Ga direct naar inhoud
Profielen | Profielen translated

Meer over:  

#ov-kaart #stufi #studietips #leenstelsel #buitenland #web app installeren

Klik op de cover om het magazine te lezen of pak 'm uit de bakken.

Illutration of authors face

Vivian van Leeuwen is haar lerarenopleiding Nederlands aan het afronden. Ze heeft lichamelijke beperkingen. Lees haar eerder verschenen blogs.

Blog

Thuis studeren: een vloek én een zegen

Gepubliceerd: 6 March 2018 • Leestijd: 1 minuten en 43 seconden • Vivian

Er is anderhalve maand verstreken sinds mijn laatste colleges en vanaf dat moment studeer ik thuis. Ik werk aan m’n minor, het afstudeeronderzoek en nog wat laatste losse flodders uit het curriculum.

Illutration of authors face

Vivian van Leeuwen is haar lerarenopleiding Nederlands aan het afronden. Ze heeft lichamelijke beperkingen. Lees haar eerder verschenen blogs.

Van tevoren dacht ik dat het vooral heel raar zou zijn, dat thuis studeren. Zou ik niet helemaal gek worden zonder vaste tijdsbesteding buiten de deur? Zou ik het niet enorm missen om in een klaslokaal te zitten, op school te zijn, lessen te volgen en het wekelijkse huiswerk te maken? Maar verrassend genoeg valt dat allemaal reuze mee. Ik vind het wel prima, dat thuis studeren, maar het gaat niet makkelijk.

Feit: ik kan uitstekend zelfstandig werken en ik vind het ook niet erg om mijn eigen tijd in te delen en in mijn comfortzone te werken aan al mijn opdrachten en taken.
Ook een feit: ik ben een enorme perfectionist. Als ik niet heel duidelijke afspraken met mezelf maak over wat ik wanneer doe, werk ik gerust tot vijf uur ’s middags door en ben ik compleet kapot. Niet zo heel handig als je chronisch ziek bent en toch wel een beetje zuinig moet zijn met je energie.

Laatste feit, en iets wat het voorgaande vrij problematisch maakt: ik kan slecht inschatten hoeveel tijd en energie iets kost. Een lekker uitgebreide planning maken met kleurtjes en weekdoelen kan ik prima. Maar inschatten hoeveel ik in een week of op een dag kan doen? Niet mijn sterkste punt.

En zie daar de grootste worsteling wat betreft het thuis studeren. Ik krijg niet zoveel gedaan als ik zou willen, want het kost allemaal tijd en uiteindelijk is het mijn lijf dat bepaalt hoe ik die tijd indeel en niet mijn geest. En daar voel ik me regelmatig schuldig over. 

Toch heb ik juist dit schooljaar ontdekt hoe belangrijk het voor mij is om echt in mijn eigen tempo te studeren, om de tijd te nemen die ik nodig heb en ervoor te zorgen dat die tijd zich terugbetaalt in werk van hoge kwaliteit. Juist nu ik thuis studeer, ontdek ik hoe belangrijk het is om in kleine stapjes en niet in grote gehelen te denken. Want elk stapje is er een in de richting van dat grote geheel. En rust nemen is zoveel beter dan me over de kop werken en compleet oververmoeid raken.

Thuis studeren is misschien een soort vloek omdat het me confronteert met de perfectionist in mij, maar het is toch vooral een zegen omdat het bij uitstek het studeren op mijn eigen manier en tempo mogelijk maakt. Want het lukt steeds beter om stapjes vooruit te zetten en de manier waarop maakt eigenlijk weinig uit: als het maar goed voelt voor dat ingewikkelde lijf van mij. En langzaam maar zeker krijgt mijn perfectionistische hoofd dat ook wel door.

Dit artikel wordt je aangeboden door Profielen, het nieuwsmedium van de Hogeschool Rotterdam. Like what you see? Like ons dan op Facebook en blijf via je eigen tijdlijn op de hoogte van het laatste nieuws. Liever een nieuwsbrief? Meld je hier aan voor een maandelijkse update.

Reacties

Laat een reactie achter

3 Responses to Thuis studeren: een vloek én een zegen

  1. Ik zeg ga zo door! Ik vind persoonlijk thuis studeren vele malen fijner dan op school, lessen zijn een aanvulling als deze goed worden gegeven (wat niet altijd een gegeven is).
    Maar met de extra problemen die jij hebt snap ik dat timemanagement een belangrijk punt is in je studieproces en ik wil je daar succes mee wensen vanaf nu.

    PS. Vraag aan Tosca. Waarom reageren mensen bij de profielen alleen op andere stukken en niet op dit soort stukken die positiviteit stimuleren?

  2. Vivian, jouw stuk is voor mij zo ontzettend herkenbaar.
    Ik heb zelf ook een chronische ziekte, ben perfectionistisch en ik hou van dingen aanpakken.
    Als ik zelfstandig aan een vak ga werken en ik begin om 12:00, ben ik soms om 16:00 nog bezig… zonder pauze.
    Dan moet ik daarna op de blaren zitten want die energie krijg ik niet meer terug en ik voel dit vaak ook nog de volgende dag.

    Ik heb heel veel aan je tips om dingen gewoon stapje voor stapje op te pakken, ik zie soms door de bomen het bos niet meer en ben dan het overzicht volledig kwijt. Ook omdat ik, net als jij, nog zoekende ben naar de verdeling van mijn energie.

    Bedankt voor dit fijne stuk!

  3. @Com-student
    Ik denk niet dat het zozeer ligt aan of dit stuk wel of niet de ‘positiviteit stimuleert’ wat overigens jouw mening is, want bij mij stimuleert het niet zoveel. Persoonlijk mis ik aansluiting met dit artikel omdat ik: 1) Geen chronische ziekte heb en 2) Het verhaal alleen maar gaat over hoe een persoon iets beleeft en verder dus niet erg informatief is.
    Verder ben ik ook wel benieuwd waarom andere mensen niet reageren. Overigens denk ik niet dat het aantal reacties onder een artikel meteen aangeeft hoe ‘goed’ een artikel was.

 

Spelregels

De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.

  1. Houd het netjes, beschaafd, vriendelijk en respectvol. Niet vloeken of schelden.
  2. Dwaal niet af van het onderwerp (blijf ‘on topic’).
  3. Wees kort, duidelijk en maak een punt.
  4. Gebruik argumenten, geen uitroepen.
  5. Geen commerciële boodschappen.
  6. Niet op de man/vrouw spelen.
  7. Niet discrimineren, aanzetten tot haat of oproepen tot geweld (ook niet voor de grap).
  8. Van bezoekers die een reactie achterlaten op de site wordt automatisch het IP-adres opgeslagen.
  9. De redactie geeft reacties die dreigende taal bevatten door aan de veiligheidscoördinator van de Hogeschool Rotterdam.

Lees hier alle details over ons spelregels

Back to Top