| 
|
Na de lerarenopleiding Nederlands geeft Menno zijn studiecarrière een vervolg met de master pedagogiek. Hij schrijft het liefst satirische stukken en anekdotes over het broeierige studentenleven – er is al genoeg onheil in de wereld. Niettemin gaat hij beladen onderwerpen, zoals koken, vakantiebestemmingen en online dating ook niet uit de weg.
Foto: Paul van der Blom
2026 had het absolute feestjaar van de homo-acceptatie moeten worden. Precies 25 jaar geleden werd in ons land het allereerste homohuwelijk ter wereld gesloten, en afgelopen zomer mocht Amsterdam de WorldPride organiseren om LHBTIQ-kwesties op mondiale schaal onder de aandacht te brengen. Schitterende mijlpalen, niet waar? Alleen bleek één tropische vogel nog geen regenboog te maken.
Uit onderzoek van het Trimbos-instituut en de Universiteit Utrecht blijkt dat jongeren de afgelopen jaren minder positief zijn gaan denken over homoseksualiteit. Onder jongens is het aandeel met een positieve houding gedaald naar 22 procent, onder meisjes naar 51 procent. Hoewel studenten niet zijn meegenomen in het onderzoek, schrok ik wel van de enorme daling onder jongeren. Niet alleen vanwege die cijfers, maar ook omdat seksuele oriëntatie steeds vaker aanleiding lijkt te zijn voor felle discussies.
Met straatinterviews en talkshows – de krochten van de media – probeerde ik erachter te komen hoe het zover heeft kunnen komen. Achteraf bezien: geen sterke zet.
Want op straat hoor je geluiden dat de ontwikkeling van lhbti-gedachtegoed allemaal wel erg snel gaat. Het hoeft allemaal niet zo nodig, vinden sommige mensen. ‘Het hoeft niet zo in your face’ Of: ‘Hou dat lekker voor jezelf. Het wordt me allemaal te veel opgedrongen’.
Je zou bijna denken dat lhbti’ers eeuwenlang wereldwijd ongestoord hun leven konden leiden, totdat ze ineens besloten op bootjes door Amsterdam te gaan varen, in regenboogkleuren rond te lopen en vooral heel zichtbaar te worden. Alsof de homohaat niet al bestond, maar pas werd uitgevonden nadat iemand bedacht had dat een Pride misschien ook gewoon in het openbaar mocht plaatsvinden.
En bij rechtse politici, zoals Mona Keijzer, die aanschoof bij talkshow nummer honderd en het onderzoek een ‘flutonderzoek’ noemde, hoor ik een bizarre redenering: homorechten haalt zij aan als stok om moslims als zondebok aan te wijzen. Ze wil er duidelijk mee scoren voor haar eigen agenda, maar ze mist hiermee het belangrijkste punt: de vrijheid van lhbtiq+’ers gaat óók over de vrijheid om moslim te zijn, en over alle andere vrijheden.
Wellicht een idee als een onderwijsinstelling haar binnenkort op Paarse Vrijdag uitnodigt en dit even stap-voor-stap in kindertaal uitlegt, zodat ze na het weekend, 11 oktober op Coming Out Day, als rechtschapen en menslievende politicus uit de kast kan komen.
De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.
Lees hier alle details over onze spelregels.
Je zou haast denken dat Mona Keijzer nog nooit van de SGP heeft gehoord.
Voor het perspectief: eeuwenlang, zo niet millennia, zijn aan ons en aan iedereen de cishetero normen opgedrongen. Niet met kleurrijke parades maar met keiharde onderdrukking, vervolging en moord. Wees maar blij en zeer opgelucht dat wij ons zo vredelievend vrijvechten.