Andrea Fer (29) was wijkverpleegkundige en wil zich nu via een master op de Hogeschool Rotterdam ontwikkelen tot verpleegkundig specialist. Ze is één van de ongeveer tienduizend eerstejaars die jaarlijks een bachelor- of masteropleidingen beginnen. Profielen blikt met haar terug op de afgelopen twaalf maanden.

Ze is een fanatiek sporter, maar de laatste maanden schiet het bewegen er nogal eens bij in. Het zegt alles over de tijdrovende, maar dynamische maatschappelijke carrière waar Andrea naar streeft en waar juist wel flinke vaart in zit. ‘Maar gelukkig heb ik een personal trainer, dus is er zeker een stok achter de deur’, vertelt ze met een lach.

Andrea was wijkverpleegkundige, maar is nu werkzaam als verpleegkundige in opleiding tot specialist in een verpleeghuis en daarnaast bezig om op de Hogeschool Rotterdam een master binnen te slepen. Ze wil graag verder specialiseren om zichzelf nog beter te ontwikkelen in de medische wereld. Het eerste jaar zit er nu op: ‘In deze opleiding zit eigenlijk alles wat ik zoek. Het is wel pittig, vooral omdat ik vooraf eigenlijk helemaal geen idee had wat een verpleegkundig specialist nu precies deed.’

Als wijkverpleegkundige hield Andrea zich voornamelijk bezig met thuiszorg voor een diverse populatie. Tijdens haar huidige werk en opleiding kwamen er dit jaar veel meer uitdagingen op haar pad. ‘In het verpleeghuis ben je echt een behandelaar’, legt ze uit. ‘Nu werk ik bijvoorbeeld met mensen met dementie, die meerdere uitdagingen, zoals gedragsproblematiek, ervaren waar je allemaal rekening mee moet houden, omdat alles met elkaar in verband staat. De medische kennis die je daarvoor nodig hebt, gaat zoveel dieper. Dat heb ik wel een beetje onderschat. Aan het begin dacht ik: ik weet echt helemaal niets! Maar ik heb ook geleerd dat je de lat voor jezelf niet te hoog moet leggen. Sommige dingen zijn zo ingewikkeld, dat je jaren de tijd nodig hebt om er echt in te groeien en goed in te worden. Nu probeer ik vooral te leren van de mensen die deze kennis wel hebben.’

‘Je wilt je graag meten met mensen die heel veel ervaring hebben. Maar dat kan niet. Je moet deze periode vooral gebruiken om te leren.’

Na het eerste schooljaar staat Andrea – met alle lessen letterlijk en figuurlijk geleerd – al wel waar ze hoopte. ‘Ik heb mijn studiepunten vrijwel allemaal behaald en moet alleen nog één opdracht inleveren, maar dat gaat zeker lukken.’ De grootste les van dit eerste schooljaar – en tip voor nieuwe eerstejaars – is volgens Andrea: genieten van het proces en niet al te streng zijn voor jezelf. ‘Je wilt je graag meten met mensen die heel veel ervaring hebben. Maar dat kan niet. Je moet deze periode vooral gebruiken om te leren. Bedenk wat je zelf in huis hebt en wat je écht moet weten. De rest is nog overbodig. De medische wereld is dynamisch en er komen steeds nieuwe technologieën en methoden bij. Je leert dus voortdurend bij op alle niveaus.’

Andrea heeft dan ook al veel zin in het komende jaar, al zijn sommige dingen nog wat onduidelijk. ‘De meeste informatie moet ik nog krijgen, dus ik weet nog niet precies wat ik van het tweede jaar kan verwachten. Het is vooral de bedoeling om door te groeien op zelfstandigheid. Als eerstejaars ben je nog ‘boventallig’ op je werkplek en draait het vooral om meekijken en meedoen. Volgend jaar wordt dat anders en krijg je een volledig eigen afdeling. Daarnaast gaan we op studiereis naar Swansea, om te kijken hoe ze het daar allemaal doen en vormgeven. Daar kijk ik ook enorm naar uit.’

Lees ook:

Tekst: John den Braber
Foto: Frank Hanswijk