Ga direct naar inhoud
Profielen | Profielen translated
22 mei 2024

Zwart logo Profielen

Onafhankelijk nieuws van de Hogeschool Rotterdam

Photo of author

Serge Feldmann was van 2011 tot 2024 studentendecaan op de HR en is nu senior beleidsadviseur studentenwelzijn. Hij blogt om de wereld een klein beetje te helpen veranderen. Zijn eerdere blogs lees je hier.

Foto: Paul van der Blom

Recente blogs

Recente artikelen

Blog

Polaribinding

Gepubliceerd: 15 April 2024 • Leestijd: 1 minuten en 43 seconden • Serge

Driekwart van de Nederlanders meent dat de polarisatie toeneemt en maakt zich daar zorgen over volgens het SCP. Ik ook. Heel erg. Niet zozeer over die polarisatie zelf, maar over hoe we er op reageren.

Je struikelt tegenwoordig gemakkelijk over de vele vormen en voorbeelden van polarisatie op je dagelijkse virtuele en real life pad. Of het nu gaat om de toenemende groep ‘soevereinen’ die vanuit een diep wantrouwen de overheid niet langer erkennen, klimaatdrammers of klimaatkrakers, LHBTIQ+ kleurexplosies tegenover  genderstraightnessactivisten, of over de toename van het aantal meldingen over antisemitische incidenten en de verschillende standpunten over de grote conflicten op het wereldtoneel vandaag de dag.

Toch tekent zich iets interessants af. De groepen lijken veel meer op elkaar dan ze wellicht weten, denken of menen. Ten eerste geldt voor iedere groep dat deze zich – vaak langdurig of veelvuldig – niet gehoord en erkend voelt door ‘de ander’. Of dat nu de buurman, de eigen (sub)cultuur, de samenleving of de overheid betreft.

Ten tweede is de groep zich als gevolg hiervan luider en explicieter gaan uiten in woord en daad. ‘HOOR ONS!’, is de gemeenschappelijke onderliggende boodschap. Elkaar als in een wedstrijd overstemmend en opbiedend met steeds hardere stemmen, stevigere taal en extremere acties.

Ten derde – en dit is waar het paradoxaal wordt – ervaart de groep zelf – met en onder elkaar – juist een sterke mate van verbinding. Polaribinding, dat wel. Want is ‘verbinding’ niet altijd dé oplossing die genoemd wordt waar het polarisatie betreft? Maar dan wel naar ons eigen beeld van die ene waarheid. Eventueel onder lichte dwang. En anders stikken. En zo ontstonden eerder in de geschiedenis de grootste conflicten die we kennen. Een succesformule.

Is dat dan het drama van ons mens-zijn? Dat we dat maar niet kunnen leren? Dat we niet kunnen evolueren tot wezens die inmiddels begrijpen: ‘Hé, die groep doet zo omdat de leden onderliggend pijn, boosheid en/of verdriet ervaren. Net zoals ik dat kan ervaren als mens over andere of soortgelijke situaties. Laat ik eens oprecht en enkel luisteren naar het verhaal zonder OMA (Oordelen, Meningen, Aannames) en NIVEA (Niet Invullen Voor Een Ander).’ Zonder te willen veranderen, verdedigen of te overtuigen. Gewoon luisteren, in contact zijn en het erkennen van onze gemeenschappelijke menselijke aard, ervaringen en emoties.

Ja man, natuurlijk is dat lastig. Ik moet het me ook steeds opnieuw actief blijven herinneren. Begin klein. Met je student, collega, je klasgenoot, je buurman, een medepassagier in het ov. Respectvol, elkaar (h)erkennend, verbonden in onze overeenkomsten en verschillen.

Schrijf je in voor onze wekelijkse nieuwsbrief!

Recente blogs

Recente artikelen

Reacties

Laat een reactie achter

One Response to Blog Serge: Polaribinding

  1. Best een pittige oefening om het nu eens zelf te doen in plaats van over groepen te spreken of oude maar nog steeds prima antropologische wetmatigheden (verschillen binnen groepen zin groter dan tussen groepen) erbij te halen. Zo had ik vorige week een gesprek met twee vrouwen die midden in de pandemie zwanger waren en zich niet hebben laten vaccineren tegen corona. Destijds vond ik dat zo ongeveer het stomste wat een zwangere kon nalaten, maar nu ik hun afwegingen, onzekerheden en motivatie hoor, snap ik dat ze het risico niet wilden lopen dat hun kindje gevaar zou open door een vaccinatie. Dat werd vooral ingegeven door de steeds wisselende en soms zelfs tegenstrijdige berichten die zij hoorden.

    Achteraf gezien had ik misschien wel hetzelfde besluit genomen. Wat dus voor mij werkt (ook zo’n wetmatigheid) is dat argumenteren vanuit mijn emoties niet altijd goed of passend is en dat reflectie een mooi instrument is om kritisch naar het eigen gedrag te kunnen kijken, om in het vervolg wat lager in te steken, dus zonder OMA maar met LSD 😉

 

Spelregels

De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.

  1. Comments worden door de redactie gemodereerd. 's Avonds en in het weekend gebeurt dat niet standaard, en kan het dus langer duren voor je opmerking online komt.
  2. Houd het netjes, beschaafd, vriendelijk en respectvol. Niet vloeken of schelden.
  3. Dwaal niet af van het onderwerp (blijf ‘on topic’).
  4. Wees kort, duidelijk en maak een punt.
  5. Gebruik argumenten, geen uitroepen.
  6. Geen commerciële boodschappen.
  7. Niet op de persoon spelen.
  8. Niet discrimineren, aanzetten tot haat of oproepen tot geweld (ook niet voor de grap).
  9. Van bezoekers die een reactie achterlaten op de site wordt automatisch het IP-adres opgeslagen.
  10. De redactie geeft reacties die dreigende taal bevatten door aan de veiligheidscoördinator van de Hogeschool Rotterdam.

Lees hier alle details over onze spelregels.

Back to Top