Lector Kees Machielse houdt zich bezig met de transitie van de Rotterdamse haven. In zijn vrije tijd helpt hij al jaren lang met het organiseren van een ander Rotterdams icoon: de Marathon Rotterdam*. Dit weekend is het weer zover en Kees heeft er heel veel zin in. ‘Iedere stad heeft een geluid. Het geluid van Rotterdam is voor mij dat van de helikopters op zondagochtend boven de marathon.’ 

‘Als lector mag ik nadenken over hoe de haven er over tien, twintig jaar uit moet zien en welke veranderingsprocessen daarvoor nodig zijn’

‘Als lector houd ik me bezig met onderzoek en mag ik nadenken over hoe de haven er over tien, twintig jaar uit moet zien en welke veranderingsprocessen daarvoor nodig zijn. Dat is heel breed. Het gaat over de logistiek van de schepen in de Maas, over de industrie, over de opleidingen die nodig zijn, de regelgeving die op ons af komt en over geopolitiek. De samenleving in het klein eigenlijk. Ik doe dat vanuit de RDM-werf, aan de andere kant van de rivier. Daar hebben we een prachtig mooie plek waar onze opleidingen zitten; samen met een aantal laboratoria en bedrijven.

‘Daarnaast ben ik vrijwilliger bij de Marathon Rotterdam. Voor de 29^e keer help ik dit jaar mee met de organisatie. Via een collega-bestuurder van mijn atletiekvereniging ben ik daar ooit ingerold. Vroeger was de start en de finish nog op de Coolsingel en hij was ‘chef Coolsingel’. 

‘Ik heb een aantal jaar in de technische commissie gezeten. Dat is de kern van de organisatie. Tien jaar lang was ik zelf ook chef Coolsingel. Dan stuur je alles en iedereen aan. Dus alle vrijwilligers, je onderhoudt de contacten met de pers en met alle opbouwers en leveranciers. Een serieuze klus die verdacht veel op een echte baan lijkt. Maar ik vond het zo leuk om te doen dat ik naast de marathon in Rotterdam, onder meer ook de Bruggenloop in Rotterdam ben gaan organiseren en de City-Pier-City loop in Den Haag.

‘Bijna iedere maand was er wel een wedstrijd. Ik had het er heel druk mee. Op een gegeven moment heb ik vanwege mijn werk en mijn gezin met jonge kinderen, een stap terug gedaan. Ik wilde nog wel meehelpen maar alleen de wat grotere wedstrijden. Dus die drie grote bleven en de kleintjes vielen af.

‘Voor de 29^e keer help ik dit jaar mee met de organisatie van de Marathon’

‘Doordat de start en de finish van de Marathon Rotterdam de laatste jaren niet meer op dezelfde plek zijn, en je onmogelijk beide kunt combineren, ben ik sindsdien coördinator van de start. Samen met een aantal andere mensen stuur ik alles aan. Dus niet alleen de marathon zelf, maar ook de kwart marathon, de Kids Run, de Marathon Challenge en de Mini Marathon.

‘Een heel leuk onderdeel van mijn rol is het ophalen van de topatleten. Die komen vanaf de Wijnhaven, uit het gebouw van de Hogeschool Rotterdam, vlakbij hun hotel. Ik haal ze zondagochtend op en ik breng ze naar de startlijn. Tot het laatste moment voor de start blijf ik er ook voor ze staan. Dan praat ik ook een beetje op ze in als ze stress hebben. Anders gaan ze al minuten lang klaarstaan voor de start. En dat is helemaal niet nodig.

‘Ik heb nog een heel grappig verhaal over dat startmoment, van jaren geleden. Voor de start loopt die kopgroep hier een beetje in. Tegenwoordig is dat allemaal strikter. Maar in principe, als je een beetje slim bent zou je als publiek daar over het hekje kunnen klimmen en mee kunnen gaan inlopen. Precies dat heeft iemand toen gedaan.

‘Veel van die atleten ken ik natuurlijk niet. Ze komen uit allerlei landen. En op een gegeven moment zat er een man bij die een beetje aan het mee inlopen was met die kopgroep. Aan zijn startnummer te zien zag ik, dat het geen topper was. Ik sprak hem aan en hij vertelde me dat hij een beetje stiekem erin was geglipt. Omdat het zo heel kort voor de start was, ga je iemand niet meer eruit halen. Dat creëert alleen maar onrust. Dus ik heb het toegestaan. Eens en nooit meer, zei ik tegen hem. Hij had echt geluk, zo maar op de eerste rij. Sindsdien ben ik nog veel alerter.

‘Dit wordt dus mijn 29^e Marathon Rotterdam. In al die jaren heb ik naast die stiekeme starter, nog heel wat andere bijzondere en mooie dingen meegemaakt. Zoals huwelijksaanzoeken, van mensen die hun partner na de finish ten huwelijk vroegen, maar ook mensen die rennen voor iemand anders die terminaal ziek is.

‘In al die jaren heb ik heel wat bijzondere dingen meegemaakt. Zoals huwelijksaanzoeken, van mensen die hun partner na de finish ten huwelijk vroegen, maar ook mensen die rennen voor iemand anders die terminaal ziek is’

‘Bijzonder was ook de opname van de film De Marathon. Dat soort contacten horen ook bij mijn rol. Die film is deels ook echt opgenomen tijdens de marathon. Dat was ook echt aan het eind van de finish, waar wij als vrijwilligers bezig waren. Zo grappig om te zien hoe ze hem in die rolstoel meenamen over die eindstreep heen, terwijl hij al was overleden. Bijzonder om daar bij te zijn. En ook echt een aanrader die film.

‘In al die jaren heb ik hem zelf nooit gelopen. Ik was altijd een baan-atleet. Speerwerpen en 400 meter sprint. Soms liep ik wel wat langere afstanden, maar meer voor mezelf. Ik zei altijd: later als ik oud ben, dan loop ik een keer mee. Het is er nog niet van gekomen. Daarvoor loop ik gewoon te weinig. Het is toch wel echt een belasting. Op mijn leeftijd lopen nog genoeg mensen een marathon maar die zijn altijd wel heel goed getraind en die doen het meestal al heel lang.

‘Maar goed, ik heb er ook de ruimte niet voor, want ik moet aan de start staan. En dat vind ik ook hartstikke leuk. Ik hoop dat het niet té warm gaat worden voor al die mensen. Maar het wordt hoe dan ook een geweldige marathon. Het is echt een volksfeest, zeker in Rotterdam. De marathon is van iedereen en dat voel je ook echt.’

*Kees Machielse poseert voor het Marathonbeeld naast de Erasmusbrug.

Tekst en foto: Sanne van der Most