Ron Bormans (Schinnen, 1957) studeerde politicologie/bestuurskunde in Nijmegen. Hij was onder andere directeur studiefinancieringsbeleid bij het ministerie van Onderwijs, lid van het college van bestuur van de Hogeschool van Amsterdam en de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. Daar werd  hij in 2008 voorzitter van het college. Hij was lid van de commissie-Veerman die de contouren van  de toekomst van het hoger onderwijs in Nederland  schetste. Bormans heeft drie nevenfuncties. Hij is onder andere lid van het bestuur van de HBO-raad. Ron Bormans is getrouwd en heeft drie zoons van 21, 19 en 14. ‘Ik woon in Leiden en blijf daar ook  wonen.’

Mijnwerkerszoon 
‘M’n vader was mijnwerker. Ik heb de tijd van de  mijnsluitingen in Limburg bewust meegemaakt. Een heftige tijd. Een van de beelden die ik uit die tijd heb, is dat pap opeens naast m’n broer en zus aan tafel zat te studeren. Hij ging naar de hts om zich om te scholen. Ik heb het hebben van werk daardoor altijd heel belangrijk gevonden. Nog los van het geld, van de bestaanszekerheid, is het ook de eigenwaarde die je eraan ontleent, je trots.
‘Ik ben echt een jongen uit een dorp. Ik zat in de fanfare, in de voetbalvereniging, zat zaterdagavond in Café Het Centrum en ik ben Prins Carnaval geweest. Ik ben trots op m’n afkomst.’

Vrije tijd 
‘In de spaarzame momenten dat ik vrije tijd heb, ben ik graag thuis of op stap met mijn vrouw en kinderen. Ik ben een fanatiek fietser. Ik kan heel goed lui zijn, maar ik hou niet van het strand, ik kan niet tegen zand. Geef mij maar de bergen, daar ben ik ook vaak. Voor mij moet de omgeving afgebakend zijn, ingekaderd, geen eindeloze vertes.’ Lachend: ‘Ja, laat daar de psychologen maar op los.’
‘Daarnaast ben ik een groot muziekliefhebber. Frank Zappa en Bruce Springsteen, daar is het mee begonnen. Nu luister ik ook graag naar Mumford and Sons en Elbow. En ik praat graag met m’n kinderen over muziek.’

Combinatie arbeid en zorg 
‘In proefwerkweken hielp en help ik mijn zoons met wiskunde B en natuurkunde. Ik zorg ervoor dat ik in die weken niet te veel avondafspraken maak, daarin ben ik heel trouw. En verder vind ik het niet meer dan normaal om mijn deel van het werk in huis te doen. Ik doe heel vaak de was in het weekend. Dat heeft iets. Dat vind ik fijn. En ik strijk zelf m’n overhemden.
‘Het werk brengt met zich mee dat ik vaak laat thuis ben, terwijl ik heel graag thuis ben en met m’n vrouw en kinderen eet. Dat lukt lang niet altijd en dat is ook een keus in het leven. Als ik geen avondafspraken heb, werk ik regelmatig tot een uur of acht en eet ik tussendoor een broodje. Dan vraag ik of ze thuis iets voor me bewaren, maar eet ik wel alleen en moet ik het doen met de spreekwoordelijke ping van de magnetron.’

Lees ook de eerste kennismaking met Ron Bormans, ‘nu al een echte Rotterdammer‘.