Of je nou voor of tegen bent, met het bombardement aan berichten over Trump, Musk en DOGE kan het bijna niet anders dan dat je Trump-moe bent geworden in deze tweeënhalve maand dat hij nu weer president is.

Tussen alle massaontslagen bij overheidsinstelling, het lekken van oorlogsplannen in een Signal-appgroep of de importtoeslagen (tariffs) die mogelijk voor een tweede great depression gaan zorgen door, werd ik toch geprikkeld door het volgende bericht in The New York Times: Deze Woorden Verdwijnen In Trumps Tweede Termijn. Nixon had het over the war on drugs, Bush Jr. the war on terror en nu heeft Trump the war on words. 

Op deze lijst staan woorden als activisme, antiracisme, bias (vooroordelen), groene energie, klimaatverandering, diversiteit, geestelijke gezondheid, ongelijkheid, onrecht, ras en persoonlijke voornaamwoorden (pronouns)*. Deze woorden mogen van vanaf nu niet meer in officiële documenten of op staatswebsites voorkomen.

Het is heel moeilijk om de klimaatcrisis aan te pakken wanneer alle woorden om het te omschrijven verboden zijn. Hoe kun je strijden voor transrechten als je trans, LGBTQ en genderidentiteit niet mag gebruiken? Op zich een geniale zet, maar met welk doel? Dit is moedwillig slopen van alles wat er de laatste 70 jaar stukje bij beetje is opgebouwd. 

Het mooiste voorbeeld uit het artikel is misschien wel de aanpassing op de site van de Federal Aviation Administration (de overheidsinstelling die gaat over alle personenvluchten in Amerika) waar het woord ‘divers’ uit de vacaturetekst moest. Waarna de zin: ‘Je zult komen te werken in een diverse groep medewerkers (diverse workforce)’ is veranderd naar: ‘Je zult komen te werken in een groep medewerkers’. 

Misschien is het een reactie tegen links die politieke correctheid aan het overcompenseren was, waardoor woorden als dakloos, verslaafde of sex change niet meer mogen. Misschien omdat op sociale media woorden omtrent d**dgaan nu een sterretje krijgen net als scheldwoorden en er ergens te lezen was dat ‘Kurt Cobain un-alived himself‘. 

Vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Een van de belangrijkste pilaren van elke vrije natie. Zodra er door de overheid wordt bepaald wat je wel of niet kan zeggen, dan komt het akelig dicht bij censuur en voor je het weet leef je in een dictatuur. Onze woorden en daden zijn de enige middelen die we hebben en daarom is vrije pers ook zo ontzettend belangrijk. 

Natuurlijk heeft vrijheid van meningsuiting ook een keerzijde. Alles mogen en kunnen zeggen, betekent ook dat mensen horen wat je zegt en daar op kunnen reageren. Het is dus wel verstandig dat je nadenkt wat je zegt en hoe je iets zegt. Maar als je het kinderboek van Dolly Parton uit de bibliotheek laten halen omdat het woord ‘regenboog’ in de titel zit, dan moet je toch maar eens goed gaan nadenken waar je nou precies mee bezig bent. 

*Voor de leesbaarheid zijn de meeste woorden vertaald naar het Nederlands. Voor de hele lijst zie de website van PEN America.