Halil Karaaslan is docent bij de Ad-opleiding pedagogisch educatief professional. Vanuit zijn professie als docent maatschappijleer, is hij gevraagd voor het VPRO televisieprogramma Kinderen van Rutte. Een geweldige ervaring, vindt hij zelf. ‘Ik deel zeker niet alles met Mark Rutte, maar wél de passie voor het lesgeven.’ 

‘Als docenten aan de opleiding pedagogisch educatief professional leiden wij studenten op om goede pedagogen en onderwijsprofessionals voor de basisschool en de kinderopvang te worden. Zelf geef ik verschillende vakken. Van origine ben ik docent maatschappijleer. Dat heb ik ook hier aan de Hogeschool Rotterdam gestudeerd.

‘Ik had een aantal jaar maatschappijleer gegeven en ik was op zoek naar een nieuwe uitdaging en een nieuwe doelgroep. Het mbo heb ik altijd heel leuk gevonden, maar ik merkte dat ik als professional meer diepgang zocht in het vak zelf. Ik was niet per se heel actief op zoek, tot dat de manager van de opleiding hier contact met mij zocht. Of ik interesse had in deze functie. Lesgeven aan wat oudere kinderen, dat deed ik al, die ervaring had ik. Maar ik wilde mezelf ook heel graag verder specialiseren in de wat jongere doelgroepen van 0 tot en met 12. Ik heb zelf ook jonge kids, dus dat leek me daardoor ook extra interessant. 

‘Met onze lessen willen wij de studenten laten zien waar ze voor staan en wat hun rol in de maatschappij straks zal zijn.’

‘Ik werk bij elkaar zo’n vijftien jaar in het onderwijs, waarvan tien jaar in het voortgezet onderwijs, daarna vier jaar in het mbo en nu dus bij het hbo. Mijn expertise ligt vooral op het vlak van gespreksvaardigheden, ouderbetrokkenheid en vakken als kind en omgeving.

‘Wat ik heel erg leuk vind bij onze opleiding is dat ik merk dat de studenten oprecht geïnteresseerd zijn in elkaar en in wat de ander beweegt. Als professional vind ik het dan extra leuk om ze te helpen een nog bredere kijk te creëren waardoor ze echt gaan beseffen welke interventies wel of niet impactvol kunnen zijn. Met onze lessen willen wij de studenten laten zien waar ze voor staan en wat hun rol in de maatschappij straks zal zijn. Dat heeft mij altijd al geïnteresseerd. En in die zin maakt het ook niet uit op welk niveau je onderwijs geeft. Dat idee zit er altijd achter.

‘Waar het bij mij uiteindelijk om draait is niet zo zeer dat ze voor iedere toets een tien halen, maar veel meer dat ik een bijdrage kan leveren zodat een student aan het eind van de studie kundig is en weet wat hij doet en waar hij het voor doet. Verder hoop ik dat ik de studenten in de deeltijdopleiding – die zijn vaak wat ouder en hebben wat meer ervaring- kan overtuigen dat er altijd wat te leren valt. Je bent nooit uitgeleerd. Zeker in het onderwijs. Er zijn altijd weer nieuwe en betere manieren om anderen iets te leren. 

‘Je bent nooit uitgeleerd. Zeker in het onderwijs. Er zijn altijd weer nieuwe en betere manieren om anderen iets te leren.’

‘Die drive herkende ik ook bij Mark Rutte, toen ik mee mocht doen aan het programma Kinderen van Rutte. Ik had daar de rol van docent maatschappijleer van de kinderen die hij vroeger les had gegeven. De jongste was rond de 18 en de oudste was dertig plus. Tijdens mijn ‘lessen’ reflecteerden zij op de periode waarin Mark Rutte dus hun docent maatschappijleer was op het Johan de Witt College in de Haagse Schilderswijk én op Mark Rutte als premier. Hartstikke leuk om te doen natuurlijk en ook heel interessant. Mijn rol was klein hoor, het gaat vooral om de leerlingen van Rutte. 

‘In eerste instantie was ik een beetje huiverig om mee te doen. Ik zag het niet zo zitten om op de nationale televisie mijn mening te geven over de periode waarin Mark Rutte premier was. Maar toen bleek dat het daar helemaal niet om ging, maar veel meer om mijn rol als professional, leek het me vooral een hele leuke en interessante klus. En dat was het ook.

‘Als docent kun je een goede band hebben met een leerling. Tegelijkertijd kan diezelfde student heel erg schrikken als hij jou ineens op straat of in de supermarkt tegenkomt.’

‘Al die verhalen en herinneringen van de oud-leerlingen zijn waardevol. Bijzonder ook om te zien dat ze ook bijna allemaal heel lovend waren over ‘meester Mark’. Ze beschrijven allemaal situaties waarin hij hen echt zag en alert was op details. Tegelijkertijd zijn ze wel kritisch over de politicus Mark Rutte. Heel concreet werd dat bij een van de oud-leerlingen die nu slachtoffer is geworden van de Toeslagenaffaire. Dat zijn natuurlijk heftige verhalen. Desondanks weten ze de twee Ruttes heel goed te scheiden.

‘Die twee rollen, dat herken ik ook wel van mijn eigen situatie. Als docent kun je een goede band hebben met een leerling. Tegelijkertijd kan diezelfde student heel erg schrikken als hij jou ineens op straat of in de supermarkt tegenkomt. De context is dan totaal anders en die menselijke kant van je docent zien, is soms ongemakkelijk. Daar ben ik me wel bewust van. Zelf probeer ik me altijd overal hetzelfde te gedragen en mezelf te zijn. Volgens mij lukt dat aardig. De Halil voor de klas, Halil thuis en die bij het programma over Rutte, dat is wel dezelfde persoon.’ 

Tekst en foto: Sanne van der Most