Wat begon met een paar doosjes, groeide in korte tijd uit tot een onderneming met afnemers in binnen- en buitenland. Finn Verduijn, tweedejaarsstudent van de associate degree ondernemen, bracht eetbare courgettebloemen op de markt en won daar een prijs mee. ‘Het mooiste is dat je merkt dat mensen geloven in wat je doet.’

‘Ik kom uit het Westland en werk al sinds mijn dertiende bij een courgetteteler. Eerst gewoon als bijbaan, na school en in de vakanties. Toen ik zestien was, ging de eigenaar op vakantie en vroeg hij of ik de tuin wilde regelen, inclusief de verkoop. Als je verantwoordelijkheid krijgt, wordt je werk vanzelf interessanter. Dat ben ik daarna vaker gaan doen, ook als hij er wel was. Mijn vader werkt ook in de groente- en fruithandel, dus die wereld ken ik van huis uit. Zelf iets ondernemen leek me mooi. Ik vind het fijn om mijn eigen keuzes te maken en te kunnen besluiten dat ik iets anders wil proberen.

‘Die courgettebloemen kwamen een paar jaar geleden op ons pad. Er kwam iemand langs die vroeg of hij bloemen mocht snijden om er iets mee te maken in de keuken. Eerst verkochten we misschien één doosje per week. Daarna vertelden we erover aan klanten die al courgettes bij ons kochten en werden het een paar doosjes. Sinds eind mei verkoop ik de producten onder mijn eigen naam. Ik heb dozen laten maken en ik ben mensen gaan bellen en mailen. Inmiddels zijn er ongeveer tienduizend doosjes verkocht, met meestal vijftien en soms vierentwintig bloemen per doosje. Het is in korte tijd behoorlijk uit de hand gelopen, in positieve zin.

‘Inmiddels zijn er ongeveer tienduizend doosjes verkocht. Het is in korte tijd behoorlijk uit de hand gelopen, in positieve zin.’

‘De courgettebloem is in Italië best bekend, maar hier kennen veel mensen hem nog niet. Als je honderd mensen vraagt of ze weleens een courgettebloem hebben gegeten, zegt er waarschijnlijk maar één ja. Je kunt de bloem op allerlei manieren gebruiken. Als ik zie wat chef-koks ermee maken, vind ik dat echt bijzonder. Alleen al die mooie oranje bloemblaadjes fleuren een bord helemaal op. Maar je kunt er veel meer mee dan alleen een gerecht versieren. Een van mijn klanten heeft bijvoorbeeld een hele maand pizza’s met courgettebloemen op de kaart gehad. Het hoeft dus echt niet alleen iets voor een sterrenrestaurant te zijn.

‘De bekendste variant die ik verkoop, is de courgette Fleur: een kleine courgette met de bloem er nog aan. Die hebben we in groen en geel. Daarnaast verkopen we onder meer minicourgettes, gesloten bloemen en mannelijke bloemen. Aan die laatste groeit geen courgette. In totaal bestaat het assortiment uit zeven courgettespecialiteiten. Vooral de groene courgette met de bloem eraan vinden chef-koks fijn om mee te werken. Zo’n kleine courgette smaakt ook anders dan een grote. Veel mensen vinden hem lekkerder. De bloem zelf heeft weer een heel andere smaak. Hoe die precies smaakt, vind ik lastig uit te leggen. Die moet je gewoon een keer proberen.

‘Na mijn mbo-opleiding business management in het Westland wilde ik wel verder leren, maar niet nog vier jaar naar school. De associate degree ondernemen duurt twee jaar en sloot goed aan bij wat ik wilde: iets voor mezelf beginnen. Samen met mijn vriend David, die ik nog van het mbo ken, ben ik hier terechtgekomen. We zeiden toen al dat we allebei wilden ondernemen. Eerst dachten we dat we samen iets zouden beginnen. Dat is er niet van gekomen, maar we zitten nog wel bij elkaar in de klas. We gaan samen naar school, bespreken waar we mee bezig zijn en helpen elkaar. Misschien komt dat gezamenlijke bedrijf ooit nog.

‘Veel mensen zeggen dat ze iets voor zichzelf willen doen, maar blijven vooral kijken naar wat er allemaal niet kan of niet goed is. Het belangrijkste wat de opleiding mij heeft gebracht, is dat ik ook echt ben begonnen met ondernemen. Ik merkte wat wel en niet werkte. Deze opleiding stimuleert je echt om in beweging te komen en door te gaan. Je doet onderzoek en je voert opdrachten uit voor je eigen bedrijf. Soms moet je iets doen wat je uit jezelf niet zo snel zou doen, zoals mensen mailen of iets op LinkedIn plaatsen. Daar heb je zeker wat aan, misschien onbewust wel meer dan je zelf doorhebt.

‘Deze opleiding stimuleert je echt om in beweging te komen en door te gaan.’

‘Ik werk nog steeds samen met de teler bij wie ik op mijn dertiende begon. We telen op aardwarmte, daardoor kunnen we het seizoen langer doortrekken en langer leveren. Veel gaat via groothandelaren die ook onze courgettes afnemen. Soms gaan er op één dag wel honderddertig dozen naar Londen. Via die handelaren komen de bloemen ook in landen als Singapore, Frankrijk, Spanje en Griekenland terecht. Bij zulke aantallen zijn de marges kleiner dan wanneer je rechtstreeks levert, maar je bereikt er wel veel klanten mee.

‘Daarnaast probeer ik restaurants en cateraars enthousiast te maken. Bij een sterrenrestaurant in Wateringen ben ik gewoon langsgegaan om mijn producten te laten zien en mijn verhaal te vertellen. De chef vond het leuk en heeft mijn naam op de menukaart gezet. Dat is natuurlijk geweldig. Ik wil graag dat er meer restaurants bij komen en dat mensen mijn naam aan het product gaan verbinden.

‘In de supermarkt liggen de bloemen meestal nog niet. De houdbaarheid maakt dat ingewikkeld. Rond Pasen gingen er wel duizend bloemen naar Lidl in Luxemburg, dus het kán wel. Maar als je aan supermarkten levert, moet je ook grote aantallen kunnen leveren. Het blijft een natuurproduct.

‘Ik heb gewoon verteld wat ik deed en wat mijn plannen waren. Toen won ik ineens 5.000 euro.’

‘Voor BinnensteBuiten ben ik op televisie geweest. Dat begon met een stukje via de veiling, waarin ik vertelde wat ik van plan was. Daarna kwamen ze bij ons filmen. Vervolgens verschenen er ook berichten op websites over groente en fruit. Via school werd ik gewezen op een pitchwedstrijd bij de Frontrunners Table. Voor de aanmelding heb ik het filmpje van BinnensteBuiten ingestuurd. Toen mocht ik ineens komen pitchen. Ik had nauwelijks iets voorbereid en wist niet eens dat er een geldprijs aan verbonden was. Ik heb gewoon verteld wat ik deed en wat mijn plannen waren. Toen won ik ineens 5.000 euro.

‘Dat geld kan ik goed gebruiken. Als je groeit, heb je steeds weer nieuwe dingen nodig. Alleen die dozen moest ik al per twintigduizend bestellen. Ik wil graag in het voorjaar een bus kopen, zodat het vervoer makkelijker wordt. Maar het mooiste aan die prijs is toch dat je ziet dat mensen geloven in wat je doet, dat geeft vertrouwen. En het helpt natuurlijk dat meer mensen je leren kennen. Hoe meer mensen weten wat courgettebloemen zijn en wat je ermee kunt, hoe meer het balletje kan gaan rollen.

‘Waar ik over een jaar sta, kan ik niet voorspellen. Vorig jaar had ik nooit gedacht dat ik nu zoveel bloemen zou verkopen. En nu denk ik alweer: het mogen er best meer worden. Eerst ben je blij dat je op één menukaart staat, daarna wil je op iedere menukaart staan. Misschien komt er later weer een ander product bij. Dat vind ik het leuke aan ondernemen: je kunt steeds nieuwe dingen proberen. Het is soms zwaar, maar als je het leuk vindt, kun je ook heel veel gas geven.’

Tekst en foto: Sanne van der Most