Ga direct naar inhoud
Profielen | Profielen translated
7 maart 2021

Zwart logo Profielen

Onafhankelijk nieuws van de Hogeschool Rotterdam

Illutration of authors face

Evi is 24 en studeert illustratie aan de Willem de Kooning Academie. Ze schrijft over ongemakkelijke of verwarrende situaties die ze tijdens haar studie herhaaldelijk tegenkomt. Lees hier haar eerdere blogs.

Recente blogs

Blog

Ik vind het stiekem niet koel om weer de onwetende nieuwkomer te zijn

Gepubliceerd: 28 January 2019 • Leestijd: 2 minuten en 48 seconden • Evi

Met het Erasmus+ Programma ben ik van Rotterdam naar Antwerpen verhuisd. Afgelopen week begonnen de oriëntatiedagen die ervoor hebben gezorgd dat ik nu al zestig andere internationale studenten ken. Een week die ik graag nabespreek.

Illustratie van een groep studenten die kennis staan te maken

 

Bij de eerste bijeenkomst kreeg ik een bakje bijzonder vieze koffie en een naamplaatje voor op mijn trui. Na twee minuten kwam ik tot de conclusie dat ik het stiekem helemaal niet koel vond om ineens weer tot de onwetende nieuwkomers te behoren, maar dat moest ik maar voor lief nemen. Net zoals de rest plakte ik daarom het ongemakkelijke naamplaatje maar op mijn trui en begon wat aan te kletsen tegen mijn lotgenoten.

Na alle smalltalk aan de koffietafel werden we doorverwezen naar een collegezaal voor een welkomstwoordje. ‘En om te beginnen laat ik jullie nu een filmpje zien’, waren ongeveer de eerste woorden die door de microfoon gesproken werden. Deze zin is in de loop van de introdagen zo’n zeven keer herhaald. Alle betrokken organisaties van het exchangeprogramma hadden namelijk zo’n filmpje klaarstaan. Het hoofddoel hiervan was om ons te laten zien wat de organisaties waarbij we op bezoek waren tot nu toe teweeg hadden gebracht onder de mensen. Een mooi (wellicht ietwat overdreven) sfeerbeeld. De filmpjes bekijken was mijn lievelingsactiviteit tijdens de oriëntatiedagen.

De winnaar was het filmpje van de Antwerpse politie. In de video was te zien hoe jongemannen in uniform door de stad manoeuvreerden. Sommige agenten waren in gesprek met de buurtbewoners en hadden de grootste lol, de overige politiemannen staken hun duim op naar de camera om aan te geven dat alles in hun buurt goed ging. Na het kijken voelde ik me opgelucht, nu wist ik dat mij in Antwerpen niks kan overkomen.

illustratie van een agent die z'n duim omhoog steekt en de tekst; don't piss on the street

Niet alleen het filmpje, maar de hele politiepresentatie was van uiterst hoge kwaliteit. Zo werd me ook uitgelegd dat ik in Antwerpen niet door rood mocht lopen, niet tegen een gebouw aan mocht plassen en niet te hard moest gillen midden in de nacht, want dit zou vervelend kunnen zijn voor omwonenden. Het was een kwartier boordevol handige tips! Het zorgde voor een gemoedelijke sfeer in de groep omdat niemand precies begreep waarom we hier naar aan het kijken waren, maar iedereen vond het stiekem heel vermakelijk.

De tweede plaats gaf ik aan de speech in het pakhuis. Na 1,5 uur wachten vertelde een politicus ons dat Antwerpen echt een heel toffe stad was. Dit praatje duurde 2 minuten, waarna de bar geopend werd. Een terugkerend patroon: na de informatie volgde altijd de compensatie. Het eind van een presentatie betekende het begin van gratis voedsel en drank.

Deze laatste borrel deed me beseffen hoe divers de studenten waren. Zo sprak ik met een Amerikaanse student die als levensdoel had om op Wall Street te werken. Earning the big money vertelde hij me, gevolgd door een handgebaar van vallende flappen. Naast hem stond mijn medestudent van de kunstacademie haar thuisgemaakte rauwkosthapje op te eten. Earning the big money was niet aan haar besteed.

Ook ontmoette ik een jongen uit Taiwan die toevallig naast me stond toen ons heel nadrukkelijk werd verteld dat het national hugging day was. Ik kon niet anders dan de jongen een dikke knuffel geven, terwijl die het overduidelijk niet gewend was dit soort contact te hebben. Hij liep wat witjes weg terwijl ik achterbleef in de overtuiging dat ik de compleet foute keuze had gemaakt en hij nu alleen nog maar angstiger was voor alles wat ging komen.

De week was een gekke cocktail van van alles en nog wat. Het wisselen van omgeving zorgt ervoor dat je blanco begint. Het zorgt voor ongemak, maar ook voor een hoop nieuwe ontdekkingen en inspiratie. Dat is dan ook de reden dat ik mij heb aangemeld voor dit uitwisselingsprogramma. Een week als deze zorgt ervoor dat je drempels over gaat die je normaal minder snel had genomen. Dat je contact legt met mensen waar je normaal gesproken wellicht minder snel op was afgestapt. Het moraal van een groep verandert als niemand op zijn thuisbasis is.

Komende week beginnen de officiële lessen en dan zal ik opnieuw in een nieuwe groep terechtkomen. In dit geval zal ik de enige nieuwkomer zijn en is er geen programma vol gratis entertainment. Afgelopen dagen hebben ervoor gezorgd dat ik een beetje opgewarmd ben voor al het ongemak. Een tikkeltje nerveus, maar vooral vol enthousiasme kijk ik uit naar komend half jaar.

Dit artikel wordt je aangeboden door Profielen, het nieuwsmedium van de Hogeschool Rotterdam. Like what you see? Like ons dan op Facebook en blijf via je eigen tijdlijn op de hoogte van het laatste nieuws. Liever een nieuwsbrief? Meld je hier aan voor een wekelijkse update.

Recente blogs

Reacties

Laat een reactie achter

2 Responses to Ik vind het stiekem niet koel om weer de onwetende nieuwkomer te zijn

  1. Belgen zijn want onderontwikkelder dan Nederlanders, sinds zij zich in 1831 los hadden gemaakt van het Superieure Koninkrijk der Nederlanden kan je zien dat het land er alleen maar op achteruit is gegaan. Zo bestaat het land uit twee volkeren, de Vlamingen en de Walen, die een bloedhekel aan elkaar hebben en lopen Belgen om een één of andere manier altijd achter te feiten aan.

    Daarbij staat Vlaanderen steeds meer bekend als Zuid- Nederland en is België in het Europese parlement meermaals bestempeld als een ”non-country”. Bovendien is het Belgische Koningshuis een lachertje vergeleken met ons Koningshuis.

    Het is tijd dat Vlaanderen zichzelf losmaakt van Wallonië en zich weer aansluit bij Nederland. Overigens ook de grote wens van vele Vlamingen; een eenwording met Nederland.

 

Spelregels

De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.

  1. Houd het netjes, beschaafd, vriendelijk en respectvol. Niet vloeken of schelden.
  2. Dwaal niet af van het onderwerp (blijf ‘on topic’).
  3. Wees kort, duidelijk en maak een punt.
  4. Gebruik argumenten, geen uitroepen.
  5. Geen commerciële boodschappen.
  6. Niet op de man/vrouw spelen.
  7. Niet discrimineren, aanzetten tot haat of oproepen tot geweld (ook niet voor de grap).
  8. Van bezoekers die een reactie achterlaten op de site wordt automatisch het IP-adres opgeslagen.
  9. De redactie geeft reacties die dreigende taal bevatten door aan de veiligheidscoördinator van de Hogeschool Rotterdam.

Lees hier alle details over onze spelregels.

Back to Top