De minor is voorbij en ineens val ik in een soort niemandsland tussen studeren en stage. Geen colleges meer, geen deadlines, alleen… vrije tijd. Klinkt ideaal, toch? Maar wat doe je als je ineens zeeën van tijd hebt en geen idee wat je ermee moet?

Deze week rond ik mijn minor in Den Haag af, en eerlijk is eerlijk: ik vind het jammer. Ik heb het ontzettend naar m’n zin gehad, mede dankzij de fijne begeleiding van de minordocenten Gerard en Wander. En wat een gebouw! Groot, licht, en veel ruimer dan mijn vertrouwde locatie aan het Academieplein. Dat op zich was al een ervaring waard.

Maar nu die periode eindigt, doemt de volgende vraag alweer op: wat nu? Ik ben natuurlijk al begonnen met solliciteren voor een afstudeerstage in september, maar tot die tijd… ligt alles even stil. Drie maanden zonder les, zonder stage, zonder vaste structuur. Het voelt bijna illegaal, alsof ik vakantie heb terwijl het schooljaar nog loopt.

Natuurlijk moet ik actief op zoek naar die stage, maar ik hoef nergens fysiek te zijn. Dat is fijn, maar tegelijkertijd ook een beetje gek. Hoe lang blijft dat fijne gevoel hangen voordat de verveling toeslaat? Of erger nog: een kleine existentiële dip?

Een tijdelijke baan vinden lijkt een logische oplossing. Maar dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Je zou denken dat werkgevers staan te springen om extra handen, maar het is verrassend lastig om iets te vinden voor slechts drie maanden.

Toch probeer ik het van de positieve kant te bekijken. Hoe vaak krijg je nou de kans om even niks te moeten? Volgende week vertrek ik bijvoorbeeld een weekje naar Italië, super rebels buiten de schoolvakantie om. Stoer, hè! Misschien pak ik nog wat losse projectjes op, of misschien zijn dat gewoon van die goeie voornemens waar uiteindelijk niks van terechtkomt. We zien het wel. Hahaha.

En eerlijk? Dat is ook oké. Soms hoef je even niet vol gas vooruit. Dit tussenstuk, hoe rommelig en doelloos het ook voelt, heeft ook z’n waarde. Dus zolang er nog geen concrete plannen zijn: laptop open, vacatures checken… en verder gewoon even niets. Ook dat mag.