Ga direct naar inhoud
Profielen | Profielen translated
7 juli 2020

Zwart logo Profielen

Onafhankelijk nieuws van de Hogeschool Rotterdam

Illutration of authors face

Jonnick is een derdejaars student aan de docentenopleiding maatschappijleer. Hij schrijft graag over problematiek die hij tegenkomt in het onderwijs, maar een lichter onderwerp op zijn tijd gaat hij niet uit de weg. Eerdere blogs van Jonnick lees je hier.

Recente blogs

Blog

Het waargelogen verhaal over de onderzeeër en de octopus

Gepubliceerd: 29 November 2019 • Leestijd: 1 minuten en 52 seconden • Jonnick

Luister. Ik ben 24, heb nog geen diploma en eet teveel. Waarschijnlijk is het niet verstandig om mij te vragen om levensadvies. Toch denk ik dat ik sinds kort een advies kan geven waar iedereen wat aan heeft: laat minstens één goed verhaal achter voordat je gaat.

Het is de zomer van 2018. Ik zit samen met mijn jongere broer in een klein kamertje in een afgelegen huisje in Ierland. We zitten naast een ziekenhuisbed waar grandad in ligt. De kanker heeft zijn lijf verziekt. De medicatie maakt hem suf. We kijken naar een film, en zien de hoofdpersoon in een onderzeeër klimmen.

Mijn opa leunt voorover en zegt: ‘Have I ever told you about the time I served on an American submarine?’ Hij wacht niet op een antwoord, en begint meteen te vertellen over die keer dat hij in Duitsland was gaan kijken naar een onderzeeër. En bij toeval was er een Amerikaanse kolonel in diezelfde haven die zo onder de indruk was van zijn kennis over het schip, dat hij verzocht werd om vier maanden op diezelfde onderzeeër te dienen. Er volgt een uitleg over hoe zwaar de anderen het hadden, omdat ze geen brieven konden sturen naar hun liefjes. Grandad had het gelukkig niet zwaar: ‘Carmel married a sailor. She knew what she signed up for.’

Onzin natuurlijk. Grandad was een ingenieur in de koopvaardij. Die man zal geen dag van zijn leven op een onderzeeër gevaren hebben. Loog hij dan? Zeker niet. Hij vertelde een verhaal; iets wat hij altijd al leuk vond om te doen en iets waar hij om bekendstond. Niet elk verhaal was even geloofwaardig, maar elk verhaal was leuk.

Op zijn begrafenis een paar weken later ging het dan ook niet over ziekte of verdriet. Het ging over de verhalen die hij door de jaren heen aan mensen had verteld. Die keer dat een gigantische octopus zijn schip had belaagd. En die andere keer, toen ie een Amerikaan in het ziekenhuis had wijsgemaakt dat hij kapitein van een vliegdekschip was geweest. Ook het verhaal dat hij ons had verteld kwam aan bod, en we konden er weer om lachen.

Wellicht kan je niet zo goed duimzuigen als grandad dat kon. Maar je kunt wel keuzes maken die leiden tot leukere, nieuwe verhalen. Wat zou er gebeuren als je dit weekend de auto pakt en gaat roadtrippen? Als je eens ‘ja’ zegt wanneer je vriend vraagt of je mee wilt doen met zijn gekke hobby?

Je hoeft niet te liegen over wat je gedaan hebt, maar je kan wel bedenken welk onderdeel van je ervaring het beste belicht kan worden. Verhalen zijn krachtig, want een goed verhaal kan eindeloos verteld worden. En als dat goede verhaal van jou is, kan iedereen weer even aan je denken als ze het aan het vertellen zijn. Je bent er wellicht niet meer bij, maar in dat moment ben je er stiekem nog een beetje.

Laat dus minstens één goed verhaal achter. Frank Kirwan, ingenieur van een nucleaire onderzeeër, heeft dat zeker gedaan.

 Wil je op vrijdag (rond lunchtijd) het heetste nieuws van afgelopen week in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Recente blogs

Reacties

Laat een reactie achter

4 Responses to Het waargelogen verhaal over de onderzeeër en de octopus

  1. Het verhaal over de onderzeëer deed me denken aan dit amusante liedje van Harrie Jekkers en Koos Meinderts: https://www.youtube.com/watch?v=unYwEXOUjWs

    Verder kan ik het advies om eens “ja” te zeggen tegen dingen van harte onderschrijven. Ik weet van mezelf dat ik ook te vaak “nee” zeg, vaak om geen echt goede reden behalve dat ik overvallen word door het verzoek, en me het moment waarvoor ik uitgenodigd ben me anders had voorgesteld. Ik heb dan geen zin om mijn directe toekomstbeeld aan te passen.

    De keren dat ik echter “ja” zei, zelfs de activiteiten die ik niet zo leuk vond, hebben altijd een positieve bijdrage geleverd, al was het alleen maar met vrienden lachen over “die verschrikkelijke avond toen”. Andere momenten waren daadwerkelijk heel leuk, en in alle gevallen maakte het de vriendschappen hechter.

  2. Lees het betoog van Harry Frankfurt (is echt zijn naam, een redelijk bekende filosoof) in zijn boekje “On bullshit”. Zijn betoog is positief t.a.v. het verkopen van onzin (bullshit), echt grappig, maar ook doordacht.

 

Spelregels

De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.

  1. Houd het netjes, beschaafd, vriendelijk en respectvol. Niet vloeken of schelden.
  2. Dwaal niet af van het onderwerp (blijf ‘on topic’).
  3. Wees kort, duidelijk en maak een punt.
  4. Gebruik argumenten, geen uitroepen.
  5. Geen commerciële boodschappen.
  6. Niet op de man/vrouw spelen.
  7. Niet discrimineren, aanzetten tot haat of oproepen tot geweld (ook niet voor de grap).
  8. Van bezoekers die een reactie achterlaten op de site wordt automatisch het IP-adres opgeslagen.
  9. De redactie geeft reacties die dreigende taal bevatten door aan de veiligheidscoördinator van de Hogeschool Rotterdam.

Lees hier alle details over onze spelregels.

Back to Top

%d bloggers like this: