Remi de Laet heeft zijn leven lang al iets met schepen. Omdat er in België – waar hij vandaan komt – geen geschikte opleidingen zijn, studeert hij nu maritieme techniek aan de Hogeschool Rotterdam. ‘Superjachten bouwen, dat lijkt me fantastisch.’

‘Mijn hele familie zeilt, generaties lang al. Zo ben ik er ook in betrokken geraakt en er verliefd op geworden. Zelf zeil ik ook. Ik had al jong een bootje en ik heb veel les gegeven. Vanaf de basisschool wist ik al dat ik later in mijn werk iets met schepen en scheepsbouw wilde gaan doen. En dat werd maritieme techniek.

‘Vanaf de basisschool wist ik al dat ik later in mijn werk iets met schepen en scheepsbouw wilde gaan doen. En dat werd maritieme techniek.’

‘Ik ben begonnen aan de TU Delft. De zoon van de beste vriendin van mijn vader had deze opleiding daar gedaan. Ik was meteen enthousiast en ben ook naar Delft gegaan. Helaas heb ik het daar niet gered en ben ik na een jaar overgestapt naar de hogeschool, en dat was een superbeslissing. Waar ik nu zit is meer praktisch gericht. Meer aandacht voor het doen dus en minder abstract en theoretisch. Dit ligt me veel beter, dus achteraf ben ik blij dat het zo gelopen is.

‘Scheepsbouwkundig ingenieur, dat is waar maritieme techniek je voor opleidt. Ik kom uit Beveren, ten westen van Antwerpen. Daar hebben we wel de Zeevaartschool maar dat is vooral een kapiteinsopleiding, dus daar leer je vooral varen. Ik ben juist geïnteresseerd in de techniek achter het ontwerpen en bouwen van schepen. Via een hele ingewikkelde en minder goede omweg kun je daar in België wel iets mee, maar dan ook alleen maar als onderdeel van een andere veel algemenere richting. Dat zag ik niet zitten. Hier kom je op school en de eerste dag ben je meteen met schepen bezig. Ik vind dat geweldig, daar ligt mijn hart.

‘Ik zit nu in mijn tweede jaar. De opleiding is geweldig, de docenten zijn heel relaxed en low profile en de studie is ook enorm inclusief. Iedereen is welkom. De opleiding is kleinschalig, ook dat is fijn. Je kan altijd bij docenten de kamer inlopen voor een praatje en iedereen kent elkaar.

‘De opleiding is geweldig, de docenten zijn heel relaxed en low profile en de studie is ook enorm inclusief. Iedereen is welkom.’

‘Elk kwartaal krijgen we een ander project, steeds over een ander thema. Dat kan echt van alles zijn, jachtbouw bijvoorbeeld of windmolens plaatsen op zee. Je krijgt overal wat van mee en daardoor kun je heel goed kiezen welke richting je later op wil. In de studie zelf hoef je je niet te specialiseren. Dat komt later pas, in het werk.

‘Het enige wat je wel moet kiezen, is de richting waarin je stage gaat lopen. Binnenkort hebben we een korte werkvloerstage. Dan gaan we echt met onze handen aan de slag. Volgend jaar gaan we een half jaar stage lopen in een richting die je waarschijnlijk op wil gaan, bijvoorbeeld offshore, de baggerindustrie, windmolens, olie en gas. Of in de jachtsector, Defensie, innovatie en binnenvaart.

‘Jachten vond ik ook altijd al geweldig. Ik heb me behoorlijk verdiept in superjachten en hoe die hele industrie in elkaar zit. Je maakt echt iets moois voor mensen. Dat is heel leuk en tegelijkertijd is het een enorme uitdaging. Mensen vragen soms de gekste dingen: een dertien meter lang zwembad, een bowlingbaan, een tennissimulator, een hele nachtclub of een helikopterplatform met een zwembad eronder. Het is de taak van de ingenieur om te zorgen dat het past, dat is soms echt puzzelen. Dat problem solving om te kunnen doen wat ze vragen, dat vind ik mooi.

‘Regelmatig wordt de les stopgezet omdat er weer een geweldig schip voorbijkomt. Dan geeft de docent een hele uitleg over het schip en daarna gaan we weer verder met de les. Dat is toch onbetaalbaar?’

‘Naast mijn studie ben ik voorzitter van onze studievereniging UNFC, wat staat voor Ut Navem Futuri Creemus. Dat is Latijn voor ‘opdat wij het schip van de toekomst mogen bouwen’. Geweldig om te doen en ik leer er heel veel van. Via ons komen de studenten veel met het werkveld in contact. We organiseren 12 februari bijvoorbeeld een groot symposium waarbij meer dan twintig bedrijven uit de scheepvaart bij elkaar komen en aan al onze studenten vertellen over het werk.

‘Voordat ik hier kwam studeren, was ik een keer eerder in Rotterdam geweest. Inmiddels wil ik er denk ik nooit meer weg. Ik heb het heel erg naar mijn zin. Er is denk ik geen betere stad te bedenken om deze studie te volgen, en geen betere locatie. Wij zitten met ons gebouw letterlijk aan de Maas. Wat hier iedere dag voorbij komt varen, je kijkt je ogen uit. Regelmatig wordt de les dan ook stopgezet omdat er weer een geweldig schip voorbijkomt. Dan geeft de docent een hele uitleg over het schip en daarna gaan we weer verder met de les. Dat is toch onbetaalbaar?’

Tekst en foto: Sanne van der Most