We beginnen dit jaar met een vraag aan jou, over AI
Blog van Redactioneel commentaarGepubliceerd: 6 months ago
| 
|
Op deze plek geven redactieleden van Profielen bij toerbeurt en op onregelmatige tijden commentaar op de actualiteit.
Onderwijsland – en dus ook de Hogeschool Rotterdam – heeft deze dagen te maken met bezuinigingen. Want studentenaantallen nemen af en het (demissionaire) kabinet vindt onderwijs minder belangrijk dan goed voor ons is.
Al dan niet ingegeven door de noodzaak om te bezuinigen zagen we de laatste maanden de nodige ‘sjeu’ sneuvelen op de HR. Allerlei aanbod dat mooi, extra en ook belangrijk is maar niet per se 100 procent onderwijs of onderzoek. De Startup Academy? Streep erdoor. Een automaat met gratis menstruatieproducten? Voorlopig verdwenen. De Afstudeerzaak? Dat kan ook anders. Mama’s Garden en Daddy’s Place voor kwetsbare ouders? Hoort eigenlijk niet bij een kenniscentrum.
Deze beslissingen zijn niet leuk, tegelijkertijd moeten ook vervelende beslissingen soms worden genomen. Dat begrijpt iedereen, zelfs mensen die het met zo’n beslissing niet eens zijn.
Wat me stoort is wanneer het bestuur dit soort besluiten verpakt als goed nieuws. Ik werp daarbij een blik op de berichten op intranetsite Hint over de Afstudeerzaak en over Mama’s Garden. Wat voor nieuws verwacht je in een bericht met de volgende kop: ‘Ouderschap beter op de kaart door Mama’s Garden en Daddy’s Place’?
Verrassing: als je het bericht onder de kop gaat lezen, stuit je op het nieuws dat de hogeschool aankomende zomer stopt met genoemde programma’s. Mama’s en daddy’s staan in juni 2025 misschien op de kaart, maar over een maand moeten de jonge ouders uit Rotterdam-Zuid hun heil elders zoeken.
Over de reden waarom de stekker eruit wordt getrokken, blijft het Hint-bericht vervolgens nogal vaag. ‘De werkzaamheden die nodig zijn om communities (Mama’s Garden en Daddy’s Place, red.) te onderhouden passen niet structureel bij een Center of Expertise (en Hogeschool Rotterdam)’, staat er.
Eén voordeel: de vaagheid en het verhullen van nieuws maakt dat ‘wij van Profielen’ wat ons betreft nog steeds een belangrijke rol spelen om het echte nieuws naar boven te halen. Dat laatste was in het geval van Mama’s Garden en Daddy’s Place, en ook in het geval van de Afstudeerzaak, nogal eenvoudig.
Neem studenten en medewerkers serieus, en presenteer slecht nieuws niet na drie alinea’s feestverpakking. Het uiteindelijke resultaat van deze verhullende communicatie zou zomaar kunnen zijn dat straks elk bericht uit de bestuursvleugel gewantrouwd wordt.
Jos van Nierop
Redacteur Profielen
Profielen is ook actief op LinkedIn. Volg ons, blijf op de hoogte en praat mee over actuele onderwerpen.
De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.
Lees hier alle details over onze spelregels.
Ik sluit me hierbij aan met mijn gedachten in blogvorm over het bericht rond de afstudeerzaak.
Red de Afstudeerzaak!
Ik geloofde het niet meteen toen ik het las. Waarom? Omdat het een zeer gewaardeerd instrument is waar door collega-instellingen en arbodiensten in het land met interesse en soms jaloezie naar gekeken wordt: de Afstudeerzaak. Het stopt per 1 januari 2026. Het zou niet passend ingebed kunnen worden naast het reeds centraal bestaande re-integratieaanbod.
Of is het (ook) gewoon een bezuiniging? Dan lees ik dat liever in plaats van deze toch wat vage onderbouwing. Mocht je onder een steen geleefd hebben: bij de Afstudeerzaak re-integreren collega’s terug naar werk door o.a. studenten te begeleiden en ondersteunen die vertragen met afstuderen. Vaak juist studenten die net even iets meer nodig hebben. Bezuiniging of niet: ik vind het een groot verlies.
Er is namelijk sprake van een win-win-win situatie. Win 1: Collega’s die re-integreren houden (ver)binding met de Hogeschool. Iets dat bij langdurige afwezigheid normaliter juist een groot probleem blijkt. Door elders dan op de eigen werkplek – maar wel op de Hogeschool – te re-integreren, wordt de drempel verlaagd en kan ook helder worden of dit nog de goede plek is voor die collega. Ja, er is ook ander re-integratieaanbod in de luwte op de HR door Zilveren Kruis vermeldt het CvB besluit. Maar in de navolgende twee wins de kracht van het concept van de Afstudeerzaak.
Win 2: studenten die uitlopen en nog aan het worstelen zijn met het afstuderen, geven vaak aan dat zij zich ontheemd voelen. Meestal zitten ze niet meer in een klas en hebben niet altijd een (vaste) begeleider. En als die er wel is, heeft die vaak beperkt tijd, want ja: ook die collega moet meer in minder tijd doen. Een student die inmiddels niet meer bekostigd wordt, kan dan makkelijk – zowel letterlijk als figuurlijk – uit het oog raken. Is dat acceptabel? Nee! Ontslaat dit opleidingen van hun taak? Nee! Door de afstudeerzaak worden deze studenten – die vaak net dat beetje ondersteuning extra nodig hebben – gezien, gehoord, en is er enig ritme en structuur.
Misschien vind ik tenslotte win 3 nog wel de belangrijkste. Dat studenten zien en ervaren dat hun docenten ook maar gewoon mensen zijn. Dat het iedereen kan overkomen dat je – om welke reden dan ook – een tijdje niet optimaal kunt functioneren. Dat het oké is om je daarin kwetsbaar op te stellen, open te staan voor ondersteuning en je imperfecte menselijke natuur te laten zien. Juist nu. Juist in deze tijd. Inclusiviteit to the max! Daar staan we toch ook voor?
Waarom moet dit paradepaardje waarmee bij herhaling trots naar buiten is getreden nu in zijn geheel opgedoekt worden? Bezuinigen doet pijn, en mijn HRM-hart huilt om dit bericht. Ergens hoop ik dat wij als Toekomstmakers alsnog een manier vinden om dit geweldige initiatief – leaner and meaner – te redden.
Mooi en raak gezegd, Jos. Bij Social Work (en morgen een keertje ook bij de master Pedagogiek) geef ik les over zorgethiek. Een andere, broodnodige kijk op wat van waarde is. Waar zorgzame relaties centraal staan en waarin het belangrijk is dat we verantwoordelijkheid nemen voor die relaties.
Dat perspectief lijkt te ontbreken in de besluitvorming.
En dat terwijl verantwoordelijkheid toch één van de kernwaarden van de hogeschool is. Daar wordt dan toch iets anders mee bedoelt, lijkt het.
Ik ben het helemaal met je eens @Serge. De ‘3e win’ van de afstudeerzaak was een voorbeeld van inclusiviteit in de praktijk waar we trots op waren. Bovendien is de afstudeerzaak op een mooie innovatieve manier tot stand gekomen, via kleine experimenten en netwerk in de hogeschool werd het in de loop van meerdere jaren een stevig product. Het was mooi geweest als bijvoorbeeld CTL hiervan had kunnen leren over hoe je innovatie tot stand brengt.
Heel goed gezegd, Jos. Los van het weggooien van bijzondere en betekenisvolle programma’s: laten we er op z’n minst eerlijk en helder over communiceren. Als je ergens mee stopt als hogeschool, spreek dat dan uit.
Aansluitend op de voorgaande collega’s (Serge, Corstin en Margo), waarbij in de zinvolle Afstudeerzaak inhoud, innovatie en menselijkheid samenkwam en voor velen zoveel betekend heeft. Hulde aan de grondleggers die op begeleidingskundige wijze samen met de direct betrokkenen dit initiatief opzetten en uitbouwden opdat zowel studenten als medewerkers weer konden opbloeien. Het is te hopen dat de Community of Teaching and Learning hun naam waarmaken en voortborduren op het werk van hun voorgangers.
Dank Jos voor je artikel.