Opeens was ze daar weer. Ik was vergeten hoe mooi ze is. Hoe sierlijk, mysterieus, veelzijdig, vrolijk en soms ook donker. Hoezeer ik in haar kan opgaan met al mijn aandacht, ziel en zaligheid. Het is weer helemaal AAN tussen ons. Dit is hoe dat ging.
Dat we weer een innige relatie hebben, komt voort uit een periode van de nodige reflectie in de kerstvakantie. Ik was ontevreden over inhoud van en balans in mijn privéleven. Single, elke avond met een half oog kijkend naar 85 procent ellende in journaals en op Netflix terwijl ik met een half oog wat op de telefoon zit te scrollen. Leeg. Kaal. Saai. Verdoofd.
Tijd voor rigoureuze maatregelen! Ik startte met de principes van de The 5 AM club. 5.00 uur opstaan en vervolgens in stilte en zonder enige smartphone of schermconsumptie aangesloten iets leerzaams lezen, mediteren, visualiseren, affirmaties reciteren, schrijven en bewegen in ongeveer twee uur tijd. Typisch de dingen die je jezelf misschien wel voorneemt dagelijks te willen doen, maar die er nooit van komen omdat je blijft snoozen, te moe meent te zijn of andere dingen belangrijker maakt. Ja, dat doe je echt zelf.
Klein puntje: zelf zit ik in de 5.30 AM club. Da’s vroeg genoeg. De start in die laatste week van december was een goed idee. Want als het je lukt om in die donkerte en kou op te staan, dan lukt dat je in alle seizoenen. En zo geschiedde. Ik lees eerst een half uur in een leerzaam boek, dan vervolg ik met een half uur meditatie, vijf minuten visualiseren, tien zonnegroeten (yoga), vijf minuten affirmaties en tot slot een half uur schrijven. Intuïtief. Wat ook maar in me opkomt.
Al snel bleek dit een perfecte volgorde en vond ik dit na een paar dagen wennen zo fijn, dat het me simpelweg geen enkele moeite meer kost en ik er zelfs naar verlang. En al schrijvende ontdekte ik op die manier dat mijn creativiteit nauwelijks nog plek in mijn leven heeft. Vroeger maakte ik muziek en speelde ik toneel. Ik fotografeerde en schreef. Waarom liet ik dat vallen? Verslaving. Verslaving? Ja, als mijn creativiteit wakker werd, kon ik simpelweg niet stoppen, ging ik er volledig in op en loste de tijd op in veronderstelde oneindigheid. Maar dan die wekker in de ochtend.
Dat was toen en er is altijd een keuze. Sinds twee weken maak ik weer muziek en ik ga starten bij een Theatersportgroep. Creativiteit stroomt weer rijkelijk en vrij. Het is als verliefd zijn. Alleen nu niet meer de haast manische soort. Het is een kalmere, blije en gebalanceerde liefde zonder de pieken, dalen en de speelse nieuwsgierigheid te verliezen. We zijn heel gelukkig samen en worden graag samen oud zonder elkaar nog uit het oog te verliezen.
De redactie waardeert het als je onder je eigen naam reageert.
Lees hier alle details over onze spelregels.
Fijn dat je weer muziek maakt. Ik kijk uit naar je volgende artikel over de eindeloze void die synthesizer gear heet. Welkom terug broeder! #oneofus 😉
Heel fraai, Serge! Fijn dat je die nieuwe balans hebt gevonden, herkenbaar vooral!
@Eduard: thnx! Er is weer veel nieuws om van te genieten en te leren. Werk nu – anders dan vroeger – geheel met VST plugins in Cubase.
@Okke: thnx!