Ongelooflijk, hoeveel leuker je lesgeeft als je als docent vol energie zit. Het lijkt wel of studenten daar een speciaal soort radar voor hebben. Ze detecteren je energie, nemen die vervolgens over en laten dat gelijk zien: door beter hun best te doen, meer te focussen en simpelweg meer plezier te hebben in de les.
Als docent heb je met de ene klas een betere klik dan de andere. Het tijdstip waarop je lesgeeft is ook belangrijk; de les op maandagochtend is niet bijster populair. Uiteraard is het vak dat je geeft ook belangrijk: sommige vakken lenen zich prima voor vrije werkvormen, andere vakken zijn “saai” en vereisen veel stamp- en oefenwerk. Maar de energie die je uitstraalt: die is dus echt cruciaal.
Ik merk het al als ik een lokaal vol studenten inloop en mijn energie over ze heen straalt, alsof ik een vuurtoren ben. Ze glimlachen direct, wensen me goedemorgen, vragen enthousiast naar de les of heel ondeugend naar mijn privéleven. Ja, ik was zo spontaan dat ik aan één klas iets over mijn datingleven losliet en sindsdien willen ze daar alles over weten.
Er is veel interactie tijdens zo’n les, veel geïnteresseerde vragen, studenten durven opener te zijn over hun onzekerheden en ze doen zichtbaar hun best, gaan muisstil aan de slag. En, superschattig: na afloop van de les komen ze naar me toe om mij te complimenteren over de les.
Bij mij doet het ook veel: ik maak (nog) meer grapjes, improviseer meer, voel mijn studenten beter aan, ben meer empathisch, maar daag mijn studenten ook uit. En ik ben superrelaxed. Laatst stond ik gezellig propjes over te gooien met wat tweedejaars. Ik durf van de lesstof af te wijken, geef meer van mezelf bloot, bespreek gerust een extra slide over “de vijf liefdestalen” en vertel over mijn laatste date. Zonder in details te vervallen, uiteraard. Hoewel ze daar wel naar vissen.
Ik merk het ook gelijk als mijn energie minder is: toen ik een vervelend appje binnenkreeg en behoorlijk van slag was, liep mijn les dus ook direct in de soep. Ik kreeg mijn eerstejaars niet stil en aan het werk; het was een vrijdagmiddag en ze hadden al de hele dag les gehad, dus heel begrijpelijk. Maar mijn energie was weg. Ik gooide de handdoek in de ring. Ik liet de laatste twintig minuten van de les chagrijnig voor wat het was en … ik smeerde ‘m. Niet de beste oplossing. Er waren nog steeds enkele studenten die de les wél wilden afronden.
Natuurlijk is “energie” een superzweverig, vaag begrip. Lichaamstaal, enthousiasme en authenticiteit dekken de lading waarschijnlijk beter. Toch zou het tof zijn als we iedere ochtend onszelf kunnen opladen aan een onuitputtelijke energiebron. En dan heb ik het niet over cafeïne. Iemand enig idee waar we die energie vandaan halen?
Profielen is ook actief op LinkedIn. Volg ons, blijf op de hoogte en praat mee over actuele onderwerpen.
De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.
Lees hier alle details over onze spelregels.
Fijne blog! En super leuke vraag. Kan enkel voor mezelf spreken maar ik denk dat het uiteindelijk altijd weer neerkomt op je eigen diepste waarden en drijfveren. En daar steeds weer mee (her)verbinden. ‘Wat maakt dat je dit werk, deze missie zo belangrijk vond en vindt?’, ‘Wat maakte dat als je hier over 5 jaar op terugkijkt, je kunt zeggen: dat was de moeite waard!’ Daarnaast doe ik zelf veel om goed voor mezelf te blijven zorgen. Sporten, gezond eten. mediteren, ontspannen, sociale contacten. Die maken dat je de draaglast kunt hebben.
Mooie blog, Okke! Authenticiteit is ‘key’, die overtuiging is bij mij na 6 jaar RAc nog sterker dan toen ik hier begon met lesgeven. Ik heb me weleens laten verleiden om in de klas interactiestijlen toe te passen die totaal niet bij me passen. Daar prikten de studenten dus keihard doorheen. Leren en experimenteren is belangrijk, zolang het in lijn is met jouw waarden en persoonlijkheid. Mijn grootste energiegever is trouwens wandelen in het bos. Da’s wel lastig midden op een donderdag in hartje Rotterdam 😉
Mooie blog en ook mooie en waardevolle reacties. Voor is de bron, naast genoemde zaken als mediteren, bos, sporten etc., vooral verbinding. Als ik met enkele studenten een leuk gesprekje (al dan niet lesgerelateerd) heb en merk dat er verbinding is, dan wordt de brandstoftoevoer wagenwijd open gezet. Ik heb zelf goede herinneringen aan docenten op het HBO, die mij zagen en in mij investeerden. Zo’n docent wil en hoop ik ook te zijn, naast het feit dat ik mijn inhoudelijke expertise kan inzetten. De bevestiging die ik terugkrijg van studenten is mijn bron.