Maandagochtend, kwart over negen. Ik stel de vraag die ik altijd stel om de boel op gang te krijgen: wat hebben jullie dit weekend gedaan?

Ik verwacht feestjes. Ik krijg een keramiekworkshop, een sip-and-paint avond met vriendinnen en een spelletjesavond waar iemand een echte Rummikub had meegenomen. Terwijl ze dit vertelden, lag bij alle drie de telefoon naast hun hand. Dat vond ik een mooi plaatje. En het klopt precies met wat ik steeds vaker hoor.

Dezelfde studenten die de hele dag online zijn, vertellen mij dat ze er moe en vaak ook gestrest van worden. Van de filmpjes, van accounts die allemaal hetzelfde klinken, van content die made with AI schreeuwen. Tegelijk kunnen ze hem niet loslaten. Ik hoorde gisteren op het journaal iemand zeggen: ‘Mijn schermtijd is 13,5 uur per dag’. Verontrustend? Zeker weten, maar ook heel menselijk.

Trendwatchers hebben er een naam voor: de analoge trend. Volgens een Harris Poll die Vogue Nederland aanhaalt, zegt 79 procent van de Amerikaanse Gen Z meer fysieke interactie te willen. Er zijn telefoonvrije feesten waar van de ruim duizend uitgenodigden er zo’n zevenhonderd kwamen. Zines zijn terug, filmcamera’s ook en op festivals vind je speciale ontprikkelzones.

Ik heb dit allemaal opgezocht op mijn telefoon, trouwens. Op de bank, met een thee die koud werd. Dus ja, ik weet zelf ook niet precies wie hier de les nodig heeft.

In het marketing-vakgebied zie ik hetzelfde gebeuren. Merken die jarenlang alleen over bereik en viral praatten, hebben het ineens over offline klantbeleving. Over een event, een pop-up, een plek waar mensen elkaar echt tegenkomen. Alsof de hele branche na tien jaar gratis content tot de ontdekking komt dat mensen ook gewoon een koffie willen drinken met iemand.

Bij studenten zie ik die behoefte ook terug als ik vraag wat hen van hun studiejaren is bijgebleven. Het zijn opvallend vaak de klassenuitjes. De studiereis naar Brussel. De winterviering met schaatsen. En als ik opper dat AI mij misschien gaat vervangen, want Chatgpt is alwetend toch, zie ik soms echte paniek in hun ogen. ‘Maar met wie moeten we dan praten?’ Online zijn is de norm en AI is niet meer weg te denken. Alleen echte verbinding blijft van mens tot mens. I rest my case.

Wat dat voor een collegezaal betekent, houdt me bezig. Een groep mensen in dezelfde ruimte, zonder dat iemand er een filmpje van maakt. Dat is eigenlijk precies waar die studenten naar zoeken. We hebben het alleen nooit een evenement genoemd.

Dus tijd om de winterviering te organiseren en ouderwets een spelletje af te stoffen. Ik weet al wie de Monopoly meeneemt. En laten we onszelf als collega’s ook niet vergeten. De bezuinigingen bij de HR zijn de real deal, maar de uitnodiging voor onze borrel op 5 december, met de jaarlijkse pepernotenproeverij, levert al weken leuke reacties op.

Dus mijn vraag voor aankomende maandag wordt: wanneer heb jij voor het laatst iets gedaan zonder er een foto van te maken?

Volg ons op Instagram