro neertellen. Wel gezond natuurlijk, om niet nog meer suikerbommen naar binnen te werken. Dat dan weer wel.
Zelf houd ik er niet zo van, nog los van de vraag of ik iets zou willen eten waarvan ik niet weet wie er allemaal met z’n vingers aan heeft gezeten…
Profielen struint in WIEWATWAAR met camera en notitieboek door de HR-gebouwen, op zoek naar verborgen hoekjes, bijzondere mensen en opmerkelijke situaties.
Tekst & foto: Jos van Nierop
Ik wordt vooral heel droevig van de nonchalance waarmee ‘dat wat men niet wil’, wordt achtergelaten. Geen enkele overwegen over hoe de volgende gebruiker dit op vat, hoeveel extra werk dit oplevert voor huismeesters, schoonmakers.
Bewezen is, dat als er één ding, bijvoorbeeld een lege plastic zak, is achtergelaten, dat er dan makkelijker andere dingen bijgelegd worden. I.p.v. in de prullenbak.
Als ik er een vraag over stel, krijg ik steeds het antwoord ‘het was maar 1 dingetje’, maar al die éne dingetjes vormen bij elkaar soms wel drie of vier vuilniszakken vol op één dag …
Zorg voor elkaar en je omgeving, en ruim zelf je eigen troep op. Hetzelfde fenomeen gebeurt bij het afwassen van herbruikbaren mokken … maar 1 onderwerp tegelijk …