Eneidy Lopes studeert – of beter: studeerde – human resource management aan de HR. Ze is letterlijk net klaar met de verdediging van haar eindscriptie. ‘Het ging goed, dus ik ben blij en opgelucht.’

‘Ik ben erg geïnteresseerd in mensen en wat ze motiveert en beweegt. Wat zijn hun drijfveren om voor bepaald werk te kiezen? Of om überhaupt iets te doen? Dat boeit me echt. Daarom heb ik voor deze studie gekozen. Mijn verwachtingen zijn ook wel echt uitgekomen. Ik heb zelfs meer geleerd dan dat ik vooraf had gedacht.

‘Je krijgt ook een heleboel andere vakken, zoals rechten en accounting.’

‘In eerste instantie was ik erg bezig met dat mensgerichte, maar je krijgt ook een heleboel andere vakken, zoals rechten en accounting. Ook dat vond ik interessant. Juist die breedte. Dingen waar ik de rest van mijn leven wat aan heb. Zo kan ik nu veel scherper naar mijn eigen contracten kijken. Ik speel een beetje mijn eigen advocaat. Mij houden ze niet voor de gek. Superhandig toch?

‘Als afstudeerstage onderzocht ik bij een bedrijf in bakkerijgrondstoffen kortdurend ziekteverzuim en hoe je dat kunt reduceren. Uit dat onderzoek kwam een aantal oplossingen waar het bedrijf hopelijk verder mee kan.

‘Ik heb onder meer een PowerPoint gemaakt voor de medewerkers waarin ze informatie krijgen over ziek melden, over de gevolgen voor het bedrijf en waarom het belangrijk is dat je je niet te snel ziek meldt, en hoe je je correct ziek meldt. Voor de leidinggevenden heb ik een draaiboek ontwikkeld over gesprekstechnieken met medewerkers. Met tips over hoe ze in bepaalde situaties het best kunnen handelden om het proces nog beter te begeleiden. Verder heb ik een leiderschapstraining ontwikkeld voor de leidinggevenden zodat zij ook daar wat sterker in staan.

‘Het was ook gewoon uitdagend om iets op te leveren waar het bedrijf echt wat aan heeft.’

‘Ik vond het hartstikke leuk om te doen maar ook best pittig. Ik kreeg met zoveel verschillende onderwerpen te maken, er was zo veel informatie… Het was ook gewoon uitdagend om iets op te leveren waar het bedrijf echt wat aan heeft. Dat hoop je altijd maar. Ik heb in elk geval mijn best gedaan. Mijn cijfer was een 6, dat had misschien hoger gekund maar ik ben sowieso blij dat het een voldoende is en dat ik nu klaar ben.

‘Tegelijkertijd is het ook onwerkelijk dat ik nu helemaal klaar ben. De rest van het jaar ga ik even rustig aan doen. Ik wil nog niet echt serieus gaan werken. Ik ben pas 21, dus dat kan ik mijn hele leven nog doen. Wel ga ik op zoek naar een bijbaan. Daarnaast wil ik ook gaan reizen en mezelf wat meer ontdekken. Ik wil heel graag naar Mexico en Bali. En ook naar Brazilië.

‘Ik ben in Nederland geboren maar mijn ouders komen uit Kaapverdië, daar is het zo anders dan hier.’

‘Reizen trekt me erg aan. Iets zien van de wereld en ontdekken hoe andere mensen leven. Ik ben in Nederland geboren maar mijn ouders komen uit Kaapverdië, daar is het zo anders dan hier. De mentaliteit is anders. Mensen leven meer met elkaar en voor elkaar, iets wat wij hier misschien wel een beetje zijn kwijtgeraakt. Hier is het meer ieder voor zich.

‘Na dat jaar wil ik verder studeren. Volgend jaar wil ik beginnen met psychologie. Ook dat lijkt me heel interessant. In Rotterdam of in Tilburg, daar ben ik nog niet helemaal uit. Daarna wil ik iets doen met jongeren. Dat vind ik een bijzondere doelgroep; ze hebben het niet makkelijk, zeker in deze tijd. De wachtlijsten voor hulp worden steeds langer.

‘Eerst maar even genieten van mijn tussenjaar. In april ga ik meedoen aan de Marathon van Rotterdam. Nou ja, de kwart dan. Ik train er nu al voor samen met een vriendin. Ik was zelf nooit zo van het rennen maar zij heeft me overgehaald en nu gaan we er voor.’

Tekst en foto: Sanne van der Most