Toen ik van de week het station uitliep op weg naar mijn fiets werd mijn aandacht getrokken door twee luidsprekende, zo niet schreeuwende, mannen. Ze waren niet dronken of verkleed. Laten we het “aanwezig” noemen.

Ze liepen vanaf het station naar het zebrapad, aan de overkant van waar ik stond. Tijdens het oversteken liep de linker van de twee mannen bij het middenstuk van het zebrapad moedwillig de berm in en trok, onder een luidkeelse ‘Ééy!’, zijn kameraad mee het gras in. Erg lag geen grote plas, geen hondendrol of iets anders wat zijn schoenen zou kunnen bevuilen. Nee, het middenstuk van het zebrapad was een regenboogpad.

Ik ben hier nu al ruim drie dagen over aan het nadenken. Waarom zo bang voor die zeven kleuren? Vanwaar die aversie? Is het haat, angst of simpelweg onbegrip? Denken ze dat ze er iets van op kunnen lopen? Dat het besmettelijk is? Wat gaat er om in dat hoofd? Ik wil het oprecht weten.

Het doet me terugdenken aan de invoering van de euro. Ik sta in de rij bij de Kiosk. De man twee plaatsen voor mij – rond de 40 en op rolschaatsen, maar dit geheel terzijde – krijgt zijn wisselgeld. Hij kijkt op de achterkant van zijn zojuist ontvangen munten, draait om zijn as en rolt terug naar de balie: ‘Ik wil geen Duitse euro’s!’. De dame achter de kassa kijkt net zo verbaasd als de andere mensen in de rij. Ze laat hem de volgende transactie afwachten en wanneer haar lade openspringt wisselt ze de euro om. In zichzelf foeterend verlaat de man zonder Duitse euro het station, de rest van ons in compleet onbegrip achterlatend.

Een andere herinnering gaat terug naar mijn dagen in de platenzaak, het werk dat ik deed voor mijn overstap naar het onderwijs. Een man kwam op hoge poten de winkel in en wilde al zijn cd’s van Anouk verkopen aan onze tweedehands afdeling. De aanleiding? Anouk had zich publiekelijk uitgesproken vóór Kick-Out Zwarte Piet te zijn. Dit was voor deze man een brug te ver. ‘Het is goede muziek hoor, maar voor mij hoeft het nou niet meer.’ Jaren later kwam iemand ook meedelen nooit meer iets van Bruce Springsteen te kopen, want je moest een mondkapje dragen bij zijn concerten.

Dit zijn misschien de excessen, de randfiguren, de Willem Engel-sen van de koude grond. Maar ze bestaan wel. Ik waardeer mensen die voor hun principes opkomen, maar zijn dit nou de dingen waar je tegen wilt rebelleren? Nog steeds tegen de Duitsers zijn 70 jaar na dato. Of niet kunnen inzien dat de afbeelding van onze pieterbaas misschien wat doorgeslagen is ten opzichte van wie of wat het moet verbeelden. Waarom ben je er op tegen om iets te doen ter bescherming van je eigen gezondheid of die van een ander? Waarom zou je, met zoveel bombarie, een regenboogpad ontwijken? Ik kan er met mijn pet niet bij.

Volg ons op Instagram