De eerste dag op Kralingse Zoom spraken we veel studenten over de voors en tegens van dropshippen. Tussen de bedrijven door zochten we oude bekenden op en kwamen ze ook spontaan langs bij onze ‘stand’. Net als veel verdwaalde studenten. Is de bewegwijzering vergeten bij de verbouwing?

Maurice Scheepers, docent bij business & IT management, en de allereerste Docent van het Jaar uit de geschiedenis van de hogeschool, komt langs bij onze tafel. Hij is sinds een paar jaar ‘bewoner’ van de Kralingse Zoom, ervoor was hij docent bij de opleiding die nu vastgoedkunde heet, op locatie Academieplein.

Verleiden tot gezelligheid

Op zijn oude stek organiseerde hij nog weleens extra activiteiten voor studenten. Hier op de KZ vindt hij dat lastiger, vertelt hij. Studenten hebben geen interesse om te borrelen, en moeten vaak werken. Scheepers denkt nu aan het afhuren van een poolcentrum of de nabijgelegen schaatsbaan om studenten te verleiden tot gezelligheid.

Op de vijfde verdieping van bouwdeel B en C vinden we de masters van het instituut voor de Lerarenopleiding – uitzonderlijk goed aangegeven met grote banners op verschillende verdiepingen. Ze zijn hier vooralsnog een vreemde eend tussen de economische opleidingen; in september ’24 moesten ze in het kader van de grote verhuizing vertrekken uit de hoogbouw Museumpark. In de volgende zomervakantie volgt hun ‘grote zus’, de lerarenopleidingen voor het voortgezet onderwijs.

Improvisatie niet meer mogelijk

We treffen Marcel Mooijman en Annemarie van Efferink in de lerarenkamer. Van Efferink is onderwijsmanager en Mooijman docent en onderzoeker bij IvL. Hoe bevalt het leven op Kralingse Zoom? Twee bedenkelijk blikken. ‘De verhuizing is eigenlijk goed verlopen en we zijn echt alleraardigst ontvangen op de RBS’, zegt Van Efferink die leiding geeft aan de IvL-masters. ‘Maar toen we hier kwamen liepen we tegen de roostering aan. Wij hebben een andere systematiek, we hebben bijvoorbeeld drie blokken in plaats van vier periodes.’ Dat vergde de nodige aanpassing.

‘Ik vind het jammer dat ons onderwijs zich nu aan moet passen aan het systeem, in plaats van andersom’

‘Ik vind het jammer dat ons onderwijs zich nu aan moet passen aan het systeem, in plaats van andersom’, zegt Mooijman. ‘In de hoogbouw van Museumpark deelden we een verdieping met de masters van ISO en daar hadden we een grote ruimte en een aantal lokalen die we naar eigen inzicht die dag konden gebruiken.’ Dat is in de huidige huisvesting veel lastiger, want zaken moeten worden afgestemd met de roosterdienst. ‘Nu gaat dat nog redelijk goed, maar we voorspellen dat het heel moeilijk wordt als alle lerarenopleidingen hierheen komen’, zegt Mooijman.

Dat het instituut nu op meerdere locaties is gevestigd, geeft ook wat praktische problemen zoals meer reistijd; het woon-werkverkeer is voor beiden langer geworden.

Ze vinden het jammer dat er niet eerst is gepraat over alternatieven. De term ‘management by excel’ valt. ‘Ik snap het ook wel’, zegt Mooijman, ‘het gaat over emoties en dat is veel lastiger om in cijfers te vatten. Maar het dóet wel iets met mensen.’

Mooijman vindt dat de lerarenopleidingen midden in de stad horen en niet ergens aan de rand. ‘Mijn werkplezier wordt er toch wel door beïnvloed’, zegt hij. ‘Dat heeft niks met de opleiding te maken of met studenten of collega’s, maar met de locatie. En dat terwijl “onze” verdieping in de hoogbouw sinds september leegstaat.’ 

Wie-wat-waar-vragen

Het is inmiddels tegen 17 uur en de drukte in het gebouw neemt toe. Het is de eerste lesweek van een nieuwe ronde keuzevakken en veel studenten lopen wat onwennig en zoekend rond. Het helpt niet dat er nauwelijks bewegwijzering hangt: waar is bouwdeel C? Waar is D? Waar is de lift? Het lijkt erop dat dit bij de verbouwing vergeten is. Of misschien is het een sluwe poging om menselijk contact te bevorderen (zeer geslaagd).

Veel van de studenten zitten normaal gesproken niet op deze locatie maar nu vanwege hun keuzevak wel. Een student die voor het keuzevak Japans komt is in problemen geraakt ‘omdat Hint niet werkt’ en vraagt aan ons in welk lokaal ze moet zijn. Dat weten wij gek genoeg niet 🙂 Gelukkig heeft ze de naam van de docent. We teams-bellen hem, en hij helpt ons uit de brand.

De meeste verdwaalde studenten kiezen ervoor om bij de receptie te vragen waar ze moeten zijn, met een flinke rij tot gevolg. Vriendelijke gebouwbeheerders springen in om wie-wat-waar-vragen te beantwoorden.

Teksten en foto’s: Darice de Cuba, Jos van Nierop, Edith van Gameren
Illustratie: Demian Janssen

Volg ons op Instagram