Kuki Lotte is haar hele leven al met auto’s bezig. Vooral oldtimers hebben haar hart gestolen. Haar keuze voor de opleiding automotive sprak dan ook voor zich. ‘Ik ben altijd aan het sleutelen en ik wil weten waarom iets werkt zoals het werkt.’

‘Ik ben opgegroeid met oude Defenders en Mercedessen. Mijn vader is ontzettend technisch en sleutelde dag en nacht aan zijn auto’s. Bij ons thuis stonden soms meer auto’s stil dan dat er reden. Thuis praten we veel over auto’s en techniek. Mijn vader keek dan ook bijna nog meer uit naar deze opleiding dan ikzelf. Inmiddels ben ik zelf automonteur, sleutel ik altijd aan auto’s en heb ik samen met mijn verloofde drie projectauto’s.

‘Ik vind het vooral interessant om te begrijpen hoe een auto technisch in elkaar zit. Het liefst doe ik zoveel mogelijk zelf. Ik wil precies weten waarom iets werkt zoals het werkt, hoe verschillende onderdelen met elkaar samenhangen en hoe je een probleem kunt oplossen. Het lijkt me geweldig om oude auto’s opnieuw op te bouwen. Je haalt zo’n auto helemaal uit elkaar, werkt eraan en zorgt ervoor dat hij uiteindelijk weer mooi en goed de weg op kan. Vooral het idee dat je het karakter van een oude auto kunt behouden en tegelijkertijd de techniek kunt vernieuwen, spreekt me aan.

‘Ik vind het vooral interessant om te begrijpen hoe een auto technisch in elkaar zit.’

‘Mijn grote droom is om uiteindelijk bij Land Rover in Amsterdam te werken en me daar met oldtimers bezig te houden. Je ziet natuurlijk steeds meer ontwikkelingen rond elektromotoren en waterstof. Tegelijkertijd wordt het lastiger om met oude benzineauto’s overal te blijven rijden. In sommige steden mag je met een oude auto het centrum al niet meer in. Ik vind het daarom heel interessant om na te denken over manieren waarop je oldtimers toch kunt behouden. Je houdt dan als het ware het oude jasje, maar maakt de techniek zo goed als nieuw. Op die manier kun je ervoor zorgen dat zulke auto’s veel langer blijven bestaan.

‘Zelf ben ik ook voortdurend met auto’s bezig. Samen met mijn verloofde heb ik drie heel verschillende projectauto’s. We hebben een eigen garage en vrienden met garages waar we altijd terechtkunnen. Eén van onze auto’s is een Lexus IS200 die we tot driftauto ombouwen. Die is inmiddels naar de spuiter gebracht. Daarnaast hebben we een lowrider, die sinds april af is. Dat is zo’n auto met een hydraulisch systeem die kan springen, zoals je vroeger in Amerikaanse rapvideo’s zag. En we hebben nog een oude Mercedes. Met die auto’s gaan we naar shows door heel Europa. Het afgelopen seizoen zijn we onder andere naar Duitsland, Frankrijk, Engeland en België geweest.

‘Mijn grote droom is om uiteindelijk bij Land Rover in Amsterdam te werken en me daar met oldtimers bezig te houden. ‘

‘Het is dus echt een groot onderdeel van ons leven. Zelfs onze toekomstige bruiloft krijgt waarschijnlijk een autothema. We zijn al een tijdje verloofd, maar we doen het rustig aan. Ik studeer nog en een bruiloft is natuurlijk duur. Mijn verloofde is helemaal van het lowriden en ik ben meer van het driften en racen. Het lijkt ons geweldig om straks bij onze entree die twee werelden samen te brengen: hij in de lowrider en ik in de driftauto.

‘Auto’s hebben ons überhaupt bij elkaar gebracht. We hebben elkaar leren kennen op een auto-evenement, waar we elkaar letterlijk tegen het lijf liepen. Zijn auto was op dat moment nog niet afgebouwd en die van mij wel. We raakten aan de praat omdat hij allerlei dingen aan zijn auto wilde verbouwen. Het klikte eigenlijk meteen. Het was echt liefde op het eerste gezicht; daar was vanaf het begin geen twijfel over. Hij werkt nu fulltime als internationaal vrachtwagenchauffeur, waardoor ik hem eigenlijk alleen in het weekend zie. Toch steunt hij me enorm in mijn studie. Hij weet hoe belangrijk dit voor mij is en dat ik hiermee een droom achterna ga die ik al vanaf mijn jeugd heb.

‘De opleiding automotive sluit daar natuurlijk perfect bij aan. Ik weet dat die behoorlijk pittig wordt en dat er veel technische kennis op me afkomt. Daarom had ik vooraf de boeken al in huis gehaald en ben ik me alvast gaan inlezen. Dat ik als vrouw voor automotive heb gekozen, is niet voor iedereen altijd vanzelfsprekend geweest. Op de middelbare school had ik een heel ouderwetse natuurkundedocent die ooit tegen mij zei: “Vrouwen horen geen bètavakken te doen”. Dat ben ik nooit vergeten. Als je jong bent en juist de droom hebt om iets technisch te gaan doen, kan zo’n opmerking behoorlijk binnenkomen.

‘Dat ik als vrouw voor automotive heb gekozen, is niet voor iedereen altijd vanzelfsprekend geweest.’

‘Inmiddels kijk ik daar heel anders tegenaan. Automotive is natuurlijk nog steeds behoorlijk een mannenwereld, maar ik vind het juist mooi als steeds meer vrouwen voor techniek kiezen. Bij mijn huidige opleiding voel ik me ook heel welkom. Vanaf het eerste gesprek werd er enthousiast gereageerd. Er zitten een paar andere meiden in mijn jaar met wie ik het goed kan vinden. Natuurlijk zit ik nog steeds voornamelijk tussen mannen, maar eigenlijk is dat vooral heel gezellig. Ik merk ook dat er respect is voor vrouwen die bewust voor deze richting kiezen.

‘Naast mijn studie en de auto’s ben ik graag op het water. Ik ben echt een waterrat en surfen geeft me rust. Ik doe aan golfsurfen en ga daarvoor onder andere naar Zuid-Afrika en Portugal. Ook wakeboard ik in Nieuwegein. Als mijn hoofd vol zit en het kan, ga ik het water op. Kan dat niet, dan stap ik in de auto en ga ik gewoon een stuk rijden. Dan zie ik wel wanneer ik weer thuiskom. De zee en de weg hebben voor mij eigenlijk hetzelfde effect: ik kan er mijn hoofd leegmaken. Dat is soms hard nodig.’

Tekst en foto: Sanne van der Most