De tafels in ‘de kuil’ op locatie Academieplein zijn mooi gedekt. De zaal loopt langzaam vol. Bijna honderd studenten en docenten schuiven aan voor een iftar, een maaltijd om het vasten te verbreken tijdens de ramadan. ‘Mensen reageren heel enthousiast, ze zeggen: “Het is net alsof ik bij familie ben”. En daar doen we het voor’, zegt bouwkundestudent Sude die ook betrokken is bij de organisatie van de iftar.

Juist die saamhorigheid, het gevoel van samen de ramadan beleven en connectie maken met elkaar is wat opvalt tijdens deze iftar. Er heerst dan ook een gezellige drukte aan de tafels op Academieplein. Groepjes studenten praten met elkaar over voetbal, skireisjes, selfcare en tentamens terwijl de catering druk bezig is met het klaarzetten van het eten en er vanaf het podium muziek klinkt.

‘Belangrijk dat iedereen zich hier thuis kan voelen’

Het is de tweede keer dat het Instituut voor de Gebouwde Omgeving (IGO) op Academieplein een iftar organiseert. Vorig jaar namen docent Ferhat Dogan en (inmiddels oud-)collega Mahmut Erdem het initiatief met een kleinschalige iftar voor de afdeling bouwkunde. Er kwamen toen zo’n vijftig mensen op af. Vanwege het succes en de positieve verhalen van collega’s werd er besloten om de iftar uit te breiden en dit jaar voor het hele instituut toegankelijk te maken.

Dogan en IGO-directeur Robert van Ingen trappen de iftar officieel af. ‘Het begint steeds meer een gedeelde spirituele maand te worden en dat maakt ons heel erg blij’, zegt Dogan. Van Ingen vult aan: ‘We zijn niet alleen een hogeschool, we zijn een gemeenschap. Een gemeenschap waar we naar elkaar omkijken, waar we er voor elkaar zijn en waar iedereen zichzelf kan, mag en durft te zijn. Academieplein is ook een beetje ons thuis en ik vind het belangrijk dat iedereen zich hier thuis kan voelen, dus ik vind het mooi dat we deze avond hebben met elkaar’.

Communitygevoel

Imam Zekeriya Budak geeft als gastspreker meer uitleg over de vastenmaand en de betekenis ervan voor moslims. ‘Elk jaar krijg ik dezelfde vragen: “Mogen jullie ook geen water drinken?” en “Mogen jullie écht helemaal niks eten?”‘ Maar er is volgens de imam meer nodig dan die vragen om de betekenis van de ramadan voor de moslimgemeenschap te achterhalen.

De imam vertelt dat de ramadan ‘een sterke sociale dimensie’ heeft: de saamhorigheid, het samenkomen voor de iftar en het gezamenlijk beleven van het vasten. Ook de gastvrijheid tijdens iftars in moskees wordt genoemd: iedereen is welkom, ook als je geen moslim bent.

‘Iedereen komt bijeen, en niet alleen moslims. Het is heel erg gezellig.’

Voor student bouwkunde Romaisa is het community-gevoel ook een heel belangrijk aspect van hoe zij de vastenmaand ervaart: ‘Als je tijdens de ramadan naar de moskee gaat, voel je echt warmte’. Ze vervolgt: ‘De hele moslim-community komt in een maand bij elkaar, dat is een sterk gevoel en dat mis je na de ramadan echt. Dan is er een leegte’.

Romaisa is erg blij dat er op de hogeschool een iftar wordt georganiseerd en dat die zo druk bezocht is. ‘Ik ervaar het als een tijd die je met elkaar doorbrengt. Je maakt nieuwe vrienden en vriendinnen. Zoals vanavond, je ziet allerlei studenten van verschillende opleidingen. Iedereen komt bijeen, en niet alleen moslims. Het is heel erg gezellig. Je wordt niet buitengesloten, je hoort bij de groep.’

Daarnaast vindt Romaisa het fijn dat haar docenten er rekening mee houden dat ze vast. ‘Ik had eerder vandaag een gesprek met een docent en die vroeg: “Gaat het wel? Heb je geen honger of dorst?” Ze weten wat we meemaken, dat is erg fijn’, geeft ze aan.

Het vasten verbreken

Het is bijna tijd om het vasten te verbreken en aan de aanwezigen wordt gevraagd om alvast het eten op te scheppen. Er ontstaat een lange rij voor tafels met brood, smeersels, linzensoep en rijst met kip en groenten. Ondertussen worden en dadels en flesjes Ayran (een koude drank op basis van yoghurt, zout en water, red.) uitgedeeld en na een tijdje klinkt de oproep om het vasten te verbreken.

Aan tafel vertelt bouwkundestudent Emma waarom ze aanschuift bij de iftar. ‘Ik vast zelf niet, maar ik had al afgesproken met Anouar, Jan en Hamza om voetbal te kijken. Toen ik hoorde dat dit er was, dacht ik: dat kunnen we dan gezellig samen doen voordat we Feyenoord gaan kijken.’

Tijdens de maaltijd vraagt Jan aan Anouar wat hij bij zijn ouders eet tijdens een iftar. Er wordt een hele rits aan gerechten opgesomd. Ondertussen schuiven meer bouwkundestudenten aan bij de groep en wordt er een derwisj-optreden verzorgd waarbij een man in een wit gewaad in de rondte danst.

‘Ik loop nu stage en dan duurt zo’n dag vasten wel lang’, deelt student bouwkunde Anouar tijdens het eten. Op de vraag of de HR meer rekening moet houden met studenten die vasten, antwoord hij dat het voor hem niet nodig is om daar extra nadruk op te leggen. ‘Maar ik vind het wel leuk dat dit wordt georganiseerd.’

Onderling begrip

Bouwkundestudent Sude heeft meegeholpen met het organiseren van deze avond. ‘Het is echt fantastisch dat op de hogeschool hier ruimte voor is’, vertelt ze. ‘Iedereen is vrolijk en het is mooi om hier samen te zijn.’ Medestudent Asena is het daarmee eens. Ze twijfelde eerst of ze zou komen, maar uiteindelijk heeft ze tijdens de iftar meegeholpen en een hele gezellige tijd gehad.

Dat er ruimte voor een iftar is op de hogeschool vindt docent Dogan ook heel belangrijk. ‘We horen van studenten dat zij het heel erg waarderen en zich steeds meer thuisvoelen. Iedereen is welkom. Het gaat voornamelijk om samen eten, met elkaar praten, socializen. Dat gevoel willen we met iedereen delen, daarvoor hoef je niet te vasten.’

Dogan hoopt dat de iftar voor meer onderling begrip zorgt. Hij grijpt terug op de speech van de imam waarbij de clichévraag “mogen jullie ook geen water drinken?” werd genoemd. ‘Dat je niet mag drinken, weten de meesten inmiddels wel. Maar ze zitten toch met elkaar in de klas en weten wat iemand doet en begrijpen wat iemand doet, zijn toch hele andere dingen. Vandaar dat we ook proberen uit te leggen wat de achterliggende gedachte is. Daarom vinden we het belangrijk dat er ook studenten en collega’s komen die niet vasten.’

Baklava en selfies

Een groepje studenten heeft zich ingezet voor de realisatie van deze iftar. Onder andere de communicatie rondom het event, de aankleding van de tafels en het regelen van de muzikanten en danser zijn uitgevoerd door de studenten. Dogan is er erg trots op: ‘Hoewel het initiatief voor de iftar vanuit de docentengroep kwam, zijn het toch weer de studenten geweest die het hebben gedragen. Studenten hebben enorm veel werk verricht en we hadden het niet zonder ze gekund’.

Na de maaltijd druppelt de zaal langzaam leeg. Er wordt nog rondgegaan met een schaal baklava, een aantal studenten verzamelt zich voor een fotozuil om selfies te maken en de rest van de overgebleven studenten en docenten praat nog samen na of doet mee aan een waterkunst- of kalligrafieworkshop.

Dogan hoopt in de toekomst de iftarmaaltijden te blijven organiseren op de hogeschool. En dan niet alleen voor studenten en medewerkers van IGO, maar ook voor mensen van andere instituten en opleidingen: ‘We hopen dan meer verschillende gezichten te zien’.

Tekst en foto’s: Daniela Silvestri

Volg ons op Instagram