Mark Scheper is lector AI & Data Supported Healthcare op de Hogeschool Rotterdam, chief data scientist én hoogleraar aan de Macquarie University in Sydney. Prof. Dr. Scheper begon ooit als student fysiotherapie op de Hogeschool Rotterdam. Vast en zeker een heel gemotiveerde hoogvlieger?

Niet echt: ‘Ik wilde eigenlijk naar het Korps Mariniers, maar dat mocht nog niet van mijn ouders. Ik had een plan B nodig. Ik was destijds topsporter en vroeg aan de eerste de beste medesporter wat hij studeerde. Dat was fysiotherapie. Ik heb me daarvoor ingeschreven en ben ingeloot, er was toen nog een numerus fixus. Ik vond het wel een ontzettend leuke opleiding, maar ik was beslist geen honoursstudent.’

Studeren deed ik meestal als iemand aan mij vroeg: “Hoe ver ben jij al met leren?”

‘Ik was als student degene die echt de kantjes ervan af liep en ben door mijn geheugen gered. Studeren deed ik meestal als iemand aan mij vroeg: “Hoe ver ben jij al met leren?” Of nog erger: “Ik zie die toets morgen echt niet zitten.” Plannen voor studie, nee dat was niet echt een gedachte die in mij op kwam.’

Na zijn bachelor fysiotherapie ging hij op de Vrije Universiteit door met de master bewegingswetenschappen. ‘Omdat ik toen nog steeds niet precies wist wat ik wilde heb ik alle afstudeerrichtingen gevolgd die er waren. Ik heb in een ziekenhuis gewerkt als fysiotherapeut, in een verpleeghuis en in de psychiatrie.’

‘Omdat ik toen nog steeds niet precies wist wat Ik wilde heb ik alle afstudeerrichtingen gevolgd die er waren.’

Bij de Hogeschool van Amsterdam startte hij daarna een onderzoek naar zogenaamde ‘soepele’ kinderen, kinderen met hypermobiliteit. ‘Dat vond ik interessant. Na mijn promotie daar heb ik postdoc-functies gehad (banen waar je een doctorstitel voor nodig hebt, red.) en ben ik statisticus en methodoloog geworden.’ Op een zeker moment kwam de Hogeschool Rotterdam weer in beeld. ‘Ik kreeg een appje van iemand dat ze een vacature hadden bij de masteropleiding kinderfysiotherapie. Daar ben ik toen gestart en later ook les gaan geven op de bachelor fysiotherapie.’

Nu is hij lector, en houdt hij zich bezig met de digitale kant van de zorg: ‘Toen AI opkwam kreeg ik van onze directeur het verzoek een visiedocument over AI in de zorg te schrijven, en te vertellen wat ik nodig had om onderzoek te gaan doen. Ik zei dat ik onderzoekers nodig had en kreeg er drie. Eigenlijk deed ik toen het werk van een lector, ik had ook al het eerste datalab. Kort daarna werd ik aangesteld als lector, samen met Tim Hulsen. We hebben nu twintig onderzoekers en een datalab dat het het meest geavanceerde zorglab is van Zuid Holland.’

‘We hebben nu twintig onderzoekers en een datalab dat het het meest geavanceerde zorglab is van Zuid Holland.’

Daarnaast is hij chief data scientist en hoogleraar in Sydney en zit hij in de kwaliteitsraad van het Koninklijk Genootschap voor Fysiotherapie. ‘En ik draai mee in Medical Delta, een onderzoeksprogramma waar alle ziekenhuizen en hogescholen van Zuid Holland in zitten, samen met revalidatiecentra en bedrijven.’

Docenten van toen zijn nu collega’s. ‘Dat is grappig, vooral omdat ik best een lastige student was. Ik vond de mensen erg leuk, en soms kon een docent mij echt pakken met zijn verhaal en dan deed ik het boek weleens open. Maar ik heb eigenlijk pas echt mijn best gedaan toen een docent zo erg op mijn huid zat dat ik ronduit mijn gelijk wilde halen. Ik weet nog dat een klasgenoot tegen mij zei – na de zoveelste discussie in de klas – dat ik in staat was om een berg op te rennen om alleen maar in de docent zijn koffie te piesen… Later toen ik het vak haalde gaf hij mij een grijns en zei: “Zie je wel dat je slimmer bent dan je lijkt”. Ik denk dat hij achteraf toch nog gelijk heeft gekregen.’

Tekst: Edith van Gameren
Foto’s: Archief Mark Scheper en Lennaert Ruinen

Volg ons op Instagram