Toen ik vorig jaar afstudeerde, voelde de toekomst als een zwart gat – leeg, groot en beangstigend. Nu, twaalf maanden later, kijk ik terug op een jaar dat alles behalve leeg was. Het was een jaar vol keuzes, veranderingen en onverwachte wendingen. En als ik één ding heb geleerd: het zwartste gat blijkt soms gewoon een canvas.
Ik reisde naar de andere kant van de wereld, verhuisde naar Parijs, begon aan mijn eerste fulltime baan, maakte nieuwe vrienden, herontdekte mijn behoefte aan structuur én mijn behoefte aan spontaniteit. Ik maakte een solo trip door Italië, voelde me soms eenzaam, maar ook krachtiger dan ooit. En ik begon, heel voorzichtig, mezelf een nieuw thuis te bouwen – tussen de planten en de mensen van mijn hofje in Bastille.
Het voelt alsof ik een jaar lang aan het bouwen ben geweest. Niet aan één vaste toekomst, maar aan een fundament waarop ik verder kan. Ik ben gegroeid in mijn werk, in hoe ik met stress omga, in hoe ik contact leg met anderen. Niet alles was makkelijk. Maar alles was waardevol.
En nu? Nu sta ik opnieuw op een kruispunt, maar deze keer voelt het anders. Mijn contract loopt door tot september en de kans is groot dat het wordt verlengd. Mijn studio in Parijs is sowieso tot april van mij. En ik? Ik denk dat ik nog wel even blijf. Ik voel me thuis in deze stad, in mijn leven hier, in de balans die ik heb gevonden. Tegelijkertijd merk ik dat er iets in mij begint te trekken naar huis. Ik mis mijn familie en vrienden, en sinds mijn ouders een puppy hebben, verlang ik ineens naar de plek waar ik vandaan kom. Maar toch: wonen zie ik mezelf daar voorlopig nog niet.
Waarschijnlijk blijf ik voorlopig in Parijs. Misschien ga ik naar een heel andere plek. Ik weet het niet. En dat is oké. Voor het eerst voelt het niet eng om het nog niet te weten. Het voelt juist open. Alsof alles kan.
Dit was geen eindpunt. Geen punt, überhaupt. Meer een komma. Ik blijf schrijven, blijf zoeken, blijf bouwen aan een leven dat bij me past. En wie weet waar ik volgend jaar woon, werk en wakker word. Wat ik zeker weet? Het zwart gat van toen is een kleurrijk jaar geworden. En ik ben benieuwd wat er nu komt.
Dit was het laatste blog van Floren voor Profielen. Nog eens rustig al haar blogs lezen? Dat kan hier.
Ben je student aan de Hogeschool Rotterdam en lijkt het je leuk om over je studentenleven te bloggen? Stuur dan een mailtje naar profielen@hr.nl.
Profielen is ook actief op LinkedIn. Volg ons, blijf op de hoogte en praat mee over actuele onderwerpen.
Laat een reactie achter
Spelregels
De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.
Lees hier alle details over onze spelregels.
Back to Top