Ga direct naar inhoud
Profielen | Profielen translated
12 juni 2021

Zwart logo Profielen

Onafhankelijk nieuws van de Hogeschool Rotterdam

Foto van Aref achter zijn laptop

‘Bij onderzoek wordt nog te vaak alleen gekeken naar het mannelijk lichaam’

Aref Najafi is docent bij de opleiding biologie en medisch laboratoriumonderzoek en staat op het punt te promoveren op een onderzoek naar HCM, een erfelijke hartziekte. Hij roept iedereen op zaterdag mee te doen aan Dress Red Day om aandacht te vragen voor hart- en vaatziekten bij vrouwen.

‘Ik vind dat onderzoek naar hart- en vaatziekten meer gericht moet zijn op vrouwen. In Nederland sterven dagelijks 106 mensen aan deze ziekten, van wie er ongeveer 56 vrouw zijn. De meerderheid dus. Toch wordt bij onderzoek naar ziekteverloop en geneesmiddelen nog te vaak alleen gekeken naar het mannelijk lichaam. Om meer aandacht voor de vrouw te vragen roep ik daarom iedereen op om zaterdag 29 september, tijdens Dress Red Day, wat roods aan te trekken.

‘Ik heb voor mijn promotie aan het VU Medisch Centrum onderzoek verricht naar hypertrofische cardiomyopathie (HCM). Dat is een erfelijke ziekte waarbij de hartspier in de loop van tientallen jaren lokaal verdikt met als gevolg dat het uitpompen van bloed, de aorta in, gedeeltelijk geblokkeerd wordt. Het blijkt dat het geslacht invloed heeft op het verloop van de ziekte: vrouwen krijgen meestal op latere leeftijd klachten en deze zijn meestal ernstiger dan bij mannen. Maar helaas krijgen vrouwen dezelfde behandeling als mannen, terwijl het vrouwenlichaam toch echt anders is dan het mannenlichaam.

‘Op 8 november mag ik mijn proefschrift hierover verdedigen. In totaal heb ik er vijf jaar aan gewerkt. Het waren soms lange dagen en vooral het afgelopen jaar was druk. Terwijl ik nog met een aantal onderdelen van het proefschrift bezig was, ben ik ook fulltime gaan werken als docent. Elke vakantie was ik op de hogeschool om te werken aan het manuscript. Af en toe heb ik ook thuis nachten doorgewerkt als iedereen al sliep. Het was dan ook een mooi moment toen mijn proefschrift werd goedgekeurd en ik een datum mocht kiezen voor mijn promotie.

‘Mijn collega’s op de hogeschool zijn heel belangrijk geweest. Ze hebben me heel goed ondersteund als beginnend docent. Ik kon bij iedereen terecht met vragen en dat leverde mij veel tijdwinst op, tijd die ik kon besteden aan mijn proefschrift. De sfeer op school is ook erg fijn. Dat zorgde ervoor dat wanneer ik fysiek soms moe was, ik me mentaal altijd goed voelde.

‘Tijdens de afgelopen jaren heb ik van mijn copromotor geleerd om geduld te hebben. Ik heb weleens weken tot maanden gewerkt aan het optimaliseren van een methode waarbij ik nul data genereerde. Dat hoort nou eenmaal bij de wetenschap, want optimaliseren kost tijd en arbeid en daarnaast kunnen experimenten mislukken. Je leert op die manier omgaan met tegenslagen. Mijn eerste manuscript was bijvoorbeeld niet goed geschreven. Zeg maar gewoon superslecht. De volgende poging was iets beter en die keer daarna nog beter. En op een gegeven moment was het goed genoeg. Toch heb ik nooit aan mezelf getwijfeld. Je moet gewoon door dat proces heen.

‘Wat betreft mijn werk als docent: ik ben van plan om nog langer door te gaan met lesgeven, want ik haal er veel voldoening uit. Door mijn kennis over te dragen voel ik me maatschappelijk betrokken. Dat vind ik belangrijk. Naast mijn werk probeer ik ook jonge asielzoekers die uit de kast willen komen te helpen. Ik koppel ze aan organisaties zoals COC Rotterdam en Humanitas die hen verder kunnen helpen. Het zijn vooral homo’s – meestal geen lesbiennes – die vanuit hun cultuur en achtergrond niet uit de kast durven te komen. Als ik zie dat zo’n jongen niet zichzelf kan zijn, dan word ik daar echt emotioneel van. Het geeft mij een kick als ik zo iemand kan helpen. Ik heb zelf tot mijn elfde in Afghanistan gewoond, dus ik weet wat voor taboe het is in sommige landen. In Afghanistan kan je opgehangen worden als men erachter komt dat je homo bent. Daar mag wat mij betreft wel meer aandacht voor zijn.’

Tekst & beeld: Wietse Pottjewijd

Ken jij of ben jij iemand die met zijn/haar verhaal op Humans of HR thuishoort? Stuur een mailtje naar profielen@hr.nl om een afspraak te maken.
Wil je Humans of HR volgen? Dat kan via humansofhr.nl, via Instagram of de Facebookpagina. Meer lezen over Humans of HR? Dat kan hier.
Gepubliceerd: 28 September 2018 • Humans of Hogeschool Rotterdam

Humans of HR

Reacties

Laat een reactie achter

4 Responses to ‘Bij onderzoek wordt nog te vaak alleen gekeken naar het mannelijk lichaam’

  1. Petje af voor jou, Aref. Heel dapper dat je hebt doorgezet met je promotieonderzoek. Mooi onderzoek ook. Alle complimenten, hopelijk volgen veel HR collega’s jouw dappere voorbeeld.

  2. Beste Aref, geweldig dat je dit onder de aandacht brengt, ook op een hogeschool. Onder artsen begint het langzaam door te dringen, maar in andere zorgopleidingen wordt nog heel weinig onderscheid gemaakt. Er is onkunde, maar ook weerstand. prachtig dat je daar aandacht voor vraagt in de vorm van een promotieonderzoek.

Spelregels

De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.

  1. Houd het netjes, beschaafd, vriendelijk en respectvol. Niet vloeken of schelden.
  2. Dwaal niet af van het onderwerp (blijf ‘on topic’).
  3. Wees kort, duidelijk en maak een punt.
  4. Gebruik argumenten, geen uitroepen.
  5. Geen commerciële boodschappen.
  6. Niet op de man/vrouw spelen.
  7. Niet discrimineren, aanzetten tot haat of oproepen tot geweld (ook niet voor de grap).
  8. Van bezoekers die een reactie achterlaten op de site wordt automatisch het IP-adres opgeslagen.
  9. De redactie geeft reacties die dreigende taal bevatten door aan de veiligheidscoördinator van de Hogeschool Rotterdam.

Lees hier alle details over onze spelregels.

Back to Top