Robin Willmes studeert international business. Een paar lang jaar lang was hij een succesvol professional gamer in de VS en speelde hij voor 50 duizend man publiek. ‘Als kleine jongen kon ik daar alleen maar van dromen.’

‘Toen ik begin twintig was, heb ik een aantal verschillende studies geprobeerd, onder meer in de IT en op het Grafisch Lyceum. Maar de juiste zat er toch steeds niet tussen.

‘Op een gegeven moment ben ik gaan werken, onder meer als professioneel gamer. Computerspelletjes spelen dus, en er geld mee verdienen. Ik heb heel veel mogen reizen daarvoor, vooral naar de VS. In Los Angeles is die scene echt groot en professioneel, dus daar was ik vaak te vinden voor toernooien. Ik was redelijk goed dus ik speelde competities op hoog niveau tegen andere gamers.

‘Professioneel gamen is echt topsport. Het wordt gespeeld over de hele wereld en daarom gaat het dus 24 uur per dag door. Je wordt ’s ochtends wakker en dan begin je met oefenpotjes tegen andere teams. Dat gaat de hele dag door. In de avond speel je nog even door tegen andere teams en dan ga je om 10 uur naar bed en de volgende dag weer.

‘Professioneel gamen is echt topsport. Het wordt gespeeld over de hele wereld en daarom gaat het dus 24 uur per dag door.’

‘Ieder weekend waren er toernooien. Met publiek, zowel fysiek en online. Dan zit je dus voor 50 duizend man te spelen. Dat is fantastisch. Zo was mijn leven, zeven dagen per week. Het is een gekke wereld, met veel druk op presteren. Ik was niet de allerbeste maar ik heb er wel echt leuk mee verdiend. Mensen kenden me ook wel en wilden met me op de foto. Toch wel geinig voor een nuchtere Hollandse jongen uit een klein dorpje.

‘Het gamen doe ik helaas niet meer. Het spel waar ik heel goed in was, Heroes of the Storm, is in 2018 gestopt. De ontwikkelaar besloot er geen geld meer in te steken. Natuurlijk had ik me wel weer in andere games kunnen verdiepen, maar ik werd ook al wat ouder en ik had toch wel de behoefte om iets anders met mijn leven te doen.

‘Nadat ik eerst twee jaar in Canada heb gewoond, ben ik weer teruggekomen naar Nederland. Terugkijkend ben ik toch wel trots op wat ik heb gedaan. Het is wel echt iets waar ik als kleine jongen van heb gedroomd.

‘Even nog de schouders eronder en daarna een leuke baan vinden.’

‘Toen ik weer in Nederland was stond ik op een kruispunt in mijn leven, ik moest iets gaan kiezen om in verder te gaan. Wil ik nu gaan werken en dan daarin doorgroeien? Of wil ik nog studeren en me echt specialiseren? Ik heb voor dat laatste gekozen. Even nog de schouders eronder en daarna een leuke baan vinden.

‘Ik ben goed gaan nadenken over wat ik nou echt leuk vind in het leven. Dat was logistiek. Als bijbaan heb ik altijd wel iets in de logistiek gedaan. Ik ben bezorger geweest, ik heb in een magazijn gewerkt als orderpicker en ik heb de transportplanning gedaan. Dat vond ik altijd heel erg leuk. Ik zie logistiek als een puzzel die ik moet oplossen en dat ligt me wel. Vandaar mijn keuze voor international business aan de HR met als richting supply chain.

‘Door mijn eigen fouten heb ik nu wel mijn pad in het leven gevonden én ik heb mijn droom waargemaakt.’

‘Ik zit in mijn afstudeerjaar en ik ben op dit moment op zoek naar een bedrijf voor mijn afstudeerproject. Liefst zoiets als ASML, die hoek. In elk geval iets in de technologische kant en dan met de focus op Supply Chain. Daar ligt mijn hart.

‘Inmiddels ben ik 32. Wat ouder dan de meeste studenten dus. met wat meer levenservaring. Ik zie ze soms wel stressen over van alles en dan zeg ik altijd: maak je niet druk, het komt wel goed. Je bent nog jong en je kunt nog een heleboel fouten maken. Daar leer je juist van. Sterker nog, door mijn eigen fouten heb ik nu wel mijn pad in het leven gevonden én ik heb mijn droom waargemaakt.’

Tekst en foto: Sanne van der Most