Nu de verkiezingen heel dichtbij komen, halen politieke partijen alles uit de kast om de koploper in de peilingen te zijn en je kostbare stem te winnen. Politici nemen hiervoor grof geschut ter handen en dat ondervind je waarschijnlijk al aan den levende lijve door hun informanten in je persoonlijke sferen: collega’s, familie, vrienden die iedere twist politiseren met alle gevolgen van dien (ontslag, echtscheiding, nieuwe vriendschapsverzoeken sturen).  

Ik ben een aantal verkiezingen doorgewinterd (de club van 2001) en inmiddels bestand tegen een helse nieuwsinvasie van (valse) beloftes, zelfbenoemde verlossers, nieuwe peilingen, verhitte debatten en stevige opiniestukken. Maar voor sommige jonge studenten zal deze Tweede Kamerverkiezing een ongemakkelijke ontgroening betekenen met het burgerschap. Dus je begrijpt waar ik naar toe wil gaan: hoe kan je op een veilige, beheersbare manier je stemgerechtigde maagdelijkheid verliezen?   

Ik kan me nog goed mijn eerste keer herinneren. En dat is niet zozeer omdat ik er al vroeg bij was voor mijn leeftijd, maar juist omdat ik er al van jongs af aan wilde fantasieën over had. Stemmen was voor mij niet gewoon een democratisch recht – het was een geheime fantasie, en ik leef niet eens in een autocratisch land. De spanning al bij het neerlaten van mijn stempas. Het gordijntje dicht, het potlood in de hand: daar in dat fluisterkleine hokje, waar ik alles voelde tintelen zoals op een verboden plek die alleen voor jou bestaat.  

Ik overdrijf misschien een beetje, maar van tevoren had ik thuis weldegelijk kaarsjes aangestoken, een stevig glas rode wijn ingeschonken, omdat ik namelijk de StemWijzer ging invullen. Deze bood de nodige geruststelling omdat ik deze maar drie keer hoefde in te vullen, voordat de partij waarop ik toch al wilde stemmen bovenaan kwam.  

Kortom, ik was goed geïnformeerd, zelfverzekerd en heb in het stemhokje de daad verricht (Gemeenteraad 2020!). Dat verliep niet moeizaam of pijnlijk en heb achteraf ook geen last gehad van soa’s. Het valt dus uiteindelijk allemaal wel mee; op gegeven moment is het een kunstje, beaamt ook mijn vriendin.  

Natuurlijk is het belangrijk dat je naar de stembus gaat, maar het is ook relevant wát je stemt. Disclaimer: ik ben geen politieke expert, en heb geen grondige analyse van mogelijke zetelverdeling en andere politicologische informatie in handen. Máár jonge kiezers hebben wel enkele gemene delers: jullie zijn de toekomst, en hebben dus samen nog even te gaan. Kies dus voor een Partij van de Lange Termijn (PvdLT). Deze partij staat volgens mij nog niet op de kieslijst, maar in wat voor klimaat (knipoog) zou je over 50 jaar willen leven?