| 
|
De rubriek Ingezonden biedt ruimte aan verschillende geluiden binnen de Hogeschool Rotterdam. De opinies in de ingezonden brieven reflecteren niet noodzakelijkerwijs de mening van de redactie.
Het college van bestuur maakte deze week bekend dat uitwisselingen met de Israëlische instelling COMAS zijn stopgezet. De Learning Community Gaza (LCG) van Hogeschool Rotterdam vraagt in een ingezonden brief naar aanleiding van die aankondiging om ‘meer concrete acties ten aanzien van de genocide in Gaza’.
Met grote teleurstelling lazen wij het communiqué van het college van bestuur (cvb) d.d. 16-05 (‘Voorlopig geen mobiliteitsactiviteiten met Israëlische instelling’) van Hogeschool Rotterdam op HINT. Het cvb stelt de samenwerking met een Israëlische instelling tijdelijk te pauzeren vanwege de ‘aanhoudende oorlogssituatie’. Ze geven hierbij aan dat ze zich ‘onder andere’ te baseren op mensenrechten en democratische principes bij beslissingen over internationale samenwerkingen. Deze formulering maakt pijnlijk duidelijk dat zulke fundamentele waarden slechts als bijzaak worden beschouwd door het cvb, terwijl ze juist leidend zouden moeten zijn bij elke beslissing over samenwerkingen en partnerschappen.
De gebruikte taal is bewust vaag en men blijft de situatie bagatelliseren. Er wordt gesproken over ‘mobiliteitsactiviteiten’ en ‘ingewikkelder’ geworden situaties, zonder expliciete erkenning van wat feitelijk plaatsvindt: systemische en systematische mensenrechtenschendingen, apartheid en genocidale acties tegen de Palestijnse bevolking. Inmiddels zijn meer dan 13.000 onschuldige kinderen vermoord, scholen, tentenkampen en ziekenhuizen bewust gebombardeerd en wordt humanitaire hulp al bijna drie maanden systematisch geblokkeerd.
Afgelopen zondag liepen talloze medewerkers en studenten van Hogeschool Rotterdam mee tijdens het ‘rode-lijnprotest’ in Den Haag, de grootste demonstratie van de afgelopen twintig jaar. Onder medewerkers en studenten is het gevoel van urgentie om zich tegen deze vormen van onrecht in te zetten duidelijk aanwezig. De terughoudendheid en het gebrek aan duidelijkheid van het cvb om een expliciete morele positie in te nemen, zijn verontrustend, schrijnend en onbegrijpelijk.
Daarnaast verwijst het cvb naar het nog steeds niet voltooide ‘afwegingskader externe samenwerkingen’, een document dat al meer dan een jaar wordt aangekondigd. Hoe lang moet dit beleidsdocument, bedoeld om urgente ethische en maatschappelijke kwesties aan te pakken, nog op zich laten wachten? Het gebrek aan urgentie, daadkracht en moreel kompas is pijnlijk duidelijk.
Eveneens betreurenswaardig is dat het cvb zich verschuilt achter een commissie die nog moet worden opgericht, in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen en duidelijke keuzes te maken. Ondertussen houdt het cvb de deur op een kier voor samenwerking met COMAS, ondanks de bewezen betrokkenheid bij het genocidale beleid van de Israëlische regering. Opmerkelijk genoeg heeft het cvb er recentelijk wél voor gekozen om samenwerkingen met universiteiten in China en Hongarije stop te zetten vanwege geopolitieke overwegingen. Waarom vormt de genocide in Gaza dan geen voldoende aanleiding om eveneens een duidelijke streep te trekken? De hypocrisie van dit beleid is schrijnend.
Mensenrechten en democratische waarden zijn meer dan lege frasen, vrijblijvende beloftes en vage intenties. Daarom roepen wij het cvb nogmaals dringend op tot:
1 Het innemen van een duidelijk en expliciet standpunt tegen de genocide in Gaza, in lijn met het voorbeeld van steeds meer gemeenten zoals Utrecht, Amsterdam, Den Haag, Groningen, Tilburg, Apeldoorn, Amersfoort, Arnhem, Leiden en recentelijk Rotterdam. Hierbij dient ook correcte terminologie te worden gebruikt: apartheidsregime, scholasticide, domicide en systematische uithongering. Er is geen sprake van een ‘oorlog’ of ‘conflict’. Het gaslighten en bagatelliseren begint te vervelen.
2 Het direct verbreken van de banden met COMAS, in plaats van deze slechts tijdelijk te bevriezen.
3 Actieve ondersteuning en facilitering van educatieve initiatieven omtrent Palestina, zonder zich te verschuilen achter zogenaamde veiligheidsrisico’s of het argument van ‘meerstemmigheid’. Mensenrechten zijn immers universeel en geen kwestie van ‘een mening’.
4 Concrete solidariteitsacties zoals het verstrekken van beurzen en ondersteuning aan Palestijnse studenten en academici.
Alleen op deze wijze kan Hogeschool Rotterdam haar beleden kernwaarden daadwerkelijk uitdragen. Minder vage woorden, meer daadwerkelijke acties.
Learning Community Gaza Rotterdam Hogeschool Rotterdam
Rotterdam, 20 mei 2025
We read with great disappointment the recent communiqué from the Executive Board (college van bestuur, cvb) of Rotterdam University of Applied Sciences (RUAS), published on HINT, in which it states that decisions on international collaborations are based ‘among other things’ on human rights and democratic principles. This wording painfully reveals that such fundamental values are treated as secondary considerations, while they should instead be central to every decision on partnerships and cooperation.
The cvb states that it is temporarily pausing collaboration with an Israeli institution due to the ‘ongoing war situation’. The language is deliberately vague and continues to downplay the reality. Terms such as ‘mobility activities’ and ‘increasingly complex situations’ are used, without any explicit recognition of what is truly happening: systemic and systematic human rights violations, apartheid, and genocidal actions against the Palestinian population. To date, over 13,000 innocent children have been killed, schools, refugee camps, and hospitals have been bombed, and humanitarian aid has been systematically blocked for nearly three months.
Last Sunday, numerous RUAS staff and students joined the ‘Red Line Protest’ in The Hague—the largest demonstration in the past twenty years. Among staff and students, the sense of urgency to stand up against these forms of injustice is clearly present. The cvb’s reluctance and refusal to take a clear moral position is alarming, painful, and incomprehensible.
The cvb also refers to the still-unfinished ‘assessment framework for external collaborations,’ a document announced over a year ago. How much longer must we wait for a policy that is meant to address urgent ethical and societal concerns? The lack of urgency, decisiveness, and moral clarity is painfully evident.
Equally troubling is the cvb’s continued deferral of responsibility to a committee that has yet to be established, instead of taking clear action itself. Meanwhile, the door remains ajar for collaboration with COMAS, despite its proven complicity in the genocidal policies of the Israeli government. The hypocrisy of this position is glaring. Strikingly, the cvb recently chose to end collaborations with universities in China and Hungary due to geopolitical concerns. Why, then, is the ongoing genocide in Gaza not sufficient grounds to take a similarly firm stance?
Human rights and democratic values must be more than empty phrases, non-binding promises, or vague intentions. Therefore, we once again urgently call on the cvb to:
1 Take a clear and explicit stand against the genocide in Gaza, in line with the example set by an increasing number of Dutch municipalities, including Utrecht, Amsterdam, The Hague, Groningen, Tilburg, Apeldoorn, Amersfoort, Arnhem, Leiden, and most recently Rotterdam. This also requires the use of accurate terminology (apartheid regime, scholasticide, domicide, and systematic starvation). This is not a ‘war’ or ‘conflict’. The gaslighting and minimization are growing tiresome.
2 Immediately sever all ties with COMAS, rather than temporarily freezing them.
3 Actively support and facilitate educational initiatives on Palestine, without hiding behind so-called security risks or appeals to ‘plurality of opinion’—human rights are universal and not a matter of debate.
4 Undertake concrete acts of solidarity, such as providing scholarships and institutional support to Palestinian students and academics.
Only by doing so can Rotterdam University of Applied Sciences truly live up to its proclaimed core values. Fewer vague words, more concrete action.
Learning Community Gaza Rotterdam University of Applied Sciences
Rotterdam, 20 mei 2025
Profielen is ook actief op LinkedIn. Volg ons, blijf op de hoogte en praat mee over actuele onderwerpen.
De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.
Lees hier alle details over onze spelregels.
In tegenstelling tot hetgeen de opstellers van deze brief beweren is het eerder het onaflatende disproportioneel en eenzijdig georienteerde gejengel van een handvol activistische docenten en studenten dat door een grote groep hardwerkende medewerkers en studenten als vervelend en storend wordt ervaren.
Het is voor velen onbegrijpelijk dat deze activistische minderheid continue dure tijd en middelen claimt terwijl er door de rest van de HR gemeenschap wel keihard gewerkt en gevochten wordt om in deze tijd van dreigende bezuinigingen en krimp kwalitatief hoogstaand onderwijs te bieden en liefts alle collega’s aan boord te kunnen houden.
Het continue volkomen onterecht en volkomen eenzijdig belicht framen van ons college van bestuur als faciliteerder van een afschuwelijk menselijk drama in 1 geselecteerd buitelands conflct terwijl men volkomen zwijgt over vergelijkbare conflictsituaties elders is tenenkrommend.
Ga alsjeblieft aan je werk of studie, spreek je uit als je die behoefte voelt maar respecteer onze grondwaarde dat men er ook anders dan jullie over mag denken.
Kun je of wil je dat niet? Ga dan op zoek naar een werkgever / hogeschool die wel bij je past! Net zoals dat in de echte wereld werkt…
Omdat ik me toch enigszins aangevallen voel door de reactie van de collega met het weinig creatieve pseudoniem ‘Docent1’, dacht ik: ik ga hier toch even op reageren. Puntsgewijs voor de leesbaarheid.
1. “Eenzijdig georiënteerd gejengel van een handvol activistische docenten en studenten”
Ik weet niet precies waarop deze collega zich baseert, maar in de Teamsomgeving van de Learning Community zitten inmiddels flink wat collega’s én studenten. Daarnaast is er eerder dit jaar een petitie overhandigd met ruim 800 ondertekenaars: mensen die zich duidelijk uitspraken vóór het verbreken van samenwerkingen met Israëlische medeplichtige onderwijsinstellingen. Tijdens de demonstratie in Den Haag waren bovendien veel collega’s en studenten aanwezig die géén formeel onderdeel zijn van de LCG. Ik zou dat niet per se “weinig” noemen.
2. De valse tegenstelling: jengelende activisten versus hardwerkende collega’s
Over welke helderziende gaven beschikt ‘Docent1’ eigenlijk om te zien hoe ‘lui’ de ene groep is en hoe ‘hardwerkend’ de andere groep is? De tegenstelling die ‘Docent1’ hier oproept van luie activisten tegenover hardwerkende collega’s is onzinnig, onjuist en simplistisch. In werkelijkheid zitten er in elke groep zowel mensen die zich volledig inzetten als mensen die minder hard werken. Daar heeft de mate waarin men staat voor mensenrechten weinig mee te maken.
3. Doorwerken en verantwoordelijkheid nemen
“Gewoon doorwerken” klinkt nobel, maar geschiedenis laat zien dat onrecht vaak voortduurt omdat mensen niets doen, niet uit slechtheid maar uit gemak of angst. Wat we nodig hebben zijn mensen die durven stil te staan, zich uit te spreken en verantwoordelijkheid nemen. In die zin doet ‘Docent1’ dat met deze reactie, waarvoor dank. Jammer alleen dat de conclusie luidt: mond houden en doorwerken. Dat lijkt me niet de houding waarmee we studenten opleiden tot kritische wereldburgers.
4. “Waarom altijd Gaza?”
Mensenrechten zouden universeel zijn. Precies daarom wijzen we op het selectieve handelen van het CvB: wel optreden tegen Rusland, China en Hongarije, maar zwijgen of vaag blijven over Israël. Dat is geen cherry picking van ónze kant het is institutionele inconsequentie. En daar blijven we ons tegen uitspreken.
5. “Zoek anders een andere werkgever”
De afsluitende boodschap van ‘Docent1’, dat wie het ergens niet mee eens is maar beter kan vertrekken, is geen argument. Onderwijs hoort een plek te zijn waar verschillende perspectieven met elkaar in gesprek gaan, juist wanneer het schuurt.
Dat is precies wat we onze studenten ook zouden moeten bijbrengen. En eerlijk gezegd: als de “echte wereld” werkt zoals ‘Docent1’ het schetst, kritiekloos, volgzaam en zonder ruimte voor gewetensvragen, dan is het des te belangrijker dat we studenten leren daar kritisch tegenover te staan.
Docent1, het is nogal wat dat je je uitspreekt namens ‘de rest van de HR gemeenschap’ tegen de opstellers van de brief. En dat doe je dan ook nog eens anoniem.
Spreek liever namens jezelf en laat mij erbuiten alsjeblieft. Je spreekt in ieder geval niet namens mij.
Het idee dat de opstellers van deze brief niet hard zouden werken aan de kwaliteit van het onderwijs of hun studie is echt belachelijk en onterecht.
Docent1, ik wens je de moed toe om eens op eigen titel en zonder je te verschuilen achter een pseudoniem in gesprek te gaan met de opstellers van de brief. Of, als je dat niet de moeite waard vindt, in ieder geval geen publieke statements te maken namens een zelfbedachte ‘iedereen’.